با سلام -از کجا بدانیم خدا ما را دوست دارد؟
برادر عزیز!
جالب است که در روایتی از امام باقر(ع) اینگونه وارد شده که: «إِذَا أَرَدْتَ أَنْ تَعْلَمَ أَنَّ فِيكَ خَيْراً فَانْظُرْ إِلَى قَلْبِكَ فَإِنْ كَانَ يُحِبُّ أَهْلَ طَاعَةِ اللَّهِ وَ يُبْغِضُ أَهْلَ مَعْصِيَتِهِ فَفِيكَ خَيْرٌ وَ اللَّهُ يُحِبُّكَ»
مضمون این روایت این است که هر گاه خواستی بدانی در تو خیری هست یا نه، به قلبت رجوع کن و ببین که آیا دوستان خدا را در دل دوست داری ؟ اگر چنین محبتی را در خویش یافتی ، بدان که پروردگار نیز تو را دوست میدارد". (1)
بهترین راهی که میتوان فهمید که آیا خداوند مرا دوست دارد، این است که به قلب خود رجوع کرده و ببینم: آیا او را دوست دارم و به آنچه برای من پسندیده و از من خواسته، راضی هستم و عشق میورزم؟ آیا دوستان او و بندگان خوب خدا را دوست دارم؟
خداوند در قرآن می فرماید:«ای پیامبر! به مردم بگو: اگر خدا را دوست میدارید(و به او عشق میورزید)، از من پیروی کنید، تا خدا هم شما را دوست داشته باشد . لغزشهای گذشته شما را ببخشد که خداوند آمرزنده و مهربان است».(2)
بنابراین وقتی به کار خوبی دست میزنید در مسیر رضای الهی قرار گرفتهاید و خداوند نیز شما را دوست خواهد داشت؛ اما وقتی انسان مرتکب کار ناشایستی می شود، از این رضایت دور شده است.
دوست عزیز!
گاهی به خاطر برخی مشکلات و اتفاقاتی که در زندگی انسان رخ می دهد انسان خیال می کند که خداوند او را دوست ندارد، مطمئن باشید که این احساس، وسوسه ای است که شیطان در دل شما ایجاد کرده تا شما را از خداوند دور کند؛ در حالی که خداوند نسبت به همه بندگانش مهربان است. شاعر چه خوب سروده است:
ای کریمی که از خزانه غیب گبر و ترسا وظیفه خور داری!
دوستان را کجا کنی محروم تو که با دشمنان نظر داری
چنین احساسی گاهی به جهت عدم استجابت دعا برای انسان حاصل می شود و گاهی به دلیل مشکلات و موانعی که در زندگی انسان به وجود می آید، رخ می دهد؛ در حالی که اگر به اوصاف الهی توجه کنیم و به صفات پروردگار ایمان بیاوریم و بدانیم خداوند رئوف و رحیم است، در می یابیم که اگر خواسته های انسان بر آورده نمی شود، دلیلش بخل و بی مهری خدا نیست. خداوند با توجه به کمال و سعادت و مصلحت انسان، خواسته های او را اجابت می کند.
دوست عزیز!
کافی است قدری حجابهای دل خویش را کنار بزنیم و چشم دل را باز کنیم و مقداری از آن همه نعمتهای گوناگونی که خداوند به ما داده است را ملاحظه نماییم. اگر به خود و اطرافیانمان نگاه کنیم، خواهیم فهمید که غرق در نعمتها و الطاف خداوند هستیم. او با مهربانی تمام و در عین حال با چشمپوشی از بسیاری از بدیها و کارهای زشت ما، مشغول تدبیر امور و اداره تمامی شؤون زندگی ما است و همه موفقیتها و آرزوهایی که در زندگی به آنها دست یافته ایم به خواست خداوند صورت گرفته است.اگر کاری کنیم که از خواب غفلت بیدار شویم، خود را غرق درمحبتهای خداوند خواهیم دید.
موفق باشید.
پی نوشت ها:
1.کلینی، محمد بن یعقوب، کافی، تهران، اسلامیه، 1365ش، ج 2، ص 126، باب حُبّ الله.
2. آل عمران (3) آیه 31.
