علیرضا

برادر گرامی! به چندنکته توجه فرمائید:
اول:
از منظر دین سحر و جادو اگر چه وجود دارد و در آیات قرآن نيز به این مسئله اشاره شده است، اما غالب آنچه امروزه میان مردم در باره سحر شایع است، واقعا سحر و جادو نيست و بی اساس است. بیشتر به افکار روانی، تخیلات، سوء ظن‌ها و مشکلات موجود در رفتار آن ها مربوط است. و عده ای از افراد نا آگاه هم برای بازار گرمی و به خاطر شور و حالی که در نقل این گونه مطالب هست، آن را بزرگ نمایی می کنند. لذا مراقب باشید مبادا تحت تاثیر این افراد و سخن و تلقی آن ها به چنین باور و یقینی رسیده باشید.
دوم:
ریشه بسیاری از آسیب ها و بدبينی ها و عدم موفقیت ها و مصیبت هائی که بر یک انسان وارد می شود، در تلقی خود آن فرد و مردم نسبت به تصور جادو شدن است، و اين تاثير حقیقتا ناشی از همین باور و تلقین خود او نسبت به خودش است که من طلسم شده ام و همین تلقین در او و دائما منتظر یک بلا بودن و بد اقبال شدن، در روند کارهای او تاثیر می گذارد و در غالب موارد حقیقتا سحری در کار نیست.
سوم:
در زندگی انسان دین باور همه عالم هستی تحت سلطنت و اراده خداوند است و حتی سحر و جادوی ساحران بدون اراده خداوند اثری نخواهد داشت و لذا کلید اصلی رهائی شما از این نگرانی ها تقویت این باور و به کارگیری آن در زندگی شخصی خود می باشد، با توکل به قدرت خداوند هر گونه نگراني و اضطراب را از خود دور كنيد.
اما در مورد سحر و اقسام آن و راه جلوگيري و يا ابطال آن به چند مطلب توجه فرمائيد:
از منظر ديني سحر به دو بخش تقسیم می‌‌شود:
1) بخشی از سحر در حقیقت فریفتن و تردستی و شعبده بازی و چشم بندی است و حقیقتی ندارد چنان که قرآن می‌فرماید: ریسمان ها و عصاهای جادوگران زمان موسی در اثر سحر خیال می‌شد که حرکت می‌کنند و هم چنین آمده است: هنگامی که ریسمانها را انداختند چشم های مردم را سحر کردند و آنان را ارعاب نمودند.
از این آیات استفاده می‌شود که اين بخش از سحر حقیقتی ندارد و اثری نمی گذارد، بلکه نوعی تردستی و چشم بندی است و واقعیت ندارد.
2) بخشی از سحر یا برخی از انواع سحر كه به راستی اثر می‌گذارد، و در برخي آيات قرآن به آن اشاره شده است مانند آیة 102 سورة بقره که داستان هاروت و ماروت را بیان می‌کند و می‌فرماید آن دو سحر هایی را به مردم می‌آموختند، ولی آنان که سحر را فرا می‌گرفتند بین مردو و زنش جدایی می‌انداختند (فیتعلمون منهما ما یفرّقون به بین المرء و زوجه) یا (و یتعلمون ما یضرّ هم و لا ینفعهم) يعني : می‌آموختند چیزهایی که به آنان ضرر می‌رساند و نفعی نمی بخشید..
آما آیا تأثیر سحر و جادو فقط جنبة روانی دارد و یا این که اثر جسمانی و خارجی هم ممکن است داشته باشد؟
در آیات مذکور اشاره ای به آن نشده، لذا بعضی معتقدند اثر سحر تنها در جنبه های روانی است. بنابراین، سحر اجمالا تأثیر دارد اگر چه تأثیر روانی.
از این رو، در اسلام از یادگیری سحر و انجام دادن اعمال سحر و جادوگری به شدت منع شده است ، اما خواندن یا نوشتن دعا برای بیماران و غیر بیماران با سحر متفاوت بوده و لذا اشکالی ندارد.
اما در عين حال از راه‌های زیر برای جلوگيري از سحر شدن و يا بطلان آن مي توان استفاده کرد:
1ـ پناه بردن به خداوند و خواندن سوره‌های فلق و ناس؛
2- صدقه دادن؛
3ـ نوشتن این جملات که بر گرفته از آیات قرآن است و حاكي از عدم موفقيت و ضعف سحر در مقابل سلطه و قدرت الهي است و همراه داشتن آن: قال موسى ما جئتم به السحر إنّ الله سبطله إنّ الله لا یصلح عمل المفسدین و یحقّ الله الحقّ بکلماته ولو کره المجرمون (1) أأنتم أشدّ خلقاً أم السماء بناها رفع سمکها فسوّاها» (2) تا آخر آیات سوره نازعات و در ادامه: «فوقع الحقّ و بطل ما کانوا یعملون فغلبوا هنالک وانقلبوا صاغرین وألقى السحرة ساجدین، قالوا آمنّا بربّ العالمین ربّ موسى وهارون»؛ (3)
4- استفاده از آیات قرآن و خواندن آيه (و إن یکاد...) (4) و (آیت الکرسی )(5) برای این منظور مفید است.
