من مسئول فرهنگی یکی از مساجد هستم.دیشب 13 نفر از بچه های مسجد رو بردیم فوتبال امروز یکی از بچه ها که 15 سالش بود توی مسجد بهم گفت پولم نیست.من بهش گفتم مالت رو صفت بچسب کسی رو دزد نکن.ناراحت شد بعد از نماز جماعت تعدادی از بچه هارو جمع کرد علیه من حرف بزنه به امام جماعت و گفت که من انتقاد پذیر نیستم و مسئولیت این کار رو به عهده نگرفتم.امام جماعت بعد از ترک آنها تمام مسائلی که بچه ها گفته بودند رو برای من توضیح داد و بعد خداحافظی کردیم با هم و به خانه رفتم.ولی الان تو فکر رفتم که من چه اشتباهی انجام دادم.چرا اون پسر همون دیشب این حرف ها رو بهم نگفت و چرا شخصا این مسئله رو بهم نگفت و بچه های دیگه رو هم تحریک کرد؟امشب پدرش به گوشیم زنگ زد و جواب ندادم گوشیمو.شما میگید من فردا اگر رفتم مسجد و پدرش یا خودش بود چه جوری این بحث رو تموم کنم؟تورو خدا راهنماییم کنید.
اسلام دین منطق و استدلال است، نه دین تندی و خشونت، پیامبر با رفتار شایسته و اخلاق نیک، دیگران را جذب دین می نمود. قرآن دعوت به مجادله احسن می کند. در برخورد با مخالفان بر نرم خویی و اخلاق نیک سفارش بسیار دارد. درمواردی که انسان مورد اتهام قرار می گیرد، لازم است ضمن احترام به طرف مقابل، آرام سخن بگوید و با اخلاق خوب و صبورانه جواب دهد. با دلیل و با روی باز سعی کند اشتباه طرف مقابل را تذکر دهد و از خود دفاع کند.
با توجه به این نکته، با توجه به این که مسئول فرهنگی مسجد هستید؛ بهتر بود با آرامش بیشتر و نرمی، مراد خود را که آن نوجوان می فهماندید و به او می آموختید نباید دیگران را بدون دلیل مورد اتهام قرار دهد و با دلجویی از او و گوش دادن به سخنانش از او می خواستید دلیل خود را برای شما بیان کند.
البته نامه شما قدری ابهام دارد. زیرا آن گونه که نوشته اید این نوجوان ادعایی صرف داشته بر این که پول او را دزدیده اند که شما از او خواسته ايددیگران را متهم نکند اما بعد از مراجعه به امام جماعت ادله را برای او اقامه کرده که ظاهرا برای شما بیان نکرده است. در این صورت جای آن را دارد که ضمن تذکر به پرهیز از تهمت و اهتمام روایات به دوری ازآن(1)، از خود دفاع کنید و از او بخواهید چرا ادله خود را برای شما بیان نکرده است.
به هر صورت، از آن جایی که شما به عنوان مسئول فرهنگی مسجد، مسئولیت مراقبت از نوجوانان را در زمان حضور در فعالیت های فرهنگی به عهده دارید، بهتر است در این خصوص نیز دقت کنید و درکنار بچه ، دورادور رفتارهای ایشان را زیر نظر داشته باشید. از نوجوانان بخواهید مراقب اشیاء قیمتی خود باشند و یا همراه خود نیاورند .
پی نوشت:
1. حرعاملی، وسائل الشیعه، قم، آل البیت، 1409ه.ق، 12، ص294.
