سلام...انبیا واولیا و14معصوم سلام الله علیهما اجمعین در عالم برزخ مشغول انجام چه کاری هستند؟؟آیا عبادت وراز ونیاز میکنند ویا در انتظار قیامتند؟یا اینکه نعمت ها وحورالعین بهشتی والطاف الهی رادارند؟؟توضیح بفرمایید
در ابتدا باید گفت بر اساس گفته عالمان دینی همه انسان ها پس از مرگ از جهت اعتقاداتی که داشته و اعمال نیک و بدی که در دنیا انجام داده اند، باز پرسی خصوصی میشوند. پس از محاسبه اجمالی طبق نتیجهای که گرفته شد، به یک زندگی شیرین و گوارا یا تلخ و ناگوار محکوم گردیده، با همان زندگی در انتظار روز رستاخیز عمومی به سر میبرند. حال انسان در زندگی برزخی بسیار شبیه است به حال کسی که برای رسیدگی اعمالی که از او سر زده، به یک سازمان قضایی احضار شود و مورد بازجویی و بازپرسی قرار گرفته، به تنظیم و تکمیل پروندهاش بپردازند، آن گاه در انتظار محاکمه در بازداشت به سر برد.
روح انسان در برزخ، بر اساس عملکرد دنیایی، به سر میبرد. اگر از نیکان است، از سعادت و نعمت و جوار پاکان و مقربان درگاه خدا برخوردار میشود. اما اگر از بدان است، در نقمت و عذاب و همنشینی شیاطین و پیشوایان گمراه برخوردار میگردد.(1)
با توجه به این اصل کلی در باره حضرات معصومین باید گفت : گرچه در باره این که آنها بعد از مرگ تا چه مدت در برزخ خواهد بود دیدگاه های متفاوت مطرح است برخی از بزرگان تصریح دارند که حضرات معصومین (ع) برزخ به مفهومی که برای دیگران مطرح است ندارند و به سرعت از آن عبور و به عالم بعد از آن منتقل می شوند.(2) ولی ممکن است گفته شود که حضرات معصومین (ع) نیز همانند سایر مردم تا قیامت در عالم برزخ به سر می برند و در نعمت های گونا گون بهشت برزخی به حیات برزخی شان ادامه می دهند. والله اعلم بحقایق الامور.
در هر حال این بزرگواران چه مثل سایر مردم تا ظهور قیامت در برزخ بمانند و یا به سرعت از آن عبور کنند به طور طبیعی غیر از بر خورداری از نعمت های بهشت برزخی محو جلا و جمال الهی اند؛ ولی عبادت به مفهوم دنیایی در عالم برزخ و بعد از آن وجود ندارد. پس آنها در برزخ همانند عالم بعد از قیامت بيشتر سرگرم تماشای جلال و جمال حق اند. چون نعمت های یاد شده در بهشت گرچه برای افراد عادی برترین کمال و با لا ترین فیض است. ولی برای آنها دیدار حق و غرق جمال او شدن کمال اصلی و برتر است. لذا حافظ از زبان آنان گفته است:
گر مخیر بکنندم به قیامت که چه خواهی دوست ما را و همه جنت و فردوس شما را
در مجموع باید توجه داشت که در آخرت اعم از برزخ و عوالم بعد از آن عبادت تکلیفی نظیر آنچه که در دنیا مطرح است، وجود ندارد، چون آن جا نشئه تکلیف نیست، ولی حمد وستایش و تسبیح و محو تماشای جلوه های جمال و جلال الهی شدن برای انبیا و ائمه و به تبع برای مومنان وصالحان وجود دارد. از این رو در قرآن کریم آمده: إِلى رَبِّها ناظِرَةٌ إِلى رَبِّها ناظِرَةٌ ؛ (3) چهره هایی در آن روز شاداب و مسرور است و به سوی پروردگارشان می نگرند.
پی نوشت ها:
1. طباطبائی محمدحسین، شیعه در اسلام، نشر دار الکتب الاسلامیه، تهران ـ ش، ص 100 ـ 101،
2. امام خمینی(ره)، چهل حدیث، موسسه تنظیم و نشر آثار امام خمینی(ره)، 1376، ص124، مجلسی، محمد حسین حسینی طهرانی. معاد شناسى، نشر حکمت ، 1407ق، ج3، ص251، بحرانى سيد هاشم.
3. قیامت (75)آیه 22/23.
