دین

خدا از نظر اسلام مبدئى است كه داراى همه گونه صفات كمال است و هيچ گونه نقص و عيب و احتياج و محدوديّتى در او راه ندارد و تمام موجودات جهان آفريده او و نيازمند به او هستند و او به هيچ موجودى نياز ندارد.بديهى است چنين خدايى نه مى تواند به كسى نياز داشته باشد و نه داراى اجزاى ذهنى و خارجى(جسم) باشد و نه مى تواند بزايد و يا زاييده كسى باشد و نه مى تواند همسر داشته باشد و يا با چشم ديده شود و نه ممكن است محدود به زمان و يا مكان باشد. زيرا هر كدام از اين امور، هرگاه در خدا موجود باشد او را از مرتبه خدايى پايين آورده، جزء آفريده ها و مخلوقاتش قرار مى دهد!
مثلا هرگاه خدا مانند ديگر موجودات مادّى، مركّب و داراى اجزاى باشد - مثل اين كه مى گوييم آب مركّب از دو عنصر يعنى اكسيژن و هيدروژن است - مسلّم است كه در اين صورت در اصل هستى خود نيازمند به هر كدام از آن اجزاء‌ خواهد بود و بدون آنها پديد نخواهد آمد و اين معنا با خدائي او كه و «سرچشمه هستى» و «آفريدگار جهان» بودن او سازگار نمى باشد و در این صورت خدای نیازمند خود به خدای دیگری نیاز دارد و آن نیز به دیگری و... که این سلسله به جایی ختم نشده ودر نهایت دور یا تسلسل را لازم می آورد که بطلان آن روشن است.
لذا موجودی را باید در نظر گرفت که نیازمند و مرکب از چیزی نبوده وسلسله علتها به وی ختم شود و اين همان خداست(1) از اين روي خداوند به عنوان يك موجود حقیقی و خارجي است که وجود او در عالم هستی ضروری است ، نه ساخته ذهن خيالي بشر و اين موجود با توجه به عدم هر نقصي، نامحدود و در نتيجه غير جسم بوده كه درك حقيقت آن از توان موجودات محدودي مثل ما خارج است. لذا مكان كه نشان دهنده نوعي محدوديت در قرار داشتن نقطه اي خاص و از وي‍‍ژگيهاي جسم است، ندارد و اما ما انسانهايي هستيم كه چنین صفاتی را که لازمه خدا بودن است نداریم ؛ پس یقینا خدا نیستیم بلکه معلول خداوند بوده و در وجود خود به او نيازمنديم .
وجود پيامبران نيز از مواردي است كه تاريخ به آن گواهي داده، قرائن و دلائل فراواني براي آن وجود دارد حال با اين دليل و قرائن متعدد تاريخي،شك در اصل آن معنا ندارد لذا در بسياري از موارد به شواهد و قرائن موجود از جمله اخبار گذشته اعتماد كرده و يقين حاصل مي كنيم آنچنانكه بسياري از از امور تاريخي مثل جريان مغول ها را انسانهاي اين دوره درك نكرده اند. اما به وجود آن يقين دارند .
اما در مورد قرآن توجه داشته باشيد: قرآن در آيات مختلف مردم را كه مدعي بشري بودن قرآن هستند، دعوت مي كند كه اگر واقعاً سخن وحي نبوده، بلكه سخني بشري و عادي است، حداقل چند سوره مثل آن بياوريد آن چنان كه مي فرمايد: " اگر راست مى‏گوئيد به كمك هر كسى كه مى‏توانيد ده سوره مثل قرآن را بسازيد، و به خدا افتراء و نسبت دهيد". و اگر آن ها دعوت شما را اجابت نمى‏كنند، پس بدانيد كه قرآن به علم خدا نازل شده و در نتيجه معبودى جز او نيست، آيا بعد از اين همه سخنان منطقى، اسلام مى‏آوريد يا نه؟". (2)
حال به گواهى تاریخ، از آغاز تحدى قرآن تاكنون هیچ كس نتوانسته است همانند سوره‏اى از سوره‏هاى قرآن را بیاورد و دشمنان اسلام از هر راهى براى مقابله با گسترش اسلام وارد شده‏اند و حتى جنگ ‌هاى خونینى به راه انداخته‏اند؛ اما از این راه كه به ظاهر، راه آسان‎ترى مى‏نماید وارد نشده‏اند و این نیست. مگر از جهت اعجاز قرآن كریم و اینكه براستى بشر از آوردن مانند قرآن ناتوان است.
از دیگر دلایلی که قرآن به عنوان شاهدی بسیار قوی بر آسمانی بودن خود اقامه می ‌کند، درس ناخوانده و مکتب نرفته بودن حضرت محمد (ص) است. برای بسیاری از مردم هنوز هم باور كردنى نیست كه مردى بدون خواندن و نوشتن بتواند چنین اثرى شگرف در جامعه پدید آورد؛ زیرا در محیط حجاز به اندازه‏اى باسواد كم بود كه كاملا معروف و شناخته شده بودند. در ميان قريش، تعداد كسانى كه از مردان مى‏توانستند بخوانند و بنویسند از 17 نفر تجاوز نمى‏كرد(3) مسلماً در چنین محیطى، اگر پیامبر (ص) نزد معلمى خواندن و نوشتن را آموخته بود، كاملا معروف و مشهور مى‏گشت. حال به نظر شما آیا این امکان وجود دارد که اين كتاب با اين فصاحت و بلاغت و عظمت، ساخته و پرداخته ذهن چنين فردي باشد؟
شواهد فراوان ديگري براي اثبات غير بشري بودن قرآن وجود دارد كه براي رعايت اختصار از ذكر آنها خودداري مي كنيم كه با اثبات آن مواردي مانند آخرت و ...ثابت خواهد شد البته اثبات اين امر به معناي اثبات تمام آنچه در مورد مسائل ديني گفته مي شود،نيست چرا كه ممكن است در مجموع سخنان باطل و خرافاتي به نام دين،وارد دين شود ولي اين به معناي نفي تمامي معارف ديني نيست
در پايان براي كسب اطلاعات بيشتر در اين زمينه، مي توانيد با شماره 096400 مركز ملي پاسخگويي ،تماس بگيريد
پي نوشت ها:
1. برای توضیح بیشتر در این زمینه می توانید به کتاب آموزش عقائد استاد مصباح یزدی مراجعه کنید.
2. هود(11) آيات 13 و 14.
3. سبحاني،‌ جعفر، فروغ ابديت،چ دفتر تبليغات اسلامي،قم 1370ه ش ، ج 1، ص 68.