با سلام ما در کودکی قبل از پدرومادربزرگ، پدرمان را از دست دادیم در شرایطی که مادرمان29سال داشت و فرزند اول 12سال و ششمین فرزند 1 سال بیشتر نداشت وپدر و مادرمان با شرایط خیلی سخت با بیماری قلبی که پدرم داشت ومادرم با اینکه حامله بود خودش به عنوان یک کارگر کنار عمله بنا کار می کرد تااینکه خانه ای120متر ساختند و مادرم خیلی اذیت شد تا مارا بزرگ کرد و کارگاهی که پدرم داشت سرپا نگه داشت تا سربار کسی نباشیم بعد که ما بزرگ شدیم و هرکدام به خانه بخت رفتیم یکی از عموهایم به مادرم گفته بود خیلی ما به شما محبت کردیم شما را از خانه بیرون نینداخنیم چرا چون پدر ما قبل از پدر ومادر خود فوت کرده وشش یک وهشت یک از حانه ما به آنها میرسیده حال سوال من این است که چرا چنین قانونی هست که ما که به سختی زندگی را گذراندیم بدون سرپرست و پدرو مادرم به این صدمه حانه تهیه کرده اند حالا باید از این خانه به والدین که حرفی نداریم ولی بعد از انها به وراث انها برسد ولی از خانه ای که مادربزرگم داشت هیچ چیزی به ما ندادند و گفتند به شما هیچ نمی رسد ضمن اینکه منت خانواده پدرم الکی روی سر ماست که خیلی به ما لطف کرده اند و مارا از خانه بیرون نکرده اند؟ ایا واقعا این قانون وجود دارد که از پدر بزرگ و مادر بزرگ به ما هیچ ارثی نرسد ولی از خانه ما به وراث انها؟
با سلام و سپاس از ارتباطتان با مرکز ملی پاسخگویی به سوالات دینی
یکى از مسلّمات اسلامى این است که احکام شرعى تابع و برگرفته از مصالح و مفاسد واقعى است، یعنى هر امر شرعى به علت مصلحت ضرورى است و هر نهى شرعى ناشى از مفسدهاى است که باید ترک شود. خدا براى این که بشر را به یک سلسله مصالح واقعى که سعادت او در آن است برساند، امورى را واجب یا مستحب کرده است . براى این که بشر از مفاسد دور بماند، او را از پارهاى کارها منع نموده است.
مصالح و مفاسد و به تعبیر دیگر حکمتها به گونهاى است که اگر عقل انسان به آنها آگاه گردد، عقل نیز همان حکم را مىکند که شرع بیان کرده است.
به بیان دیگر، هر حکمی از احکام الهی دارای حکمتی است هر چند ما به تمام حکمت های احکام الهی نمی توانیم آگاهی پیدا کنیم.
برای تعیین سهم هر کدام از وراث، متأسفانه توضیحات نامه کافی نیست و باید از تعداد فرزندان و برادر و خواهر های میت هم مطلع باشیم اما به هر حال تا آنجا که از نامه شما مشخص است بعد از فوت پدر محترم تان، طبق قانون ارث مقداری از منزل او به والدینش و مقداری هم به فرزندان و همسرش می رسد که اشاره کردید و بعد از فوت والدین هم چون آنها مالک مقداری از خانه هستند به صورت طبیعی به وراث آنها یعنی عمو یا عمه های شما می رسد.
و شرعا هم به همین صورت صحیح است. (1)
والدینی که برای فرزند زحمت بسیار کشیده اند، از نظر عقلی هم صحیح است که سهمی از ارث داشته باشند و چون مالک آن هستند، وراث آنها نیز باز طبق قانون ارث سهمی از مال پدر و مادر خود می برند و مالک آن می شوند.
پی نوشت:
1. امام خمینی، توضیح المسائل، م 2601.