5- علامه مجلسی دعایی به عنوان حدیث قدسی نقل کرده است که خداوند به پیامبرش حضرت محمد(ص) فرمود: "کسی که دوست دارد از سحر در امان باشد، بگوید: ْ "اللَّهُمَّ رَبَّ مُوسَی وَ خَاصَّهُ بِکَلَامِهِ وَ هَازِمَ مَنْ کَادَهُ بِسِحْرِهِ بِعَصَاهُ وَ مُعِیدَهَا بَعْدَ الْعَوْدِ ثُعْبَاناً وَ مُلَقِّفَهَا إِفْکَ أَهْلِ الْإِفْکِ وَ مُفْسِدَ عَمَلِ السَّاحِرِینَ وَ مُبْطِلَ کَیْدِ أَهْلِ الْفَسَادِ مَنْ کَادَنِی بِسِحْرٍ أَوْ بِضُرٍّ عَامِداً أَوْ غَیْرَ عَامِدٍ أَعْلَمُهُ أَوْ لَا أَعْلَمُهُ وَ أَخَافُهُ أَوْ لَا أَخَافُهُ فَاقْطَعْ مِنْ أَسْبَابِ السَّمَاوَاتِ عَمَلَهُ حَتَّی تُرْجِعَهُ عَنِّی غَیْرَ نَافِذٍ وَ لَا ضَارٍّ لِی وَ لَا شَامِتٍ بِی إِنِّی أَدْرَأُ بِعَظَمَتِکَ فِی نُحُورِ الْأَعْدَاءِ فَکُنْ لِی مِنْهُمْ مُدَافِعاً أَحْسَنَ مُدَافَعَةٍ وَ أَتَمَّهَا یَا کَرِیم‏".
اگر این جملات را بگوید، سحر هیچ ساحری به او ضرر نمی‌رساند. (6)
همچنین برای ابطال سحر و جادو در حاشیه مفاتیح‌الجنان دعاهایی آمده است.
استفاده از آیات قرآن و خواندن سوره ناس و فلق و إن یکاد و آیت الکرسی برای این منظور مفید است.
علامه مجلسی دعایی به عنوان حدیث قدسی نقل کرده است که خداوند به پیامبر فرمود: "کسی که دوست دارد از سحر در امان باشد، بگوید: ْ "اللَّهُمَّ رَبَّ مُوسَی وَ خَاصَّهُ بِکَلَامِهِ وَ هَازِمَ مَنْ کَادَهُ بِسِحْرِهِ بِعَصَاهُ وَ مُعِیدَهَا بَعْدَ الْعَوْدِ ثُعْبَاناً وَ مُلَقِّفَهَا إِفْکَ أَهْلِ الْإِفْکِ وَ مُفْسِدَ عَمَلِ السَّاحِرِینَ وَ مُبْطِلَ کَیْدِ أَهْلِ الْفَسَادِ مَنْ کَادَنِی بِسِحْرٍ أَوْ بِضُرٍّ عَامِداً أَوْ غَیْرَ عَامِدٍ أَعْلَمُهُ أَوْ لَا أَعْلَمُهُ وَ أَخَافُهُ أَوْ لَا أَخَافُهُ فَاقْطَعْ مِنْ أَسْبَابِ السَّمَاوَاتِ عَمَلَهُ حَتَّی تُرْجِعَهُ عَنِّی غَیْرَ نَافِذٍ وَ لَا ضَارٍّ لِی وَ لَا شَامِتٍ بِی إِنِّی أَدْرَأُ بِعَظَمَتِکَ فِی نُحُورِ الْأَعْدَاءِ فَکُنْ لِی مِنْهُمْ مُدَافِعاً أَحْسَنَ مُدَافَعَةٍ وَ أَتَمَّهَا یَا کَرِیم‏».
اگراین جملات را بگوید، سحر هیچ ساحری به او ضرر نمی‌رساند.(7)
پی‌نوشت‌ ها:
1. يونس (10) آيه 81 و 82 .
2. نازعات(79) آيه 27 .
3. اعراف (7) آيه 118 الي 122 .
4. قلم (68) آيه 51 .
5. بقره (2) آيه 255 الي 257 .
6. علامه مجلسي، بحارالانوار،‌ دار الاحیاء لتراث العربی، بیروت، 1403ق، ج92، ص 320 .
7. بحارالانوار، ‌ج92، ص 320.