با سلام ما دختر وپسری هستیم که رابطه فامیلی بسیار نزدیکی باهم داریم و علاقه بسیاری به هم داریم وقصد ازدواج داریم ولی خانواده پسر چون فعلا نمیتوانیم برای خود خانه مستقلی داشته باشیم مشکل محل سکونت را بهانه کرده اند ومیگویند تا وقتی این مشکل حل نشده نمیتوانیم ازدواج کنیم حتی راضی نیستند ما عقد ویا نامزد کنیم این کا باعث تاثیرات بدی در ما شده است ودر ضمن از لحاظ عاطفی نیازمند همدیگر هستیم چند یکی دو بار شیطان وسوسه مان کرد ورابطه ای با هم داشتیم که البته در حد آغوش وبوسه بوده واتفاقی پیش نیامد بعداز این ما بشدت ازاین پیشامد پشیمان شدیم واحساس گناه حتی یک لحظه هم مارا رها نمیکند میخواهیم توبه کنیم آیا خدا توبه ما را میپذیرد ما نمیخواهیم همدیگر را از دست بدهیم ومیخواهیم هرطور شده ازدواج کنیم تا دیگر به گناه نیافتیم تا هنگام محرم شدن وازدواج چکار باید کنیم آیا میتوانیم این خاطره بد را از ذهنمان پاک وفراموش کنیم آیا ممکن است در زندگی مشترکمان تاثیر بدی بگذارد عاجزانه از شما تقاظا میکنیم کمکمان کنید.

قبل از پرداختن به اصل پاسخ به دو نکته اشاره کنیم:
1. هرگونه ارتباط با نامحرم از قبيل نگاه، لمس و دست دادن با نامحرم و....از گناه کبيره است. اگرچه قصد ازدواج داشته باشند، در اين مدت گناه کرده‌اند، حتى اگر در آينده نیز ازدواج صورت گيرد. در روايات وعده عذاب شديدي(درصورت عدم توبه) براي هر يک وارد شده است. امام باقر (ع) به نقل از جدش رسول الله (ص) مي فرمايد:
هر کس نگاه به نامحرم کند، خداوند چشمانش را از آتش جهنم پر خواهد کرد و هر کس با نامحرمي دست بدهد و مصافحه بکند، دچار غضب الهي شود؛ هر کس با زن - یا مرد - نامحرمي همراه شود. ( در جاي خلوتي با هم باشند ) خداوند آنان را در زنجيرهاي آتشين کرده و به جهنم خواهد انداخت.(1) مگر کسی که توبه کند.
2. بیشتر خانواده ها خصوصا جوانان به دلیل واهمه از عدم اداره کامل زندگی، ازدواج را به تأخیر انداخته، تا پس از جمع‏آوری و اندوخته کردن مال و اطمینان کامل، گام پیش نهند، امّا اغلب، دغدغه‏ها روا نیست ، زیرا با حداقل‏ها نیز می‏توان آغاز کرد ، چون طبق برخی آیات و روایات ، رزق و روزی، در گرو ازدواج است.قرآن می فرماید : وَ أَنْكِحُوا الْأَيامى‏ مِنْكُمْ وَ الصَّالِحينَ مِنْ عِبادِكُمْ وَ إِمائِكُمْ إِنْ يَكُونُوا فُقَراءَ يُغْنِهِمُ اللَّهُ مِنْ فَضْلِه (2)فرزندانتان و غلامان و كنيزان خود را كه شايسته باشند همسر دهيد. اگر بينوا باشند خدا به كرم خود توانگرشان خواهد ساخت. رسول خدا صل الله علیه و آله و سلم می‏فرماید :«من ترک التزویج مخافه العیلة (الفقر) فقد ساء ظنه بالله عزوجل ان الله عزوجل یقول : ان یکونوا فقراء یغنهم الله من فضله (3)کسى که از بیم فقر و تنگدستى ازدواج نکند ، به خداوند بدگمان شده است ، خدایى که می فرماید: اگر فقیر باشند ، خدا از فضل خویش آنان را بى نیاز و غنى مى سازد».
لذا وعده خداوند را نباید فراموش کرد که قول داده است تنگدستى را به غنا تبدیل کند و جایى براى بیم از فقر باقى نگذارد. پس ایجاد روحیه توکل و اعتماد به لطف الهى ،دراین زمینه لازم است.
