علاقه خداوند به انسان وگناهکاران وجوانان ودلشکستگان وتوابین چقدر است؟؟

برادر گرامی! سوال زیبایی مطرح کرده اید، زیرا ثمرۀ این مکاتبه، چیزی به غیر از نمایش رحمت پر مهر پروردگار نیست. اما برای اینکه حق بررسی این گروه ها اداء شود، نیاز به مباحث زیاد و عمیق دارد؛ متأسفانه به خاطر محدودیت هایی که در این مرکز داریم، نمی توانیم به صورت مفصل به این موضوعات بپردازیم.
اما برای راهنمایی و آشنایی شما، علاوه بر مطرح کردن مباحثی، کتاب های مفیدی را معرفی می کنیم که با مراجعه با آنها به جواب تفصیلی خود دست خواهید یافت.
پروردگار عالميان تمام بندگان خود را دوست مي دارد و نشانه هاي فراواني از اين دوستي پايدار در قرآن مجيد به چشم مي خورد. قرآن با بيان اين كه خداوند :محسنين(1) و توابين(2)و متطهرين(3) و متقين(4) و صابرين(5)و متوكلين(6) و مقسطين(7) و مطهرين(8) را دوست مي دارد، اين حقيقت را به خوبي روشن كرده است.
در واقع سوال شما به نحوی به یک مسأله (که اهمیتی که خدای متعال به انسان قایل است)بر می گردد. اگر علاقۀ خدای متعال به انسان را بدانیم، در واقع جوان، گنه کار، دل شکسته، توبه کننده و گریه کننده از سر شوق هم، از این مقوله خارج نیستند.
به عنوان مقدمه و بحث ریشه ای تر باید بگوییم: در خلقت و آفرينش موجودات دو هدف قابل تصور است: يکي هدف متوسط؛ كه خلقت براي عبادت و بندگي خداست، چنان كه قرآن كريم مي فرمايد: «و ما خلقت الجن و الانس الا ليعبدون؛(9) جن و انس را خلق نکردم، مگر براي عبادت و بندگي...؛ و ديگري، هدف عالي و غايي كه رسيدن به مبدأ نور هستي است، يعني منتهي اليه سير مخلوقات خداوند متعال است «و انّ الي ربك المنتهي؛(10) انتهاي سير انسان به سوي پروردگار است» پس هدف غايي و عالي خلقت رسيدن به كمال و نزديك شدن انسان به خداوند متعال است.
و از آن جايي که انسان اشرف و گل سرسبد مخلوقات جهان هستي و خليفه و جانشين خدا بر روي زمين است و تمام آن چه كه خلق شده همگي به خاطر وجود آدم است و مخلوقات هستي همگي به پاس خلقت انسان خلق شده اند، چنان كه خداوند متعال در حديث قدسي مي فرمايد: «يا ابن آدم خلقت الاشياء لاجلك؛(11)اي فرزند آدم تمام اشياء را به خاطر تو خلق كردم» که این روایت نشان از محبت شدید خدای متعال نسبت به انسان است. در قرآن كريم نيز تصريح شده كه «و لقد كرمنا بني ادم و حملناهم في البر و البحر و رزقناهم من الطيبات و فضلناهم علي كثير ممن خلقنا تفضيلا؛(12) ما بني آدم را گرامي داشتيم و آنها را در خشكي و دريا (بر مركب هاي راهوار) حمل كرديم، و از انواع روزي هاي پاكيزه به آنها روزي داديم، و بر بسياري از خلق خود برتري بخشيديم.» که كلمه كثير در آية ياد شده به معناي جميع است.(13)
اما خداوند متعال در بخشي ديگر از حديث قدسي مي فرمايد: «... و خلقتك لاجلي؛ (14) و تو را خلق كردم براي خودم. در این جمله اگر دقتی کنیم، محبت سرشار خدای متعال را در خود احساس خواهیم کرد.
اما نکات و روایاتی را در مورد گروه هایی که ذکر کرده اید، خدمتتان عرض می کنیم:
1)نسبت به جوانان، به خاطر جايگاه خاصي كه در نظام عالم هستي دارند، دوستي و علاقة ديگري دارد. خداوند جوانان را به خاطر جواني دوست داشته و احترام مي كند.
