با سلام و تشکر به خاطر ارتباط تان با اين مرکز
حکمت اصلی این رنج ها را باید در ماهیت حقیقی درد و رنج در دنیا و برای همه انسان ها جستجو نمود ؛ در واقع در دنيا رنجهایی هست که تا جهان بوده و هست، وجود داشته و دارند و قابل زوال نیستند. به نظر میآید که اگر بخواهیم واقعبینانهداوری کنیم، باید بگوییم که اگر چه میتوان در جهت کاهش درد در زندگی تلاش کرد، ولی نمیتوان بدون رنج زیست.
خداوند زندگی انسان را توأم با رنج و مشقت قرار داد تا وی را تربیت کند و استعدادهایش را شکوفا نماید. ناملایمات برای انسان جنبه سازندگی دارند. بسیاری از کمالات و رشدها است که جز در رو به رو شدن با سختی ها و گرفتاری ها ، جز در نتیجه برخوردها، جز در میدان مبارزه و پنجه نرم کردن با حوادث به دست نمی آید.
سختی ها در زندگی بشر تنها گوهر واقعی انسان را آشکار نمی کند، بلکه به گوهر وی تکامل می بخشد. بلاها و سختی ها اثر کیمیایی دارند و سازنده اند. از موجودی ، موجود دیگر ، از ضعیف ، قوی ، از پست، عالی، از خام، پخته به وجود می آورند .
همچنین خداوند به وسیله حوادث، انسان ها را امتحان می کند. قرآن می فرماید: "قطعاً همة شما را با چیزی از ترس و گرسنگی و زیان مالی و جانی، و کمبود میوه ها آزمایش می کنیم و بشارت ده استقامت کنندگان را".(1)
علی (ع) فرمود: "در حوادث روزگار جوهر مردان شناخته می شود". همچنین فرمود: "سازندگی بلا و گرفتاری ها برای مؤمن موثرتر است از اثر باران در زمین "(2)
حضرت صادق (ع) فرمود :"مؤمن به منزله کفه ترازو است. هر اندازه ایمانش زیاد شود، گرفتاریش زیاد می شود ".(3)
اما در خصوص رنج های خاصی که برای بانوان برشمردید باید گفت :
برای این که امور جهان بچرخد، خالق جهان باید تدبیر همه چیز را کرده باشد. موجودی که به وجود می آید، باید وجودش تداوم پیدا کند و تداوم آن به تولید نسل است. پس باید دارای نر و ماده باشد و این در همه موجودات جاری است. شاید قرآن که می فرماید : " از هر چیز جفت آفریدیم"(4)ناظر به این حقیقت باشد. وقتی دو موجود نر و ماده شدند، باید در کنار هم باشند تا کمال یابند و نسل جدید را به وجود آورند.
طبیعی است که جهاز تولید مثل باید قسمتی در وجود نر و قسمتی در وجود ماده باشد. یکی باید دارای رحم باشد. نطفه را در خود بپذیرد و رشد دهد و متولد گرداند و شیر بدهد. دیگری باید از توانمندی لازم برای دفاع از ماده و فرزند بر خوردار بوده، وظیفه تامین نیازهای ماده و فرزندش در دوران بارداری و دوران بعد از تولد تا رسیدن به رشد و استقلال را داشته باشد.
اما بدیهی است که در این فرایند، زن رنج بسیار زیادی را در این مسیر متحمل می گردد و این امر باید به گونه ای جبران گردد ؛ به همین دلیل (که رنج دوران بارداری و بعد از تولد را باید بکشد) مورد توجه خاص خدا است . در نتیجه حق مادر از حق پدر بیش تر است(5). مادر به خاطر تحمل سختی های دوران بارداری و شیر دادن و بزرگ کردن فرزند پاداش های عظیمی دارد که مرد از آن ها بی بهره است.
البته ما معتقد نیستیم که تحمل این دردها ناشی از نوعی خبث باطنی یا ارزش فروتر زنان یا نتیجه فریب خوردن ابتدائی حضرت آدم از حوا در ماجرای درخت ممنوعه است ؛ بلکه به عکس بر اساس همان روایاتی که در ابتدا ذکر نمودیم نماد رحمت و توجه بیشتر خداوند به زنان است که رنج و مشقت و آزمون آنان و معیار رسیدن به مقام صبر و بهره مندی از سعادت و عطای ناشی از آن را اموری شخصی و فردی و در عین حال آمیخته با امور عاطفی مادر و فرزندی قرار داده بخلاف مردان که به اموری بسیار متفاوت یا اجتماعی و غیر شخصی مانند جهاد و ...مبتلا و آزموده می شوند .
در هر حال خداوند این رنج و مشقت را هم زمینه کمال و سعادت برای بانوان قرار داده و هم آن را با عطایای دنیوی و اخروی بسیار زیاد جبران نموده است که این امر در روایات بسیاری مورد توجه قرار گرفته است .
رسول خدا (ص) فرمودند : اگر زنی در هنگام زایمان بمیرد، خداوند نامه عملش را نخواهد گشود ( و او را بی حساب به بهشت خواهد برد).(6)
تحمل درد زایمان و بعد از آن، برای زنان از عبادت هفتاد سال که روزها روزه و شب ها به عبادت باشند، بهتر است.(7)
پینوشتها:
1 . بقره (2) آیه 155.
2. محمدي ري شهري، میزان الحکمه، دارالحديث، قم،1377ه.ش، واژة بلا، ج2 ،ص567.
3. همان، ص581.
4. ذاریات(51) آیه49.
5. شیخ حر عاملي، وسایل الشیعه، موسسه آل البيت، قم،1409 ه.ق، ج15، ص95.
6.محدث نوري، مستدرک الوسائل، موسسه آل البيت، قم، 1408ق، ج2، ص50.
7. همان، ص41.
