معاد

دوست عزیز!
از اينكه از ما دستور روايي، أدعيه معصومين(ع) و أذكار براي اين أمر خواسته ايد، نشان از روحيه مذهبي و اعتقادي شما دارد؛ جای تعجب است كه از موهبت الهي(زندگي در اين دنيا) كه به ما أرزاني شده است، قطع اميد كرده ايد!
دوست عزیز!
آرزوی مرگ کردن از مکروهات است؛(1) بلکه سزاوار و نیکو است که شخص بگوید: «... اللّهمّ أحْینی ما کانَتِ الحیاةُ خَیراً لِی وتَوفّنِی إذا کانَتِ الوَفاةُ خیراً لِی؛(2) پروردگارا، اگر خیر و سعادت من در زنده بودن است، مرا زنده بدار و اگر در مرگم است،‌مرا بمیران».
آرزوی مرگ چند صورت دارد:
1. گاهی برخی افراد به خاطرمصیبت و سختیهای زندگی، برای نجات خود از این مشکلات آرزوی مرگ می کنند یا حتی اقدام به خودکشی که از گناهان کبیره است می کنند. اقدام به خودکشی است و چنین آرزوهایی از عدم ایمان به خدا و معاد نشأت می گیرد، زیرا مؤمن وظیفه دارد در برابر مصائب و مشکلات زندگی بایستد و با تحمل و تدبیر آنها را حل کند. انسان مؤمن از مواجه شدن با مصیبت ها و مشکلات نه تنها ترس ندارد و فرار نمی کند، بلکه چون مقابله با آن ها به فعال شدن استعداد هایش و رشد قوای روحی و ایمانی اش می انجامد، از آن ها استقبال هم می کند.
2. گاهی فرد با توجه به حقیقت مرگ که پل رساننده او به آخرت نعمتهای بهشتی و لقای خدا است، تقاضای مرگ دارد. ولی باید توجه نمود که انسان با زندگی در این دنیا می تواند بر نیکی های خود بیفزاید و با اعمال صالح خود بنده خوب خداوند باشد. در روایات وارد شده که روزی پيامبر خدا (ص) به عيادت شخصى رفتند آن شخص‏ زبان به شكايت گشوده بود و آرزوى مرگ مى‏كرد، پیامبر(ص) به او فرموند: آرزوى مرگ نكن، زيرا اگر نيكوكار باشى بر نيكي هاى خود مى‏افزائى، و اگر گناهكار باشى مهلت مى‏يابى و مورد رضايت خدا قرار مى‏گيرى[ یعنی اینکه انسان توفیق توبه به دست می آورد و از گناهان خود توبه می کند]. پس آرزوى مرگ نكنيد.(3)
امام سجاد در دعای صحیفه سجادیه می فرماید:
« و عمرني ما كان عمري بذلة في طاعتك، فإذا كان عمري مرتعا للشيطان فاقبضني إليك قبل أن يسبق مقتك إلي ، أو يستحكم غضبك علي؛ (4) خدایا ! تا هنگامی که عمرم در راه طاعت تو می گذرد به من عمر بده و آن گاه که عمرم چراگاه شیطان شود، پیش از آن که دشمنی تو سخت بر من رو آورد یا خشم تو محکم و پایدار گردد، جانم را بگیر!».
بنا بر این آرزوی مرگ از این باب که انسان را به لقای خدا و دیدار اولیای خدا می رساند، از جانب مؤمن نیکوکار خوب است و طبیعی است که چنین آرزویی داشته باشد و اما آرزوی مرگ به این عنوان که نجات دهنده از مصیبت های دنیایی و راحت کننده ما از آن ها باشد آن هم بدون این که توشه ایمان و عمل صالح داشته باشیم، ناپسند است.
موفق باشید.
پی‌نوشت‌ها:
1. طباطبایی، سید محمد کاظم، العروة الوثقی، قم، نشر اسلامی، ج 2، ص 22، فصل لا یحرم کراهة الموت.
2. حر عاملی، وسائل الشیعه، قم، ال البیت، ج 2، ص 449.
3. صابری یزدی، علیرضا، الحكم الزاهرة، ترجمه انصارى، قم، سازمان تبليغات اسلامى‏، 1375ش، ص 231.
4. صحیفه سجادیه، دعای بیستم.