با عرض سلام و خسته نباشید
من یک سوال راجع به مواقعی دارم که باید بگیم باید توکل به خدا کرد
من برای کنکور ارشد 7 ماه شبانه روز زحمت کشیدم و تمام تلاش خودم رو کردم.ولی سر جلسه س آزمون تو درس زبان هل کردم و تمرکز لازم رو نداشتم.الان قبولیم فقط به درصد زبانم بستگی داره،نمی دونم منفی زدم یا بالا.در طول 7 ماه مدام دعا میکردم و به ائمه علیه السلام متوسل بودم که خوب بدم.قبل از کنکور هم 40 روز دعای توسل خوندم.هدفم هم از ادامه ی تحصیل رسیدن با مقام استاد دانشگاهی و تربیت علمی و اسلامی دانشجویان در جهت رضای خداست
میخوام ببینم منی که سر کنکور شاید خودم بی دقتی کرده باشم و درصد زبانم خیلی کم شده باشه،دیگه نمی تونم بگم که خدا برام درست میکنه و نتیجه یه چیزی بهتر از تصور من بشه؟حتی اگر من خیلی پایین زده باشم؟برای خدا که کاری نداره...
یا اینکه باید بگم نه،چون تقصیر خودم بوده،پس خدا هم میگه خودت کردی و نتیجم خیلی بد میشه.آیا خدا به این نگاه میکنه که منن 7 ماه تلاش کردم؟
آیا با توجه به جمله ی از تو حرکت،از من برکت،خدا نتیجه ی آزمون من رو برام عالی رقم میزنه؟با توجه به اینکه هدفم از ادامه ی تحصیل هم مادی نیست
تو رو خدا کامل جواب بدید و بگید چه جوری دعا کنم تا تو کنکور قبول بشم؟من خیلی خیلی زحمت کشیدم
پرسشگر گرامی ضمن ارزوی قبولی در کنکور ارشد برای شما، باید بگوییم که دعا وقتی موثر است که در کنار تلاش و حرکت مفید باشد، همانطور که امام صادق(ع) فرمود: «الداعی بلا عمل کالرامی بلا وتر؛ کسی که دعا میکند و به دنبال آن تلاش و عمل نمیکند، مانند آن است که بی چله کمان تیر میاندازد».(1)
شما تلاش خود را کرده اید. ولی احساس می کنید در زمینه ای تمرکز نداشته اید. باید بدانید نباید امید خود را در دعا از دست بدهید و یکی از راه های به حاجت رسیدن به وسیله دعا ، اصرار در دعا است همانطور که امام باقر (ع) میفرماید: وَ اللَّهِ لَا يُلِحُّ عَبْدٌ مُؤْمِنٌ عَلَى اللَّهِ عَزَّ وَ جَلَّ فِي حَاجَتِهِ إِلَّا قَضَاهَا لَهُ (2)
به خدا قسم! بندهای در دعای خود اصرار نمیکند مگر آن که خداوند دعایش را مستجاب میکند.
سایه حق بر سر بنده بود عاقبت جوینده یابنده بود
گفت پیغمبر که چون کوبی دری عاقبت زان در برون آید سری
از طرفی باید امیدوار باشید، چون ممکن است تمام افراد در سر جلسه مشکل شما را داشته باشند و از شما بدتر امتحان داده باشند، و از طرفی نباید از خدا طلبکار باشید، نباید تصور کنید که با دعا کردن خداوند می تواند حق دیگری به شما بدهد وکسی که خوب تر از شما امتحان داده جایش را به شما می دهد ،و خدا به خاطر دعای شما حق مسلم ان فرد را از او می گیرد.
در این صورت اگر به خواسته خود رسیدید ،خدا را شکر گذاری خواهید کرد که دعا هایتان موثر افتاده است. اگر هم قبول نشدید، نقص را متوجه خود می دانید که تمرکز لازم را نداشته اید و خدا را از ظلم و بدی منزه می دانید.
گاهی اوقات انسان تصور می کند کاری به صلاح اوست در حالی که به ضررش می باشد و گاهی هم بر عکس، قرآن کریم می فرماید:
«و عسی أن تکرهوا شیئا و هو خیر لکم و عسی أن تحبوا شیئا و هو شرّ لکم؛ (3) چه بسا چیزی را شما بد و ناگوار بدانید، در حالی که خیر شما در آن است و یا چیزی را دوست داشته باشید، اما واقع امر این است که آن چیز به ضرر شما است».
خداوند چون خیر و صلاح واقعی بنده اش را می خواهد، حاجت هایی را که به ضرر بنده اش می باشد، اجابت نمی کند؛ ولی بنده از روی بی اطلاعی خیال می کند خدا به خواسته هایش توجه ندارد .ما باید اگر دعا هایمان به اجابت نرسید، به مصلحت مان که خدا بهتر می داند بیاندیشیم و با خود بگوییم که شاید این استجابت دعا در این زمان به صلاح من نبوده و در زمان دیگری باید به این خواسته برسم.
به هر حال از دعا دست بر ندارید و دعا کنید خدا در تلاش تان برکت قرار دهد و موفق شوید. ولی اگر قبول نشدید ناامید نشوید و به تلاش خود در دفعات بعد بیافزایید و به مصلحت خود بیشتر فکر کنید.
پینوشتها:
1. شيخ حر عاملى، وسائل الشيعة، 29 جلد، مؤسسه آل البيت (ع)قم، 1409 ه.ق، ج 7، ص 14.
2. ثقة الاسلام كلينى، كافي، 8 جلد، دار الكتب الإسلامية تهران، 1365 ه.ش ، ج2، ص475.
3. بقره (2)، آیه 216.
