نماز

1. عبادت و راز و نیاز با خدا، همراه با حضور قلب و لذات معنوی غیر قابل توصیف است. اما نه برای همه، بلکه برای عابدی که رابطه اش با معبود، رابطة محبّ (دوستدار) با محبوب باشد، تا جایی که عاشق خدا، خود محبوب و معشوق خدا شود که تمام وجود فرد، جلوه و صبغه الهی پیدا می­کند. بنابراین حضور قلب و لذت معنوی عبادت را تنها کسانی درک می ­کنند که بر پروردگار جهان ایمان واقعی دارند. برای رشد معرفت به خدا و رسیدن به ایمان حقیقی ، مطالعه کتاب های زیر مناسب است :
بهترین راه خدا شناسی: محمد محمدی ری شهری، همه باید بدانند: ابراهیم امینی، جهان بینی توحیدی: شهید مطهری، آفریدگار جهان: مکارم شیرازی، خدا را چگونه بشناسیم: مکارم شیرازی، درجستجوی خدا : مکارم شیرازی.
2. گناه مانع درک لذت عبادت و حضور قلب است. عابد تا ادب عبادت را نیاموزد و عمل نکند و در زمره عشاق معبود در نیاید، ‌اسرارآموز احکام و عبادات نخواهد گشت و حضور قلب را نخواهد چشید. خداوند به حضرت داوود(ع) وحی کرد: «کم ترین عقوبتی که از میان هفتاد کیفر درونی نسبت به بنده ای که به علم خود عمل نمی کند، قرار داده ام، ‌این است که شیرینی ذکر خود -عبادت - را از دلش می­گیرم». (1)
3. بزرگان برای به دست آوردن حضور قلب در نماز عواملی را ذکر کرده اند که دقت در مفاهیم نماز و رعایت مستحبات و مهیا شدن برای نماز از نظر ظاهری از جمله آن ها هستند. اما امور دیگری نیز در این باره دخیل اند که تاثیر به سزایی در تحصیل حضور قلب در نماز دارند. مهم ترین آن ها عبارتند از :
شناخت و آگاهی انسان به حق تعالی، احساس و درک عظمت و بزرگى خدا(2)، جلوگیرى از هرزگى قوه خیال، انتخاب بهترین وقت برای عبادت حتی الامکان و رفع موانع مثل پرخوری، کسالت و خستگی، سر و صدا و نگاه به اطراف و ....در این باره در مکاتبات بعدی بیشتر خواهیم گفت.
در این زمینه مطالعه کتاب چهل حدیث اثر امام خمینی از مؤسسه تنظیم و نشر آثار .امام خمینی ص 434 را توصیه می کنیم.
موفق باشید.
پی نوشت ها:
1.سید هاشم رسولی محلاتی، کیفر گناه، تهران، انتشارات کتابخانه صدر ، چاپ دوم، ص 116.
2. امام على بن ابى طالب (ع)، نهج البلاغه، انتشارات دار الهجره قم ، ص 303، خطبه 193. ( خطبه متقین )