بر اساس این دو نکته می گوییم :
همانگونه که می دانید بهترین و موثرترین راه حل مشکلتان، ازدواج است. حتی به صورت نامزد شدن - البته نامزد شرعی یعنی صیغه عقد جاری شود- و طولاني کردن دوران نامزدي. زیرا آنچه رابطه بین پسر و دختر نامحرم را حلال می کند، خواندن عقد شرعی ازدواج موقت یا دائم است. البته این عقد باید با شرائط آن و به صورت صحیح خوانده شود. به نظر بیشتر مراجع عظام تقلید از جمله آيت الله مكارم ، برای صحت عقد چه دائم و چه موقت، اذن پدر لازم است. (4)
البته نوشته اید والدین پسر حتی با نامزدی شما مخالفت کرده اند. لذا توصیه می کنیم اگر قصد ازدواج جدی با یکدیگر را دارید، موانع زمینه ازدواج خود را رفع کنید. برای راضی کردن والدین از واسطه های آبرومند و مطمئن که والدین آن ها را قبول دارند کمک بگیرید و بخواهید در این امر به شما کمک کنند و با والدین صحبت نمایند . باید در این امر محکم و با استقامت باشیدو اصرار کنید.
در غیر این صورت ادامه این ارتباط بین شما بدون عقد حرام است هرچند قصد ازدواج هم داشته باشید. حتی نگاه کردن با قصد لذت به صورت و دست های همدیگر و نگاه کردن بدون قصد لذت به بدن همدیگر و دست دادن به هم و خندیدن و شوخی کردن با هم و صحبت های تحریک کننده حرام است.
شایان ذکر است هر چند شروع این رابطه گناه بوده اما مانع از ازدواجتان نمی شود و باید از گذشته خود توبه کنید. توبه شما بعد از ابراز پشیمانی از قبل، این است که اگر خدای ناکرده هنوز رابطه شما با پسر مذکور قطع نشده است، هر چه سریع تر قطع شود. بعد ازاین هم با نامحرمان ارتباط نداشته باشید. در غیر این صورت توبه شما محقق نمی شود.
مطمئن باشید اگر این رابطه را قطع نکنیددر آینده ای نه چندان دور، با مشکلاتی روبرو خواهید شد که برای شما جز افسوس و پشیمانی، ره آوردی نخواهد داشت.
نوشته اید :"از لحاظ عاطفی نیازمند همدیگر هستیم."
خواهر گرامی؛
نیاز عاطفی نیازی است که حتی انسان وقتی در میان انسان های مهربان هم قرار دارد ،وجود آن را حس می کند . احساس می کند یکی دیگر باید باشد تا با او راحت تر حرف های دلش را بزند، محبتش را عرضه کند و سنگ صبورش باشد. این عطش و نیاز را نسبت به جنس مخالف خود هم می بیند. در این میان، هیچ چیزی نمی تواند به این نیاز حقیقی و مهم، به طیبی و طاهری و گوارایی ازدواج، پاسخ دهد. به واسطه وجود این نیاز است که وقتی انسان در کنار همسر قرار می گیرد، به انس و آرامش می رسد. این آرامش نه یک امر مجازی و قرار دادی است، بلکه امری حقیقی و فطری است که بر حسب خلقت ما طرح ریزی شده است.
قرآن می فرماید: و من ایاته ان خلق لکم من انفسکم ازواجا لتسکنوا الیها و جعل بینکم موده و رحمه انّ فی ذلک لایات لقّوم یتّفکّرون ( 5 )؛ از نشانه های او این است که برای شما از جنس خودتان جفتی آفرید تا در کنار او آرامش یابید. میان شما مودت و رحمت قرار داد و در این کار نشانه هایی است برای کسانی که تفکر می کنند.
توصیه می کنیم باتلاش در فراهم کردن زمینه ازدواجتان، از هیچ فعالیتی دریغ نکنید. در این زمینه مشاوران این مرکز در بخش تلفنی به شماره (09640) در خدمت شما هستند.
منتظر نامه بعدی شما هستیم.
پی نوشت ها:
1. شيخ حر عاملى، وسائل الشيعة، مؤسسه آل البيت (ع) قم، 1409 ه. ق، ج28، ص 364 .
2. نور (24) آیه 32 .
3. ثقة الاسلام كلينى، الكافي، دار الكتب الإسلامية تهران، 1365 ه.ش، ج5، ص 330 .
4. آيت الله مكارم ،توضيح المسائل ،مسئله 2037.
5. روم (30) آیه 21.