بين ماسنيان عقيده براينست که حضرت علي کرم الله وجهه شجاع ترين مردمان عصرخودبوده است ودرراه حق وعدالت در مقابل تمام جزيره عرب ايستادگي مينمود پس چرادردفاع ازبي بي فاطمه الزهرا درمقابل حضرت عمررضي الله عنه ايستادگي نکردندا آيااينکه به گفته شما اهل تشيع که ايستادگي نکرد توهين به شجاعت حضرت علي نيست
با سلام و تشکر از ارتباط شما با مرکز ملی پاسخگویی به سؤالات دینی؛
در خصوص سكوت امام )ع( در برابر اهانت به حضرت زهرا(س) باید گفت:
در اينكه امام علي )ع( شجاع و باغيرت ترين انسان مي باشد. ترديد نكنيد، با اين حال علي (ع) در برابر اهانت به فاطمه الزهرا )س( سكوت نمود؟ بديهي است سكوت امام يا بدان جهت بوده است كه حضرت قدرت دفاع را نداشت و یا در این امر مصلحتی بوده است، و الا چگونه امكان دارد انسانی مانند امام علي )ع( در برابر ظلم به همسرش سكوت كند؟ افزونبرآن معنای شجاعت این نیست که انسان در همه حال از شجاعت خود استفاده نماید. در برخی موارد انسان به خاطر مصلحت صبر می کند، چنانکه پیامبر اسلام (ص)- که شجاع ترین انسان بود-، در برخی موارد از شجاعت خود بهره نمی گرفت، مثلا حضرت روزی شکنجه یاسر و همسرش- توسط مشرکان - را دید و با چشمان اشکبار روبه آنها کرد و فرمود: ای خاندان یاسر شکیبایی را پیشه سازید و آنان چنین کردند.(1)
واقدام عملی انجام نداد یا به جهت این که قدرت نداشت یا مصلحت اسلام و مسلمین در ان می دید.
داده هاي تاريخي نشان از آن دارد كه علی (ع) قدرت دفاع را نداشت ، زیرا حکومت به گونه ای با امام بر خورد نمود که وی توان دفاع از خود وهمسر خویش را نداشت . ابن قتیبه دینوری می نویسد: هنگامی که عمر به منزل علی آمد گفت به خدا قسم که جان عمر در دست او است یاباید خانه را ترک کنید یا اینکه آن را آتش زده ومی سوزانیم(2) درتاریخ طبری نیز امده است: اتی عمر بن خطاب منزل علی فقال: لاحرقن علیکم اولتخرجن الی البیعه(3) جهت آگاهی بیشتر قسمت از كتاب فروغ ولايت، آيت الله جعفر سبحاني را مي آوريم:
بعد از شكل گيري سقيفه، عمر به همراه برخي افراد ديگر به دستور ابابكر به خانه علي(ع) هجوم بردند تا از حضرت و تعداد كمي كه متحصن شده بودند، بيعت گيرند مأموران خليفه خطاب به متحصّنان گفتند: هرچه زودتر خانه را ترك كنند، ولي آنان از خانه بيرون نيامدند. در اين هنگام مأمور خليفه هيزم خواست تا خانه را بسوزاند ابن عبد ربه اندلسي مي نويسد: "خليفه به عمر مأموريت داد كه متحصنان را از خانه بيرون كند و اگر مقاومت كردند، با آنان بجنگد. از اين رو، عمر آتشي آورد كه خانه را بسوزاند. در اين موقع با فاطمه روبه برو شد. دخت پيامبر به او گفت: فرزند خطّاب، آمده اي خانه ما را به آتش بكشي؟! وي گفت: آري، مگر اين كه همچون ديگران با خليفه بيعت كنيد مأمور خليفه آتشي بر افروخت و پس فشاري به در آورد و وارد خانه شد، ولي با مقاومت فاطمه رو به رو گرديد. برخي از مورخان شيعي نوشته اند كه متأسفانه عوامل حكومت با وضع دلخراش و دردناك حضرت علي(ع) را به مسجد بردند، كه چهل سال بعد، معاويه آن را به صورت طعن و انتقاد نقل مي كند معاويه خطاب به علي(ع) گفت: تا آن جا كه دستگاه خلافت تو را مهار كرده و همچون شتر سركش براي بيعت به طرف مسجد كشاندند يعني نه تنها در مورد حضرت فاطمه(س)، بلكه حتي نسبت به خودش هم قدرت دفاع از حضرت سلب شده بود.(4)
درباره هتک حرمت خانه فاطمه زهرا (س) کتاب رنج های حضرت زهرا (س)، جعفر مرتضی عاملی مراجعه فرمایید.
پی نوشت ها :
1. أبو عمر يوسف بن عبد الله بن محمد بن عبد البر ابن عبد البر، الاستيعاب فى معرفة الأصحاب، (م 463)، تحقيق على محمد البجاوى، بيروت، دار الجيل، ط الأولى، 1412 ه، ج4، ص1589.
2. ابن قتیبه، الامامه والسیاسه، بیروت، دار الکتب العلمیه، 1418، چاپ اول، ص16.
3. طبری، تاریخ طبری، مصر، قاهره، مطبعه الاستقامه، 1358، ج2، ص443.
4. جعفر سبحانی، فروغ ولايت، قم، انتشارات صحیفه، 1368، ص182- 187.
