قبل از هر چيز بايد اشاره شود كه جزئيات نحوة زندگي انسان در آخرت به طور كامل و صددرصد با تمام امور جزئي براي كسي جزء حضرات معصومين(ع) روشن نيست و ما تنها بر اساس برخي آيات و روايات به مواردي بسيار اندك از نحوة زندگي در آخرت آگاه هستيم؛ ولی این نکته قطعی است که نحوه زندگی انسان ها در آخرت با زندگی دنیا یی کاملا متفاوت است.
اما در مجموع می توان گفت که زنان ومردان بهشتی به طور کلی دودسته اند برخی باهم محرم اند آنها ی که باهم هستند مثل حوریان بهشتی برای همسران شان طبیعی است که آنها در کنار همسران خودند و این همسران بهشتی به گونه ی هستند که تنها با همسران مومن خود زندگی می کنند وغیر آنها را نمی بینند و نه نگاه به آنها دارند. لذا قران کریم فرمود:
در باغهای بهشتی، زنانی هستند که جز به همسران خود چشم نمیدوزند و عشق نمیورزند . پیش از آن، هیچ انسان و جنّی با آنان تماس نگرفته است. این زنان دوشیزه و پاکند و شیفته و دلداده همسران خودند و طمع نگاه و لذّتجویی از هیچ مرد دیگری را ندارند. (1)
و هم چنین زنان مومن در دنیا در بهشت نیز اگر بخواهند با همسران خود و در کنا ر آنها زندگی جمعی خواهند داشت. زیرا بر اساس روایات در صورتی که زن و مرد هر دو اهل بهشت و در یک مرتبه باشند ، با رضایت طرفین امکان زندگی مشترک برای آنان در بهشت وجود دارد ؛ لذا وقتی از امام صادق (ع) سؤال شد: آیا زن و شوهر مؤمن که وارد بهشت می شوند با هم ازدواج می کنند؟ حضرت فرمود: خداوند عادل است. اگر مرد از زنش افضل باشد، اختیار با مرد است که زنش را بپذیرد یا نه. اگر پذیرفت، یکی از زنانش میشود. اگر زن از شوهرش افضل باشد، اختیار با اوست. اگر همسرش پذیرفت، همان شوهرش می شود.(2)
و هم چنین در روایتی دیگر آمده زن بهشتی به همسر خود میگوید:« به عزّت پروردگارم سوگند! در بهشت چیزی را بهتر از تو سراغ ندارم. سپاس مخصوص خداوند است که مرا همسر تو و تو را همسر من قرار داده است».(3)
چه این که بر اساس برخی آیات، فرزندان صالح نیز اعم از زن و مرد به والدین بهشتی خود ملحق می شوند:
" كسانى كه ايمان آوردند و فرزندان شان به پيروى از آن ها ايمان اختيار كردند ، فرزندان شان را در بهشت به آن ها ملحق مىكنيم، بى آن كه از عمل آن ها چيزى بكاهيم ؛ " (وَ الَّذِينَ آمَنُوا وَ اتَّبَعَتْهُمْ ذُرِّيَّتُهُمْ بِإِيمانٍ أَلْحَقْنا بِهِمْ ذُرِّيَّتَهُمْ وَ ما أَلَتْناهُمْ مِنْ عَمَلِهِمْ مِنْ شَيْءٍ). (4)كسانى كه ايمان آوردند و فرزندانشان به پيروى از آنان ايمان اختيار كردند، فرزندانشان را (در بهشت) به آنان ملحق مىكنيم و از (پاداش) عملشان چيزى نمىكاهيم و هر كس در گرو اعمال خويش است .
اين نيز خود يك نعمت بزرگ است كه انسان، فرزندان با ايمان و مورد علاقهاش را در بهشت در كنار خود ببيند، و از انس با آن ها لذت برد، بى آنكه از اعمال او چيزى كاسته شود.
از تعبيرات آيه برمىآيد كه منظور، فرزندان بالغى است كه در مسير پدران گام برمىدارند، در ايمان از آن ها پيروى مىكنند، و از نظر مكتبى به آن ها ملحق مىشوند.(5)
اما زنان ومردانی که از هر دو لحاظ یاد شده هیچ گونه ارتباطی باهم ندارند ،گرچه در باره آنان در روایات چیزی نیامده و اظهار نظر روشن در این خصوص کار دشوار است. ولی از آن جا که بهشت از هر گونه آلودگی و لغو و گناه منزه و پاک است (6) معلوم می شود که زنان ومردان در شرایطی در بهشت زندگی می کنند که زندگی شان از هرگونه اختلاط مذموم مصون است. ولی جزیات آن برای کسی معلوم نیست. و در مجموع نباید انتظار داشته باشیم که در عالم قیامت احکام، قوانین و سنن عالم مادی و دنیا جاری باشد.(7)
پی نوشت ها :
1. الرحمن، آیات 56-72.
2. علامه مجلسى، بحار الأنوار، مؤسسة الوفاء بيروت، 1404 ه ق، ج 8، ص 102.
3. طبرسی، مجمع البیان فی تفسیر القرآن، نشر دار البثعه بیروت، بی تا ، ج 9، ص208.
4. طور (52) آیه 21.
5. ناصر مکارم، تفسير نمونه، ج22، ص 429، دارالکتب الاسلامیه، تهران، بی تا.
6. واقعه (56) آیه 25.
7. ناصر مکارم ، پیام قرآن، 6، ص 259، نشر دار الکتب الاسلامیه تهران 1385 ش.
