سلام
لطفا بفرمایید ایا بنده که نماز میخوانم و اعمال دینم را تا حد امکان انجام میدهم ولی کناهانی هم دارم مومن محسوب می شوم
در آیات و روایات برخی از ویژگی مومنان اشاره شده است که به ویژگی های فردی و اجتماعی مومن اشاره دارد. بدیهی است هر چه انسان بتواند ویژگی های بیشتری از مومنان را در خود ایجاد نماید، از درجه ایمان بالاتری برخوردار خواهد بود. هر چند بسیاری از آنها با یکدیگر لازم و ملزوم اند و با کسب یکی برخی دیگر نیز خود را جلوه گر می سازند.
شرح و بیان همه ویژگی های مؤمن نیازمند کتابی قطور است. ما از باب نمونه به روایتی از امام صادق(ع) در این خصوص اشاره می کنیم. امام صادق (ع)می فرمایند: مؤمن را سزاوار است كه داراى هشت صفت باشد:
1- در گرفتاري هاى سخت باوقار و سنگين باشد (خود را نبازد).
2- هنگام بلا شكيبا باشد.
3- در نعمت و آسايش سپاسگزار باشد.
4- به آنچه خدا روزيش كرده، قانع باشد.
5-- به دشمنان ستم نكند.
6- به خاطر دوستان مرتكب گناه نشود [كارى را كه نتواند، به گردن نگيرد].
7- تنش از او در زحمت باشد.
8- مردم از او در آسايش باشند.(1)
برای اطلاع بیش تر به خطبۀ متقین نهج البلاغه که امیر المؤمنین (ع) در این خطبه به تفصیل و بیان ویژگیهای مؤمنان اشاره کرده اند و کتاب اصول کافی، باب مؤمن و علامات و صفاتش و یا کتاب "المؤمنون فی القرآن والحدیث " چاپ جامعه مدرسین حوزه علمیه قم که تحت عنوان "ویژگی های مؤمنان در قرآن و حدیث" به فارسی ترجمه شده، .مراجعه نمایید.
دوست عزیز!
در قرآن و روایات فراوانی بر این نکته تأکید شده است که انسان باید نسبت به انجام فرامین الهی دقت داشته باشد و از گناه دوری کند، البته در این میان ممکن است که انسان دچار لغزش شود و بر اثر جهل و نادانی مرتکب گناه شود ولی آنچه مهم می باشد این است که زود از گناه خود توبه و استغفار کند. حضرت علی(ع) در باره توبه و استغفار می فرمایند: تَعَطَّرُوا بِالإستغفارِ لا تَفضَحکُم رَوائِحُ الذُّنوُبِ؛ (2) خود را با استغفار معطّر کنید، تا بوی گناهان شما را رسوا نکند. بنا بر این هر زمانی که انسان مؤمن مرتکب گناه و یا لغزشی می شود ،باید با عطر توبه و استغفار خود را معطر سازد تا خداوند او را به واسطه گناهانی که انجام داده است ،در دنیا و آخرت رسوا نسازد. وقتی که انسان بر اثر غفلت و نادانی و یا طغیان غرائز و هوای نفس، دچار گناه شد، باید خیلی زود، خود را در معرض رحمت الهی قرار دهد. از او آمرزش بخواهد. با آب توبه و استغفار دل و جان خود را شستشو دهد . سهل انگاری و امروز و فردا کردن در امر توبه، گناه دیگر و دلیل بر سرکشی بیش تر میباشد و انسان مؤمن هیچگاه از روی عناد و سرکشی گناه نمی کند.
در قرآن نیز خداوند در سوره تحریم خطاب به بندگان مؤمن خویش می فرماید:«يا أَيُّهَا الَّذينَ آمَنُوا تُوبُوا إِلَى اللَّهِ تَوْبَةً نَصُوحاً عَسى رَبُّكُمْ أَنْ يُكَفِّرَ عَنْكُمْ سَيِّئاتِكُمْ وَ يُدْخِلَكُمْ جَنَّاتٍ تَجْري مِنْ تَحْتِهَا الْأَنْهار»اى كسانى كه ايمان آوردهايد بسوى خدا توبه كنيد، توبهاى خالص اميد است (با اين كار) پروردگارتان گناهانتان را ببخشد و شما را در باغهايى از بهشت كه نهرها از زير درختانش جارى است وارد كند،(3)
البته حقيقت" توبه" همان ندامت و پشيمانى از گناه است كه لازمه آن تصميم بر ترك در آينده است، و اگر كارى بوده كه قابل جبران است در صدد جبران برآيد، و گفتن استغفار نيز بيانگر همين معنى است، و به اين ترتيب اركان توبه را مىتوان در پنج چيز خلاصه كرد:( ترك گناه- ندامت- تصميم بر ترك در آينده- جبران گذشته- استغفار).(4)
پی نوشت:
1. اصول كافى-ترجمه مصطفوى،كتاب فروشى علميه اسلاميه،تهران، ج3، ص 326.
2.علامه مجلسی، بحار الانوار، بیروت، موسسه الوفاء، 1404هق ، ج6، ص22، باب20.
3.تحریم(66) آیه8 .
4. مکارم شیرازی، ناصر، تفسیر نمونه، تهران ، اسلامیه، 1374ش، ج24، ص289.
