با سلام مجدد
من اردلان هستم، من چند سالی است که احساس می کنم که زنم تمایلی به رابطه ی جنسی با من ندارد و از طرف فردی دیگر ارضا می شود و مدتی است که خود خرج خانه را تامین می کند و پدرم نیز همین حس را نسبت به مادرم داشت و به من همیشه می گفت که تو پسر من نیستی و من را از خانه بیرون می کرد و من در قبال جا وغذا مجبور بودم تن خود را به حراج بذارم ومن سالهاست که صاحب بچه ای شده ام چگونه مطمئن شوم بچه من است یا مثل من یک حرام زاده است خواهشا پاسخ دهید
پرسشگر گرامي با سلام و سپاس از ارتباطتان با مركز ملي پاسخگويي به سؤالات ديني
این که پدرتان بدون دلیل موجه و قابل قبولی نسبت به مادرتان سوء ظن داشته است و شما را پسر خودشان نمی پنداشته اند، دلیل بر این نمی شود که شما حتماً آن گونه که پدرتان می پنداشتند، بوده اید. چه بسا ممکن است پدرتان از چندین اختلال و بیماری روانی از جمله بیماری بسیار مهلک و خطرناک سوءظن و بدبینی برخوردار بوده باشند و همین باعث رفتارهای نادرست و نسبت ناروا به شما و مادرتان بوده باشد. حتی اگر مادرتان خدای ناخواسته، اشتباه و لغزشی در زندگی مرتکب شده باشند باز دلیل بر نفی فرزند از خودشان نمی شود. این کار تنها با ارائه مستندات قانونی و شرعی و اثبات آن در محاکم قضایی امکان پذیر است بنابراین، با صِرف ادعای بی دلیل و یا دلایل غیر قابل قبول مثل ارتباط مشکوک همسر، شباهت نداشتن فرزند به پدر و دلایلی از این قبیل، هرگز نمی توان حکم به حرام زادگی فرزند نمود و فرزند را از خود نفی کرد و یا او را از خانه بیرون نمود. بدون تردید، پدرتان با این رفتارش و ادعایی که نموده است مرتکب اشتباه فاحشی در زندگی گردیده است که اگر توبه نکند، عقوبتش در دنیا و آخرت دامن او را خواهد گفت. از طرف دیگر، شما هم بدون دلیل و صِرف ادعای پدرتان و شیوه رفتار او و یا احیاناً اعتراف مادرتان هیچ گاه نمی توانید به خودتان برچسب حرام زادگی و فرزند نامشروع بودن بزنید. این گونه ادعاهای بدون دلیل و بدون مستندات قانونی و شرعی، ضمن این که زیبنده یک انسان مسلمان نمی باشد گاهی باعث حد و تعذیر می گردد که حاکم شرع و مُجری قانون می تواند آن را در مورد شما اعمال کند. بنابراین، شما نیز به هیچ عنوان نمی توانید برچسب حرام زادگی به خودتان بزنید مگر این که واقعاً اثبات شده باشد که شما این گونه بوده اید.
در مجموع، می توان این گونه استنباط کرد که بخشی از سوءظن فعلی شما نسبت به همسرتان ناشی از الگوپذیری غلط از سوءظن پدرتان و همچنین آسیب هایی است که شما در کودکی در اثر رفتارهای ناشایستی که با شما صورت پذیرفته است به وجود آمده است. اما این که چرا همسرتان نسبت به شما بی میل شده اند و تمایل به ارتباط جنسی ندارند، موضوع جدیدی است که نیاز به بررسی هوشمندانه و عالمانه ای دارد. گاهی وقت ها اختلافات خانوادگی وقتی لاینحل باقی می ماند، زندگی زوجین را از لحاظ عاطفی با مشکل مواجه می سازد و همین موضوع باعث گسترش دایره اختلافات و سرد شدن زوجین نسبت به هم می گردد.
این که می فرمایید: «مدتی است که همسرم خود خرج خانه را تامین می کند» گویای این مطلب است که اختلافاتی در زندگی شما وجود دارد و همین اختلافات باعث شده که همسرتان نسبت به شما بی میل باشند و خود خرج زندگی را تأمین کنند. اگر مشکل تان از این جهت است توصیه می شود به جای متهم کردن همسر و فرزندتان و افزودن مشکلی بر مشکلات خود به اتفاق همسرتان به کلینیک مشاوره و روانشناشی معتبر مراجعه کنید و با در میان گذاشتن مشکل با خانواده درمانگران با تجربه و متخصصین امر، مشکل را ریشه یابی و بر طرف نمایید.
احساسی که هم اینک نسبت به همسرتان و ارتباطات مشکوک او و همچنین نسبت به فرزندتان پیدا کرده اید، صِرف یک ادعای بی دلیل است و همسر و فرزتدتان می توانند قانوناً ادعای حیثیت کنند و شما را محکوم سازند؛ ضمن این که اجرای حدود شرعی هم به قوت خود باقی است. به همین جهت، توصیه اکید می شود که به جای تمرکز به این گونه امور وهمی و خیالی دردسر ساز و مشکل آفرین، مسئله را اصولی ریشه یابی کنید و آن را با استفاده از راهکارهای منطقی بر طرف نمایید.
مسلماً اگر همسران خدای ناخواسته در زندگی زناشویی و مشترک خود لغزش هایی هم داشته باشند در بسیاری از موارد اصلاح پذیر و قابل گذشت بوده است. مهم آن است که زوجین متوجه اشتباه خود بشوند و تلاش کنند تا اشتباهات خود را جبران نمایند و زمینه را به گونه ای ایجاد کنند که احتمال تکرار دوباره آن به صفر برسد.
در این مکاتبه به همین مقدار اکتفا می کنیم چرا که ارائه راهنمایی های بیشتر منوط به دریافت اطلاعات جامع از زندگی شما می باشد به هر حال، توصیه می کنیم مشکل را کوچک نپندارید و با مشورت با مشاوران اهل فن در صدد درمان یا رفع اصولی آن بر بیایید.
