با سلام
من و همسرم 3 سال هست که با هم زندگی میکنیم من آدم بدون گرایش دینی بودم و همسرم در حد نماز و روزه التزام داشت.بدلایلی که در این مقال نمیگنجد من متحول شدم کم کم گرایش من به دین زیادتر شد تا حدی که اول به مثنوی علاقمند شدم و بطور تحقیقی و عملی با مفاهیم عرفانی آشنا شدم و سپس به قرآن پژوهی روی آوردم ،همسرم هم از موضوعات مورد تحقیق من اطلاع داشت و تاثیرات زیادی پذیرفت همه چیز خوب بود تا اینکه من هر چه بیشتر در مراقبه فرو رفتم و یاد خدا از دلم بیرون نمیرود و هیچ چیز برایم گوارا تر از مطالعه و تحقیق و گفتگو و ....... خلاصه در کسب دانشهای اینچنینی حریص و حریصتر شدم طوری که دنیا و امور آن برایم خوار و حقیرند.البته بمعنی تعطیل کردن کسب و معاش نیست ولی به داده راضیم . واقعا برایم فرقی ندارد تفریح برویم یا نرویم یا خیلی مسایل دیگر برای انبساط خاطر برایم فرقی ندارد البته اگر ایشان پیشنهاد بدهند هیچوقت رد نمیکنم. ایشان از این قضیه ناراحتند و مرا عزلت نشین میدانند در حالیکه همراهی میکنم ولی پیشنهاد دهنده نیستم. یا غذا خوردن و روابط زناشویی برایم در حد رفع نیاز معنا داراست و همه لذتها برایم کوچکند و ارضا آنها را برای ادامه حیات میپسندم .آیا میتوان گفت که من دچار مشکل هستم ؟
در مورد مهمانیها که متاسفانه اقوام و دوستان غرق امور دنیوی و تجمل و .... و هیچ لذتی نمیبرم ولی چنان هم رفتار نمیکنم که جو حاکم بر مهمانی سنگین شود و باصطلاح متکبر و تافته جدا بافته دانسته شوم.البته همسرم مرا بخاطر پاکدامنی بسیار دوست دارد ولی نیازهای دنیوی او با نیازهای روحانی من در تضاد هستند.از طرفی دوست دارم او راضی باشد ولی او میداند که هیچ چیزی مرا به اندازه تنهایی خوشحال نمیکند.
نی نهنگ غم زند بر کشتی ات نی پدید آید ز مردن زشتی ات
کس نیابد بر دل ایشان ظفر بر صدف آمد ضرر ، نی بر گُهر
باید بگوییم که شما رفتارتان و شیوه برخوردتان هیچ مشکلی ندارد و با همسرتان نیز مشکلی ندارید و این خواهش ها و درخواست ها از طرف همسرتان کاملا طبیعی است و عکس العمل شما نیز خوب و درست است. البته بهتر است برای رضای خدا گاهی از اوقات شما پیشنهاد تفریح سالم بدهید و برای دل خوشی همسرتان کاری که ایشان را خوشحال می کند انجام دهید. چرا که خدا از این کارتان راضی می شود و خود این پیشنهاد ها راهی برای نزدیک شدن به خدا است و این کار شما عمل به توصیه های پیامبر اسلام (ص) است که با همسران تان به نیکی رفتار کنید: اسْتَوْصُوا بِالنِّسَاءِ خَيْراً فَإِنَّهُنَّ عَوَانٍ عِنْدَكُمْ أَيْ أُسَرَاء(1)
به زنان به صورت نیک رفتار و توصیه کنید. چون آنها مانند اسیرانی نزد شما هستند. و فرمود بهترین شما کسی است که برای همسرش ،بهترین باشد و بدترین شما کسی است که برای همسرش بدترین باشد. و چه خوب است انسان با همسرش که جز شوهر کسی را ندارد ودلخوشی اش اوست بیشتر محبت کند و جایی برای احساس کمبود در آن باقی نگذارد.
در ضمن این کتابها را نیز می توانید در جهت سوالتان مطالعه نمایید
-تحکیم خانواده، محمد محمدی ری شهری
-بهشت خانواده، سید جواد مصطفوی
برای توضیحات بیشتر می توانید با شماره(09640) تماس بگیرید.
پی نوشت:
1. محدث نورى، مستدرك الوسائل، مؤسسه آل البيت (ع)قم، 1408 ه.ق، ج 14، ص 253.






