اگر وجود حضرت مهدی برای کلیه مسلمانان خیلی مهم هست پس چرا حتی یکبار هم اسم ایشان در قرآن نیامده است؟
خداوند حتی از اسم پسر خوانده رسول در قرآن یاد کرده ولی اسمی از حضرت مهدی یاد نکرده است.
و اصولا اگر فلسفه امام زمان خیلی برای خداوند مهم بود چرا یک سوره برای آن اختصاص نداده است؟
ولی میبینیم برای حضرت مریم یک سوره اختصاص داده و یا برای یوسف، یونس، هود هم همینطور ...
آیا این به این معنی نیست که "قضیه حضرت مهدی" آنطور که برای شیعیان دارای اهمیت و لزوم دین است ، اصولا مورد توجه خداوند نبوده است؟
ممنون میشوم اگر استدلال خود را مستند به آیات فرآنی فرار دهید.
ذکر و عدم ذکر نام امام زمان (ع) درقرآن، اهمیت این مساله را تعیین نمی کند، زیرا برخی از مسایل مهم دیگر نیز در قرآن نیامده است. همچنین ذکر برخی نام و موضوعات درقرآن حاکی از جامعیت قرآن است، نه تعیین اهمیت موضوعات و خوبی و بدی افراد، از این رو است که در قرآن از ابو لهب وهمسرش سخن به میان آمده است. برخی از سوره ها به نام موجودات و حیوانات اختصاص یافته اند. بر این اساس عدم ذکر اسم امام زمان (ع)- در قرآن - دلیل بر بی اهمتی آن نیست، بلکه این امر از اهمیت خاص برخور است، به گونه ای که اعتقادبه مهدویت مورد اتفاق مسلمین است، از همه مهمتر اینکه قرآن كريم براي معرفي شخصيتهاي الهي از سه راه وارد مي شود: گاهي معرفي با اسم، گاهي معرفي با عدد وگاهي نيز معرفي با صفت. اگر نام حضرت مهدي (ع) در قرآن نيست، اما صفات و خصوصيات حكومت او در قرآن وارد شده است. برخی از قرآن پژوهان حدود صد آیه از قرآن را به امام زمان و مسایل مربوط به آن حضرت تاویل وتفسیر کرده اند. همین امر برای اثبات مسایل مربوط به امام زمان وفرهنگ مهدویت کافی است، افزون برآن اصولا قرآن در معرفي افراد، مصالح عالي را در نظر مي گيرد. گاهي مصالح ايجاب مي كند تنها به صفات افراد بپردازد ، چنان كه درباره حضرت مهدي (ع) جريان از اين قرار است. اگر در قر آن به طور صریح به نام امام زمان (ع)اشاره نشده است، به خاطر مصلحت است، همان گونه که درعدم ذکر نام امام علی (ع) درقرآن نیز مصلحت بوده است، چون اگر نام حضرت درقرآن می آمد، كينه هاي ديرينه بدر و احد و حنين بار ديگر زنده مي شد،- ممکن بود-قرآن را تحریف نمایند تا اسم حضرت از قرآن حذف شود. در قرآن آیات وجود دارد که درباره امام زمان(ع)وحکومت اوتأويل وتفسير شده است. از جمله اين آيات:
" در زبور بعد از ذكر (تورات ) مقرر داشتيم كه بندگان صالح من حكومت زمين را به ارث مى برند".(1)در ذيل اين آيه رواياتى آمده است كه این آیه مر بوط به یاران امام زمان (ع) می باشد. در سوره نور آمده است :"خداوند به كسانى از شما كه ايمان آورده و اعمال صالح انجام داده اند، وعده داده است كه آنان را خليفه روى زمين كند، آن گونه كه پيشينيان را خلافت بخشيد "(2) این آیه نیز بر حکومت امام زمان (ع) تطبیق دادهشده است " هوالذى الرسل رسوله بالهدى و دين الحق ليظهره على الدين كله و لوكره المشركون "(3)شبيه اين آيه در سوره فتح آمده است.(4) اين آيات بر اساس رواياتى كه ذيل و تفسير آن ها آمده، بر حضرت مهدى (ع ) تطبيق شده است . (5)
پی نوشتها :
1. انبياء (21 آيه 15.
2. نور (24 آيه 55.
3. توبه (9 آيه 33.
4. فتح (48 آيه 28.
5 . ناصر مکارم شیرازی، پيام قرآن، قم، انتشارات نسل جوان ،1374، چاپ دوم ،ج 9، ص424 به بعد .
