با سلام و وقت بخیر.
در فامیل ما کسانی که به خدا و اسلام اعتقاد ندارند و اصطلاحا کافرند نسبتا زیاد می باشد؛ مثلا پدر، دایی، خاله، دایی زاده ها و... در اینصورت موارد متعددی درباره تعامل با ایشان وجود دارد که برای بنده سوال به وجود آورده. مانند کمیت و کیفیت رفت و آمد ها و دید و بازدیدها، خوردن و آشامیدن غذای ایشان، استفاده از هدایایی که به ما می دهند، نحوه رفتار رو در رو و... با توجه به اینکه خب مسلما کافر حربی که نیستند اما عموما کفر خودشون رو تایید و اسلام ما(یعنی مسلمین فامیل) رو تکذیب می کنند. خواهشمندم راهنمایی بفرمایید. همچنین اگر منابع و کتبی در این باره هست معرفی بفرمایید.
با سلام و تشكر از ارتباط شما با مركز ملي پاسخگويي به سوالات ديني
قطع رحم در اسلام جایز نیست. ولی اگر با ارتباط با آنها دین شما نیز در خطر می افتد و احتمال می دهید در ایمان خود سست شوید و با معاشرت با آنها بی ایمان یا ضعیف الایمان بشوید، در این صورت باید رفت و آمد را به حد سلام و احوال پرسی کاهش دهید و زمینه نشست و برخواست های طولانی که موجب القاء شبهه می شود را برطرف کنید. و یا اگر از افرادی هستند که صحبت و استدلال در آنها اثر ندارد و یا اهل عناد و لجبازی هستند، دیگر ارتباط با انها فائده ای ندارد. خدا به پیامبر (ص) فرمود: ما كانَ لِلنَّبِيِّ وَ الَّذينَ آمَنُوا أَنْ يَسْتَغْفِرُوا لِلْمُشْرِكينَ وَ لَوْ كانُوا أُولي قُرْبى مِنْ بَعْدِ ما تَبَيَّنَ لَهُمْ أَنَّهُمْ أَصْحابُ الْجَحيم(1).
براى پيامبر و مؤمنان، شايسته نبود كه براى مشركان (از خداوند) طلب آمرزش كنند، هر چند از نزديكانشان باشند (آن هم) پس از آنكه بر آنها روشن شد كه اين گروه، اهل دوزخند.
یعنی بعد از اثبات این که افراد از اهل عناد و دوزخ هستند، دیگر استغفار و طلب بخشش هم برای آنها فائده ندارد ولو این که فامیل باشند.
ولی اگر می دانید که در اثر رفت و آمد با آنها، در ایمان شما هیچ خللی وارد نمی شود، بلکه احتمال می دهید با رفت و امد و اخلاق خوب تان ویا استدلال های محکم تان، می توانید در آنها یا فرزندان شان تاثیر گذار باشید، نباید رابطه تان را کم کنید و بهتر است با ارتباط و استدلال های مناسب و به جا و اخلاق نیکو ، سعی کنید آنها را به طرف خدا و اسلام دعوت کنید. چرا که این مصداق امر به معروف و نهی از منکر می شود و مصداق دعوت عملی به اسلام می شود که خدا در قرآن فرموده:ادْعُ إِلى سَبيلِ رَبِّكَ بِالْحِكْمَةِ وَ الْمَوْعِظَةِ الْحَسَنَةِ وَ جادِلْهُمْ بِالَّتي هِيَ أَحْسَنُ إِنَّ رَبَّكَ هُوَ أَعْلَمُ بِمَنْ ضَلَّ عَنْ سَبيلِهِ وَ هُوَ أَعْلَمُ بِالْمُهْتَدين(2)
با حكمت و اندرز نيكو، به راه پروردگارت دعوت نما! و با آنها به روشى كه نيكوتر است، استدلال و مناظره كن! پروردگارت، از هر كسى بهتر مىداند چه كسى از راه او گمراه شده است و او به هدايتيافته گان داناتر است.
در مورد استفاده از غذای آن ها و هدایای آنها اگر چه احتیاط کردن و اجتناب بهتر است. ولی تا زمانی که یقین به حرمت یا نجاست این هدایا و املاک و غذاهای آنها ندارید، خوردن بی اشکال است.
پی نوشت ها :
1. توبه (9) آیه 113.
2. نحل (16) ایه 125 .
