علت آفرینش انسان

گویا در آن پاسخ دقت کامل را به خرج ندادید. زیرا در همان پاسخ تبیین شد که هدف فعل غیر از هدف فاعل است و علت و هدف اصلی فاعل که خداوند باشد در مورد خلقت موجودات همان ذات او و صفات ذاتی او است؛ اما هدف فعل یا مقصدی که برای مسیر مخلوقات مانند انسان ها در نظر گرفته شده کمال آن ها است؛ در نتیجه پاسخ به علت خلق یا هدف خداوند از خلق همان است که این امر لازمه ذات اوست و پاسخ به این که هدف و مقصد پیش روی مخلوقی چون انسان چیست آن است که او به کمال لایق خود برسد.
البته اگر پرسیده شود به چه علت لازم است انسان به کمال برسد - چنان که شما مطرح نمودید - پاسخ می دهیم: به آن دلیل که این امر لازمه حکیمانه بودن خلقت خداوند است و بدون تبیین هدف و مقصد برای موجودی چون انسان و بدون هدایت نمودن او به سمنت مسیر کمال و رشد ، این رفتار عبث و بیهوده و بی هدف تلقی می شد و این امر با حکمت او منافات داشت .
چنان که خداوند خود در قران تاکید فرموده چنین رفتاری را در خلقت انسان نداشته: « أَ فَحَسِبْتُمْ أَنَّما خَلَقْناكُمْ عَبَثاً وَ أَنَّكُمْ إِلَيْنا لا تُرْجَعُونَ (1) آيا گمان كرديد شما را بيهوده آفريده‏ايم، و بسوى ما باز نمى‏گرديد؟ »
یا در جای دیگر در مورد تصور نادرست انسان هایی که مسیر و هدفی برای زندگی خود در پیش ندارند می فرماید : « أَ يَحْسَبُ الْإِنْسانُ أَنْ يُتْرَكَ سُدى (2) آيا انسان گمان مى‏كند بى‏هدف رها مى‏شود؟! »؛ پس خداوند به دلیل حکمت خود لازم بود مسیر و هدفی برای انسان تبیین نماید و اگر سوال از دلیل حکمت شود دلیل حکمت خداوند همان دلیل کامل و بی نقص بودن ذات الهی است که دلیل همه صفات کمالیه دیگر او نیز محسوب می شود و در اینجا مجالی برای ادامه سوال نخواهد بود.
پی نوشت ها:
1. مومنون (23) آیه 115.
2. قیامت (75) 36.