زیارت

نکته ای که در رابطه با مصائب اهل بیت از اهمیت ویژه ای بر خوردار است این است که اگر چه اصل گریه مورد تأیید اسلام و یکی از علائم رقت قلب شمرده شده و در روایات گریه بر مصائب اهل بیت دارای اجر و پاداش بزرگی قلمداد شده است؛ اما در مصائب اهل بیت آنچه بیش از همه مفید است ، بصیرت و آگاهی نسبت به هدف و راه ائمه است که الحمد لله بصیرت و آگاهی در شما وجود دارد و سعی کنید این آگاهی و بصیرت را در هر چه بیشتر در خود تقویت کنید. و لذا به خاطر اینکه در حرم سید الشهدا (ع) حال خوشی نداشته اید و نتوانسته اید زیاد گریه کنید ناراحت نباشید، آنچه مهم است این است که انسان در تمام مراحل زندگی سعی کند خود را منطبق با خواست و اهداف ائمه اطهار(ع) قرار دهد، این مطلب از یک سو؛ از سوی دیگر نکته ای که نباید مورد غفلت واقع شود این است که برای دل ادبار و اقبال وجود دارد. اقبال و ادبار از جمله موضوعاتی است که در روایات نیز به آن توجه شده، اقبال و ادبار، تغییر حالات و دگرگونی دل است، به این معنی که گاهی یک حالت خوشی به انسان دست می دهد و گاهی این گونه نیست. امام علی(ع) بر پذیرش این واقعیت تأکید نموده و می فرمایند: "دل گاهی میل دارد و گاهی میل ندارد (اقبال و ادبار). هر گاه حال خوشی داشتید، نافله را هم بخوانید . هر گاه می بینید میل ندارید، به واجبات اکتفا کنید". (1)
معنای سخن فوق آن است که باید حالات روح را ملاحظه کرد. از هر گونه اکراه و اجبار و تحمیل اجتناب ورزید. دلیلش را حضرت جای دیگر بیان می کنند : "إنّ القلب إذا أکره عمی؛ دل اگر مورد اجبار قرار گیرد، نابینا می شود". (2) نباید دل را به کاری وا داشت که الان میل و رغبتی به آن ندارد. اگر خود را مجبور به کاری کنید، سرانجام بعد از مدتی از آن خسته شده و آن را ترک می کنید .بنابر این اگر گاهی در مصائب اهل بیت حال گریه نداشتید ،خود را به تباکی بزنید( یعنی حالت گریه به خود بگیرید)
بنا بر این به این نکات حتما توجه داشته باشید:
1-اساس همه اعمال انسان، باید بر اساس بصیرت و آگاهی صورت گیرد. در رابطه با گریه بر اهل بیت آنچه مهم است ،بصیرت و آگاهی نسبت به راه و هدف ائمه است و گرنه گریه بر اهل بیت بدون معرفت چندان فایده ای ندارد. سعی کنید معرفت را هر چه بیش تر در خود به وجود آورید.
2- سعی کنید با اعمال و کارهای خوب خود قلب ائمه معصومین و امام زمان را از خود راضی و خشنود کنید.
3-اینکه در حرم سید الشهدا نتوانسته اید گریه کنید ،جای نگرانی ندارد. کم نبوده اند افرادی مانند شما که در مواجه شدن با حرم اهل بیت نتوانسته اند گریه کنند. این چندان مهم نیست، چرا که مهم گریه بر اهل بیت نیست، بلکه شناخت راه اهل بیت است که امیدوار هستیم خداوند به همه ما معرفت و شناخت را عطا کند و ما را از دوستداران اهل بیت قرار دهد.
موفق باشید.
پی نوشت ها:
1. نهج البلاغه، قصار 184.
2. همان، قصار 304.