اعتقادی

به چند نکته توجه فرمائید:
1.نگرانی و دغدغه شما نسبت به وضعیت اعتقادی و دینی فرزندتان قابل تقدیر می باشد، لکن با توجه به سن و تحصیلات فرزند بزرگوارتان بخشی از تردیدها و سستی های او بخصوص با ورود به عرصه دانشگاه و برخورد با آراء و اندیشه های متفاوت اعتقادی و سیاسی طبیعی است. لذا به صرف مشاهده چنین تغییر رفتاری نسبت به وضعیت او ؛ اگر چه قلبا نگران هستید اما نباید علنا این نگرانی را به صورت جدی ابراز نمائید و یا احیانا با برخورد با افکار و یا مواضع جدیدش او را در موضع مقابله و لجاجت قرار دهید. بلکه سعی کنید ضمن داشتن رابطه دوستانه و صمیمانه و پدرانه و حتی بحثها و گفتگوهای خود با ایشان در عین حال در رفتار خود به گونه ای این رفتار او را عادی و گذرا جلوه دهید، به فهم و درک او احترام بگذارید و بخصوص در جمع بیان کنید که به فرزندتان اطمینان دارید که در نهایت راه درست را به دست خواهد آورد و حقیقت دین و مذهب را از راه خودش کشف خواهد کرد.
2.در عین حال غیر مستقیم سعی نمائید ایشان را با عالمان دینی بخصوص افرادی که فرزندتان از آنها خاطره شیرین و ذهنیت مثبتی دارد ارتباط دهید و زمینه اعتماد او را به عالمان دینی و گفتگو با آنها را فراهم سازید.
3.اگر خودتان اهل مطالعه هستید و فرصت و توان دارید سعی کنید در مورد مباحثی که ایشان مطرح می نماید بیشتر مطالعه نمائید و در گفتگو با ایشان صرفا به محفوظات و شنیده های خود اکتفا نکنید، چه بسا در برخی مواقع نظر شما نیز در برخی اعتقادات کاملا دقیق و درست نباشد.
4.در مورد شبهات سیاسی ایشان نیز خیلی نگران نباشید. بخشی از آن تحت الشعاع فضای سیاسی دانشگاه می باشد که در راستای همان اصلاح تدریجی موضع اعتقادی ایشان ان شاء الله برطرف می گردد.
5. در نهایت نیز حقیقتا دغدغه خود را نسبت به وضعیت اعتقادی و رفتاری فرزندتان حفظ نمائید و با توجه به تاثیر زیاد دعای والدین در حق فرزند دائما برای عاقبت بخیری ایشان دعا بفرمائید.