درباره پیامبراسلام

در مورد آیه مباهله تفاسیر شیعه و سنی در اصل مطلب شریک می باشند و همگی اعتراف دارند که جمعی از اسقف ها و راهبان مسیحی از نجران یمن به مدینه آمدند تا با پیامبر در باره ادعای نبوتش بحث کنند. آنان حضرت عیسی را ابن الله می شمردند و نبوت پیامبر اسلام را منکر بودند و بعد از ساعت ها بحث و ارائه دلیل حاضر نشدند از تثلیث دست بردارند و به نبوت پیامبر اعتراف کنند و به امر خدا، پیامبر آنان را به "مباهله" دعوت کرد تا همدیگر را نفرین کنند و از خدا بخواهند لعن و قهر خود را بر دروغ گویان قرار دهد. وعده مباهله نهاده شد و وقتی همگی در موعد حاضر شدند و آنان دیدند پیامبر بر خلاف تصور آنان نه با اصحاب و خدم و حشم بلکه با عزیزترین کسان خود یعنی دخترش زهرای مرضیه، داماد و پسر عمش علی بن ابی طالب و فرزندان آن دو یعنی امام حسن و امام حسین آمده ، از مباهله طفره رفتند و حاضر به دادن جزیه شدند.
شیعه با استناد به این آیه برای اهل بیت فضیلت خاص بر بقیه افراد امت ثابت می کند و آنان را نه از باب نمونه، بلکه تنها مصادیق موجود عنوان های ذکر شده در آیه می شمارد و ... که بحث آنها مفصل است و برای بحث شما مفید نیست.
در هر حال شما با یک مسیحی نمی توانید به واقعه ای استناد کنید که در قرآن و روایات آمده و آنان منکرش می باشند و این ها را به عنوان سند قبول ندارند.
این جریان علاوه بر این که در این آیه مورد اشاره واقع شده ، در تاریخ های اسلامی هم ثبت شده، اما در منابع غیر اسلامی فکر نمی کنیم این واقعه ثبت شده باشد و اگر در جایی هم ثبت شده احیانا از منابع اسلامی نقل کرده است.
برای مطالعه راجع به این واقعه می توانید به تفاسیر ذیل آیه مباهله مراجعه کنید.