با سلام گاهی اوقات فکر می کنم که حضرت محمد برای این که یک جامعه ارمانی خیلی خوب به وجود بیاید صحبت از خدا وروز قیامت کرده اند ودر راه ان سختی کشیده اند درضمن از کجا معلوم که داستانهای قران ساخته ذهن حضرت محمد نباشد درضمن این که خدا وجودی ازلیست رو نمی تونم باور کنم به من کمک کنید
به چند نکته توجه فرمائید:
1. در این مطلب درست اندیشیده اید که رسیدن به یک جامعه آرمانی به عنوان یکی از ابعاد مدینه فاضله از اهداف متعالی پیامبر اسلام(ص) بوده است که برای تحقق آن تلاش فراوان و زحمت بسیار زیاد و دلسوزانه ای کشیده اند(1) و در این مسیر نیز علاوه بر تبیین راهکار های اجرائی و حکومتی لازم برای رسیدن به این نتیجه، عمده زحمت ایشان نیز متمرکز بر اصلاح و تکامل شخصیت افراد به عنوان عناصر تشکیل دهنده این جامعه آرمانی بوده است، اما نباید از این نکته غافل شد که در آموزه های ایشان مدینه فاضله دو محور اساسی دارد که در آن جامعه آرمانی داشتن دنیائی آباد هدف ثانویه بوده ولی محور اساسی آن داشتن یک نگرش معاد محور برای رسیدن به آخرتی آرمانی و سعادتی ابدی می باشد و در آن دنیا جنبه مقدماتی دارد برای رسیدن به هدف آخرتی (2)، در حدی که در هنگام تزاحم بین آرمانهای این دو محور، همواره آرمانهای آخرتی مقدم بر آرمانهای دنیوی گشته است(3)، این جهت گیری کاملا با تصور شما ناسازگار است و نشان می دهد که اتفاقا در نگرش پیامبر اسلام(ص) جامعه آرمانی در دنیا نیز نتیجه همان اعتقاد و ارتباط وحیانی و باور به وجود حقیقی معاد بوده است نه بر عکس. (نکته اول از منظر برون دینی و بدون تکیه بر خود آموزه ها و معارف دین مطرح گشت)
2. اما با توجه به آیات قرآن و جنبه های مختلف اعجازی آن، غیر بشری بودن و الهی بودن آن به روشنی به دست می آید تا حدی که سرسخت ترین دشمنان اسلام و منکرین وجود خداوند نیز با همه توانمندی های بیانی خود در مقابل کلام قرآن ابراز عجز نمودند و معترف شدند که امکان ندارد که بشری بتواند چنین جملاتی بیان کند.(4) و همین نکته به تنهائی مبتنی بودن معارف قرآن اعم از احکام و معارف و داستانها و قصص انبیاء گذشته را بر وحی الهی اثبات می نماید. بخصوص اینکه بسیاری از داستانهائی که در قرآن مطرح گشته است در آموزه های وحیانی ادیان گذشته بیان شده بود و البته در دسترس بسیاری از افراد منجمله پیامبر اسلام (ص) نبوده است و برخی از بزرگان ادیان گذشته پیامبر اسلام را با پرسش از همین داستانها امتحان می نمودند.
3. نکته اصلی که در پاسخ نباید از آن غافل شد این است که اساسا اثبات وجود خداوند و معاد و روز قیامت متکی بر وحی و آموزه های پیامبر اسلام نیست و نمی تواند باشد زیرا تا عقل وجود خدا را برای خود اثبات نکند نمی تواند ادعای پیامبری که خود را فرستاده خدا می داند باور کند لذا رسالت اصلی انبیاء قبل از ابلاغ وحی به مردم، توجه دادن آنها به همین استدلالهای منطقی و عقلانی بوده است که از آن غافل شده و در گذر زمان در اعماق ذهن انسان دفن شده بوده است.(5)
4. اگر چه تصور یک موجود ازلی که وجودش شروع و آغازی ندارد با ذهن بشری آمیخته به محدودیت های زمانی و مکانی اندکی مشکل است اما با اندکی مطالعه و تکیه بر براهین روشنگر عقلانی می توان به تصوری قابل فهم از این صفت الهی دست یافت، اگر چه آشنائی با برخی مقدمات فلسفی به شما کمک زیادی در فهم این صفت الهی و دیگر ویژگیهای خداوند می نماید(6) لکن با یک بیان اجمالی و ساده می توان به این صفت الهی دست یافت یعنی زمانی که انسان با تکیه بر عقل درک کرد که خالق هستی و خدای عالم ضرورتا موجودی واجب الوجود است، یعنی در اصل وجود خود متکی به دیگری نیست و کاملا مستقل بوده و کمال مطلق است و هیچ نقص و نیازی در دورن ذات او راه ندارد، و زمانی که فهمیدیم او وجودی مجرد است یعنی صفات مادی مثل نیاز به مکان و زمان در او وجود ندارد، بلکه اتفاقا او خودش خالق زمان و مکان است، خود به خود فرا زمانی بودن و فرا مکانی بودن او فهمیده می شود که بیانی دیگر از ازلی بودن اوست.(7)
5. درصورتی که نیاز به مطالعه و دقت بیشتری در این زمینه داشتید می توانید به کتابها و منابع زیر مراجعه فرمائید:
- محمد سعيدي مهر، آموزش كلام اسلامي، ج1، نشر طه، تهران 1383 ش.
- آیت الله مصباح، آموزش عقائد، چ بين الملل، 1381ه ش.
پی نوشت ها:
1. توبه (9) آیه 128.
2. علامه مجلسی، بحارالانوار، ج67 ص 225، الوفاء بیروت،1404ق.
3. انفال (8) آیه67.
4. طيب سيد عبد الحسين، اطيب البيان في تفسير القرآن، ص 44، انتشارات اسلام، تهران، 1378 ش.
5. بحار الانوار، همان، ج11، ص60.
6. استاد شهید مطهری، آشنائی با علوم اسلامی (منطق و فلسفه)، نشر صدرا، چاپ مکرر.
7. آیت الله مصباح، آموزش عقائد، ص 66، نشر بین الملل،1381ش.
