تبرا

در ابتدا باید اشاره شود که اولین شرط دوستی یک دل و یکرنگ شدن با دوست است و این محقق نمی شود مگر با گذشتن از غیر دوست و بیزار شدن از غیر او . چون با صدای زنگ محبت بیدار شدن و از هرچه بوی دشمنی با دوست می دهد بیزار شدن تبری است لذا گفته شده:

گر عاشق دلداری، با غیر چه دل داری کان دل که در او غیر است، دلدار نمی گنجد
پس برای دوستی خدا و اولیای خدا نیز باید همین راه را طی نمود. آری در دلِ تولّای حقیقی، تبرّی هم هست.
لازمه تبری دوچیز است:
1- شناخت حق و باطل
2- دوری جستن و فاصله گرفتن از باطل
وقتی حارث بن حوط در جنگ به علی ( علیه السلام ) می گوید: از نظر من طلحه و زبیر و عایشه بر حق بودند. حضرت علی ( علیه السلام ) می فرماید: ای حارث به راستی تو حق را نشناختی تا بتوانی اهلش را بشناسی و همین طور باطل را نشناختی تا اهلش را بشناسی (1) بنابر این برای تبری از باطل اول باید آن شناخت وشناخت او در پرتوی بصیرت حاصل می شود.
پي نوشت:
1.نهج البلاغه،نشر موسسه امیر المومنین، قم 1370ش، حکمت 262.