حرز به ذکر یا دعائی خاص می گویند که برای ایمنی، سلامتی، رفع بلا و مشکلات از معصومی خاص به ما رسیده باشد. معنای لغوی حرز به معنای پناه گاه است و به جای امنی که انسان به آن جا پناه می برد[1] گفته می شود. به خاطر همین معنای لغوی است که به این نوع دعاها و اذکار، حرز گفته می شود.
حرز حضرت زهرا (س)به ذکر یا دعائی گفته می شود که از آن حضرت به یادگار مانده باشد. در کتاب مهج الدعوات دو حرز از حضرت زهرا (س)نقل شده که عبارتند از:
1. حرزی مطلق برای تمامی امور زندگانی:
بسم الله الرحمن الرحيم يا حي يا قيوم برحمتك استغنيت فأغثني و لا تكلني إلى نفسي طرفة عين أبدا و أصلح لي شأني كله؛ ( به نام خداوند بخشاینده و مهربان. ای زنده و ای بر پا کننده، با رحمت تو از دیگران بی نیاز می شوم پس به فریادم رس و هرگز مرا حتی به اندازه ی پلک زدنی بر خودم وا مگذار و تمام امور مرا خودت اصلاح بفرما)»[2]
2. حرزی برای تب که بعد از وفات پیامبر - صلوات الله علیه و علی اهل بیته الطاهرین - به حضرت هدیه شد و آن حضرت آن را به سلمان هدیه نمود:
«بسم الله الرحمن الرحيم بسم الله النور بسم الله نور النور بسم الله نور على نور بسم الله الذي هو مدبر الأمور بسم الله الذي خلق النور من النور الحمد لله الذي خلق النور من النور و أنزل النور على الطور في كتاب مسطور في رق منشور بقدر مقدور على نبي محبور الحمد لله الذي هو بالعز مذكور و بالفخر مشهور و على السراء و الضراء مشكور و صلى الله على سيدنا محمد و آله الطاهرين»[3]
سر بلند باشید
پی نوشت:
1. فخر الدین طریحی، مجمع البحرين، تهران، کتاب فروشی مرتضوی، 1375 ش، ج 4، ص 15 و
رضا مهیار، فرهنگ أبجدي عربي-فارسي، بی جا، بی تا، متن، ص 20.
2. سید ابن طاووس، مهجالدعوات، قم، انتشارات دار الذخائر، 1411 ق، ص 5.
3. همان.
