شبهه ای در مورد اصول کافی

نویسنده گمان کرده که تقسیم بندی سال یعنی یک بار چرخیدن زمین به دور خورشید یا بنا به نجوم قدیم عبور دوباره زمین از یک نقطه معین به 365 شبانه روز و تقسیم شبانه روز یعنی یک بار چرخیدن زمین به دور خود به بیست و چهار ساعت و تقسیم هر ساعت به شصت دقیقه و تقسیم هر دقیقه به شصت ثانیه از ابداعات بعد از اسلام است و دقیقه در این روایت را به معنای یک شصتم ساعت گرفته است و چون به نظر ایشان زمان امامان این اصطلاح ها وضع نشده بود ، پس این روایت را از جعلیات مسلمان ها شمرده است.
در حالی که اولا در این روایت "دقیقه" به معنای زمان بسیار کم است که از آن به "آن" و "لحظه" هم تعبیر می شود (كه در تعابير عرب به فراوان وجود داشته است ) نه معنای اصطلاحی و نجومی آن یعنی یک شصتم ساعت.
ثانیا اصطلاح دقیقه و ساعت و ثانیه مربوط به زمان های متأخر نیست بلکه این اصطلاح ها که مربوط به علم نجوم اسـت و از بسیار قدیم وضع شده اند.
دهخدا از منتهی الارب و مفاتیح العلوم نقل می کند: دقیقه شصت یک درجه و و هر دقیقه شصت ثانیه باشد.(1)
در فرهنگ مصاحب هم دقیقه واحد اندازه گیری زاویه که یک شصتم درجه است و از واحد های اندازه گیری زمان که مساوی 60 ثانیه است ، شمرده شده است.(2)
پی نوشت ها:
1. دهخدا، لغت نامه، تهران، دانشگاه تهران، 1373 ش، ج 7، ص 9640.
2. غلامحسین مصاحب، دایره المعارف فارسی، تهران، سهامی افست ، 1345 ش، ج 1، ص 983.