درباره قرآن

اصلا قرآن جز ادعای نبوت نیست .
نزول قرآن علاوه بر این که هدایت به معارف حق و اخلاق متعالی و احکام نجات بخش می باشد، به عنوان آیت نبوت پیامبر ارائه شده است:
وَ إِنْ كُنْتُمْ في‏ رَيْبٍ مِمَّا نَزَّلْنا عَلى‏ عَبْدِنا فَأْتُوا بِسُورَةٍ مِنْ مِثْلِهِ (1)
اگر در آسمانی و وحی بودن قرآن نازل شده بر بنده مان شک دارید، پس سوره ای مثل آن بیاورید.
این آیه صراحت دارد که ادعای نبوت در کار بوده است.
در آیات فراوانی پیامبر به عنوان رسول خدا معرفی شده است از جمله:
كَما أَرْسَلْنا فيكُمْ رَسُولاً مِنْكُمْ يَتْلُوا عَلَيْكُمْ آياتِنا وَ يُزَكِّيكُمْ وَ يُعَلِّمُكُمُ الْكِتابَ وَ الْحِكْمَةَ وَ يُعَلِّمُكُمْ ما لَمْ تَكُونُوا تَعْلَمُون (2)
همان‏گونه (كه با تغيير قبله، نعمت خود را بر شما كامل كرديم) رسولى از خودتان در ميان شما فرستاديم تا آيات ما را بر شما بخواند و شما را پاك كند و به شما، كتاب و حكمت بياموزد و آنچه را نمى‏دانستيد، به شما ياد دهد.
در آیات فراوانی سخن از وحی شدن بر پیامبر رفته یعنی ادعای نبوت او:
َأُوحِيَ إِلَيَّ هذَا الْقُرْآنُ لِأُنْذِرَكُمْ بِهِ وَ مَنْ بَلَغَ (3)
اين قرآن بر من وحى شده، تا شما و تمام كسانى را كه اين قرآن به آنها مى‏رسد، بيم دهم.
آیات فراوانی در مقام شمارش پیامبران ایشان را هم بر می شمارد از جمله:
إِنَّا أَوْحَيْنا إِلَيْكَ كَما أَوْحَيْنا إِلى‏ نُوحٍ وَ النَّبِيِّينَ مِنْ بَعْدِهِ وَ أَوْحَيْنا إِلى‏ إِبْراهيمَ وَ إِسْماعيلَ وَ إِسْحاقَ وَ يَعْقُوبَ وَ الْأَسْباطِ وَ عيسى‏ وَ أَيُّوبَ وَ يُونُسَ وَ هارُونَ وَ سُلَيْمانَ وَ آتَيْنا داوُدَ زَبُورا(4)
ما به تو وحى فرستاديم همان گونه كه به نوح و پيامبران بعد از او وحى فرستاديم و (نيز) به ابراهيم و اسماعيل و اسحاق و يعقوب و اسباط [بنى اسرائيل‏] و عيسى و ايّوب و يونس و هارون و سليمان وحى نموديم و به داوود زبور داديم.
در آیات زیادی ایشان را با عنوان "یا ایها الرسول" خطاب می کند از جمله:
يا أَيُّهَا الرَّسُولُ لا يَحْزُنْكَ الَّذينَ يُسارِعُونَ فِي الْكُفْر (5)
اى فرستاده (خدا)! آنها كه در مسير كفر شتاب مى‏كنند.
در آیات فراوانی ایشان با عنوان "یا ایها النبی" خطاب می شود:
يا أَيُّهَا النَّبِيُّ حَسْبُكَ اللَّهُ وَ مَنِ اتَّبَعَكَ مِنَ الْمُؤْمِنين (6)
اى پيامبر! خداوند و مؤمنانى كه از تو پيروى مى‏كنند، براى حمايت تو كافى است (فقط بر آنها تكيه كن).
آیه ای که ایشان را "خاتم پیامبران" معرفی می کند:
ما كانَ مُحَمَّدٌ أَبا أَحَدٍ مِنْ رِجالِكُمْ وَ لكِنْ رَسُولَ اللَّهِ وَ خاتَمَ النَّبِيِّينَ وَ كانَ اللَّهُ بِكُلِّ شَيْ‏ءٍ عَليماً (7)
محمّد (ص) پدر هيچ يك از مردان شما نبوده و نيست ولى رسول خدا و ختم‏كننده و آخرين پيامبران است و خداوند به همه چيز آگاه است!
و ...
اگر بخواهیم آیاتی که نشان می دهد محمد بن عبد الله خود را پیامبر و نبی و خبر دهنده از آسمان و رسول و مأمور خدایی می دانسته را فهرست کنیم، مثنوی هفتاد من کاغذ می شود.
پی نوشت ها:
1. بقره (2) آیه 23.
2. همان ، آیه 151.
3. انعام (6) آیه 19.
4. نساء (4) آیه 163.
5. مائده (5) ایه 41.
6. انفال (8) آیه 64.
7. احزاب (33) آیه 4.