حدود 5 هفته قبل سوالی پیرامون حشر و محل جمع شدن مخلوقات در قیامت پرسیدم ولی تا کنون جوابی در یافت ننموده ام لطفا پاسخ دهید
نکته دیگری که همان موقع مطرح کردم پیرامون سیادت و شروع آن بود زیرا شما گفته بودید سیادت از هاشم شروع شد و من گفتم قبول این نظر سبب میشود که ابوجهل و ابولهب را هم سید بدانیم که این وهن سادات است و اضافه کردم بنظر من سیادت برای پیغمبر ص با نزول سوره یس ، و برای حضرت زهرا س از زمانی که پیغمبر ص آن بانوی مکرمه را سیده زنان عالم لقب دادند و برای حسنین علیهم السلام نیز از زمانی که پیغمبر ص به آنها لقب سید جوانان بهشت را داد. ولی در این مورد هم سکوت کردید و سند یا روایتی برای اثبات نظر خودتان ارائه ندادید . لطفا در این مورد هم توضیح بدهید ممنون خواهم شد.

در این خصوص باید گفت:
1)این گونه مسایل را نمی توان باسلیقه شخصی تفسیر نمود. اظهار نظر در این خصوص بر عهده متخصصان علوم اسلامی است، یعنی علما و مجتهدان می توا نند در این خصوص اظهار نظر نمایند.
2) اطلاق سیده برفاطمه زهرا (س) و اطلاق سید بر امام حسن و امام حسین (ع) به معنای- مصطلح سید- نیست، بلکه سید به معنا ی بانو و آقا است. کلام رسول خدا (ص) -که از حضرت زهرا (س) به عنوان با نوی عالم واز امام حسن و امام حسین(ع) به عنوان آقا و سرور جوانان بهشت یاد نمود، ناظر بر همین معنا است.
3 )دلیل و مدرک در این خصوص دیدگاه برزگان ومراجع می باشد. آنان سید وسادات را به همان معنای که- در جواب شماره 63624 اشاره گردید-، معنا نموده اند": سیادت عنوانی است اعتباری، نه تکوینی که بر مردان و زنانی که نسب شان به حضرت هاشم بن عبد مناف (جدّ دوم رسول خدا) می‏رسد، اطلاق میشود؛ بنا براین هر کس که سلسله نسب او به هاشم بن عبد مناف یا فرزندان او برسد، سید محسوب می‏شود"(1)" سیادت به خاطر عظمت پیامبر در دودمان حضرت وجود دارد. اجداد او تا جد اعلای ایشان (هاشم) را شامل می‏شود. نیز فرزندان پیامبر سید هستند".(2)علاوه بر این اشکال شما بر دیدگاه خود شما هم وارد است مثلا بگوییم. چون جعفر کذاب سید است وهن سادات است.
4. ) دربرخی روایات آمده است که بخشی از خمس مصرف خویشاوندن پیامبر (ص) می شود. امام کاظم فرمود: خمس شش سهم می شود: سهم خدا، سهم رسول، سهم ذی القربی، سهم یتیمان، سهم مسکینان و سهم در راه ماندگان، سه سهم اول بعد از رسول خدا به ولی امر معصوم می رسد، سهمی از خودش و دو سهم به ارث و سه سهم دیگر به یتیمان و فقیران و در راه ماندگان از خویشاوندان رسول خدا (بنی عبدالمطلب) می رسد.(3)
پی نوشت ها:
1. عروة الوثقی، ج 2، کتاب الخمس، فصل 2، مسئله 3.
2. ناصر مکارم شیرازی، پرسش‏ها وپاسخ‏های مذهبی، ج4، ص166، بی نام، ناصر مکارم شرازی، استفتائات،ج1، ص706، سؤال1647.
3. هاشم بحرانى، البرهان فى تفسير القرآن، تهران، بنياد بعثت، 1416 ق ، چاپ اول، ج2، ص 691.