محمد بن سليمان از پدرش نقل كرده كه در خدمت امام صادق ـ عليه السلام ـ بودم كه ابوبصير وارد شد، در حالي كه نفس هاي عميقي مي كشيد. همين كه در جاي قرار گرفت، امام به او فرمود: علّت اين نفس بلند و عميقي كه مي كشي چيست؟ گفت: اي فرزند رسول خدا، سن من بالا رفته و استخوان هايم كوبيده گشته و مرگم فرا رسيده و اين در حالي است كه نمي دانم سرنوشت آخرتم چگونه خواهد شد. امام فرمود: اي ابا محمد تو نيز كه چنين مي گويي؟! گفت: فدايت شوم، چرا چنين نگويم. امام فرمود: اي ابا محمد، آيا نمي داني كه خداوند متعال جوانان شما را اكرام مي كند و از بزرگسالان شرم و حيا مي كند؟ گفت: فدايت شوم، چگونه خدا جوانان را اكرام كرده و از بزرگسالان و پيرمردان شرم مي كند؟ حضرت فرمود: خداوند جوانان را به احترام جواني عذاب نخواهد كرد و از پيرمردان شرم نموده، آن ها را حسابرسي نمي كند.(15)
از اين رو است كه خداوند تمام پيامبران را در جواني به پيامبري برانگيخت و به خاطر همين دوستي است كه تمام بهشتيان جوان خواهند بود و قرآن در روز محشر به صورت جواني نشان داده مي شود و به همين جهت است كه اصحاب كهف با اين كه بزرگسال بودند، امّا قرآن آنان را جوان خطاب كرد و امام زمان (عج) نيز در چهره يك جوان ظاهر مي گردد و يارانش همه جوان هستند و سرانجام ملك الموت در چهره جواني سفيد روي خواهد آمد.
آري، اين كمال بي انصافي است كه جوان بداند خداوند چه قدر او را دوست دارد به او مهر و محبت مي ورزد، اما او با گناه در محضر خالق خود، راه دوستي متقابل را بر خود ببندد.
2)نسبت به توبه کنندگان: در حدیث قدسی آمده، اگر آنان که به من پشت کردند بدانند که من چقدر منتظر آنان هستم و به توبه و بازگشت انان مشتاقم,از شوق دیدارم قالب تهی کرده و از شدت محبتم بند بند آنان می‌گسست.
برای موارد دیگر به صورت خاص، نامۀ دیگر ی را مرقوم فرمایید.
معرفي منابع جهت مطالعه بيشتر:
1. محمد تقي مصباح يزدي، معارف قرآن، قم، انتشارات در راه حق.
2.محمد امين صادق ارزگاني، انسان از نگاه امام خميني و عارفان مسلمان، قم، انتشارات دفتر تبليغات اسلامي.
3. انسان شناسي، مؤسسة آموزشي و پژوهشي امام خميني، قم، انتشارات مؤسسة آموزشي و پژوهشي امام خميني (ره).
پی نوشت ها:
1.بقره(2) آية 195
2.همان، آية 222.
3.همان.
4. ال عمران(3)آية 167.
5.همان، آية 146.
6.همان، آية 159.
7. مائده(5) آية 42.
8. توبه(9) آية 108.
9.ذاريات(51)56.
10.نجم(53)42.
11.الاصفهاني، ميرزا محمد تقي، مکيال المکارم، بيروت، موسسه آل علمي، 1421 ق، ج1، ص 373.
12.اسراء(17) 70.
13.ر. ك: طبرسي، مجمع البيان في تفسير القرآن، بيروت، مؤسسة الاعلمي للمطبوعات، چاپ اول، 1415 هـ . ج 6، ص 274.
14.ر. ك: خميني، سيد مصطفي، تفسير القرآن الكريم، تهران، مؤسسة تنظيم و نشر آثار الامام الخميني، چاپ اول، 1418 هـ ، ج 4، ص 386.
15. کلینی،محمدبن یعقوب بن اسحاق؛کافی، ج8ص34؛ دارالحدیث؛چاپ اول؛ قم:1429ق.