گناه کبیره

مطمئنا خداوند با توبه حقیقی شما را خواهد بخشید. توبه کننده، محبوب خداست. قرآن کریم فرموده: «ان الله یحب التّوابین؛ (1) یقیناً خداوند توبه کنندگان را دوست دارد».
پس توبه مخصوص گناه خاصی نیست و شخص خاصی را نیز شامل نمی‌شود. راه توبه به روی همه گناهکاران (با هر گناه عظیمی که دارند) باز است، زیرا خداوند غفور و رحیم است: همه گناهان (حتی شرک و کفر و نفاق و ارتداد) را می‌آمرزد، خداوند نسبت به هر عمل زشت و گناهی وعدة پذیرش توبه داده است. در این جهت فرقی بین گناه کبیره و صغیره نیست، اما باید شرایط توبه واقعی تحقق یابد و توبه تنها به زبان نباشد. پشیمانی درونی و قلبی و قصد جدی و قاطع در ترک آن گناه برای همیشه، دو رکن توبه است.
از آیات قرآن استفاده می­شود که اگر گناهی از روی جهل و نادانی واقع شود و انسان بعد از آن گناه پشیمان شده؛ از آن گناه توبه کند و عزم بر ترک آن گناه داشته باشد، خداوند توبه او را می پذیرد.(2)
البته از این نکته نباید غافل بود که توبه از هر گناه، باید متناسب با گناه صورت بگیرد. توبه کسی که نماز و روزه و سایر عبادات را در گذشته ترک کرده، قضا کردن همه آن ها(به مرور زمان) است. توبه کسی که به هر عنوان مال مردم و یا حقّی از آن ها را ضایع کرده ، باز گرداندن آن مال و آن حقّ به مردم است، همین طور سایر گناهان و اموری که از روی جهل و غفلت و یا به هر جهت دیگری از انسان واقع شده است، به نوعی باید جبران شود .صرفا به آه و ناله نمی­توان اکتفا نمود. (3) کسی که مسیر زندگی را بیراهه رفته و به جای عروج و کمال، پیوسته رو به سقوط و تباهی گام برداشته و به جای "فلاح"، درمسیر"خسران" افتاده است، در حال باختن زندگی است وهرلحظه که متوجه این راه خطا و بن بست شودوبه مسیرنورانی وخدایی"فطرت" برگردد،می تواند گذشته سیاه و تباه را هم جبران کند.
توبه، یک روزنه امید است و انسان توبه کار، نزدخدا عزیز و باعث مباحات خدا بر ملائک است. اگر خداوند قول داده است که توبه توابین را بپذیرد، این بزرگ ترین لطف او در حق بندگان و گشودن آن روزنه رو به روشنایی است و اگر فرموده است: "لاتقنطوا من رحمه الله ان الله یغفرالذوب جمیعا" (4) از رحمت خدا ناامید نشوید، خداوند همه گناهان را می آمرزد.هم امیدواری می دهد و هم از نومیدی نکوهش می کند، چرا که بخشایش الهی بیش از گناه بندگان است و رحمت او پیش از غضب اوست. (5) و هر چقدر گناهمان عظیم باشد، از رحمت بی کران ونا محدود او که عظیم تر نیست.! نگاهمان به خدامی بایست یک نگاه والا وبلند باشد نه نگاه به یک انسان که ممکن است به سادگی از خطاهایمان چشم پوشی نکند. او مهربان ترین مهربان هاست. بنا بر این توبه که به معنی پشیمانی واقعی از معصیت است، موجب بخشش هر گناهی شده و صفحه قلب را از آلودگی پاک و تیرگی را مبدّل به روشنایی می سازد. گناه هر چه باشد، قابل توبه است و توبه از آن در درگاه الهی پذیرفته می شود، به شرط آن که توبه حقیقی باشد؛ یعنی انسان از عمق دل توبه کرده و واقعا پشیمان باشد و در صدد جبران گناهان گذشته خود باشد.برای توضیحات بیشتر می توانید با شماره (09640) تماس بگیرید.
موفق باشید.
پی نوشت ها :
1. بقره(2) آیه 222 .
2- مهدوی کنی، نقطه های آغاز در اخلاق عملی، دفتر نشر فرهنگ اسلامی، 1372، چاپ دوم، ص313.
3. انصاریان، حسین، عرفان اسلامی، اصفهان، نشر حجت، چاپ سوم ، ج12-11، ص138 از ج12.
4. زمر (39) آیه 53 .
5. ابن طاووس، علی بن موسی؛ اقبال الاعمال (ط-القدیمه)، ج1،ص363؛ ناشر: دارالکتب الاسلامیه؛ چاپ دوم؛ تهران1409ق . "یا من سبقت رحمته غضبه" ای کسی که رحمتش برغضبش پیشی می گیرد. (همچنین: دعای کمیل؛فراز19).