حکومت اسلامی و مشکلات

ما هم قبول داریم که برخی مشکلات درکشور وجود دارد که بعضي آنها طبيعي و برخي نيز در اثر موانع مانند جنگ و سوء مديريت ها بوده است، اما نباید انتظار داشت که کشو رما اصلا مشکل نداشته باشد ، چون هیج کشوری بدون مشکل نیست. ایران نیز از این امرمستثنی نیست. معنای حکومت دینی آن نیست که درآن کاستی ها صفر باشد. کسی نگفته است حکومت ما مانند، حکومت امام علی(ع) است. سعی برآن است که به سوی جامعه علوی حرکت نماییم. در ضمن بایسته است در تحلیل مشکلات وناهنجاری کشور، واقعیت، ظرفیت ، موانع و پتانسل های کشور را مد نظر قرارداد؛ آنچه باعث تاسف مي شود اين است كه امروزه به هنگام اظهار نظر درباره وضع موجود كشور، جدا از برخي تحليلهاي مغرضانه و جهتدار دشمنان، بخشي از تحليلها و قضاوتهاي دوستان نيز منصفانه و واقع بينانه ارائه نمي شود. موارد منفي بزرگنمايي شده و بسياري از اقدامات و دستاوردهاي مثبت ناديده گرفته مي شود ، ولي تامل واقع بينانه و تحليل علمي تحولات پس از انقلاب، به وضوح نشان مي دهد كه با توجه به شرايط و محدوديتهاي موجود، جمهوري اسلامي در مدت عمر خود توانسته ضمن مقاومت در برابر فشارها و تجاوزات بيگانگان، در اصلاح اقتصاد و بهبود وضعيت معيشتي مردم خود نيز توفيقات فراواني به دست آورد است. پیشرفت کشور درعرصه اقتصادی به گونه ای است که ایران را در رده هجدهم کشورهای اقتصادی جهان قرار داده است، در عین حال کشور دچار یک سری نابسامانی­های اقتصادی است این امر ریشه در بعضی عوامل- از جمله- عواملی، مانند محاصره اقتصادی، بازسازی وخسارت‏های ناشی از جنگ تحمیلی، تاثیر تورم جهانی بر اقتصاد داخلی، رشد جمعیت، تغییر الگوی مصرف دارد. از همه مهمتر اینکه ایران در عرصه خدمات وفقر زدایی گام های بلند برداشته است، مثلا فقر و نابساماني جوامع روستايي از مسائل و معضلات مهم و اساسي كشورهاي توسعه نيافته و در حال توسعه به شمار مي رود. به همين جهت برخلاف رژيم گذشته كه تنها به توسعه و آباداني تهران و شهرهاي بزرگ اكتفا مي كرد، بعد از پيروزي انقلاب، توجه به روستاها و مناطق محروم كشور براي دولت و برنامه ريزان از اولويت خاصي برخوردار شد. در اينجا به بخشي از شاخصهاي برخورداري روستاها در سالهاي پس از انقلاب اسلامي اشاره مي كنيم: تعداد مراكز بهداشتي و درماني روستايي در سال 357 1 ، 1500 واحد بوده كه در سال 1381 به 7345 واحد رسيده تعداد خانه هاي بهداشت از 2500 واحد در سال 1357 به 16561 واحد در سال 1381 افزايش يافته است. برق رساني به روستاها و مناطق محروم و ايجاد تاسيسات زيربنايي از قبيل توسعه شبكه راههاي روستايي، مخابرات و... در اين مناطق از اقدامات موفقيت آميز پس از انقلاب به شمار ميرود. تعداد روستاهاي برخوردار از برق از 4327 روستا در سال 1357 به 45359 روستا- بيش از 10 برابر - در سال 1380 افزايش يافته است. همچنين طي دوره 1357- 1317 تنها 8000 كيلومتر راه روستايي كشيده شده بود. اما اين رقم بعد از انقلاب به 86000 كيلومتر رسيده است (بيش از 10 برابر در مدتي تقريبا 10 ساله). تعداد روستاهاي بهرهمند از شبكه مخابرات از 312 روستا در سال 1357 به 10429 روستا در سال 1374- بيش از 30 برابر- افزايش يافته. تعداد واحدهاي پستي روستايي هم از 180 واحد در سال 1357 به 4912 واحد در سال 1374- بيش از 25 برابر- رسيده است.(1)
بر این اساس شایسته است در قضاوت همه جوانب -اعم از جنبیه منفی ومثبت- یک کشور را در نظر بگریم و از اموری که واقعیت ندارند پرهیز نماییم. مثلا بیشترآنچه که درباره مسولین، وضع سیاسی ، اقتصادی و اجتماعی کشور بیان نمودید، بدون مدرک و دور از واقعیت می باشند.
پی نوشت:
1. :www.aapp2006.com