با سلام خدمت شما جوانی هستم که گناه اسمنا را انجام میدادم و مدتی پیش تصمیم به ترک ان گرفتم و قسم خوردم به حضرت عباس و به علی اصغر و حتی گفتم که به زمین گرم بخورم که اگر دیگر این گناه رو انجام بدم حالا بعد مدتی مشکلاتی پیش امد یعنی بعد از مدتی از ترک گناه احساس میکردم که تحت فشار روانی هستم و حتی تپش قلب و استرس در من بوجود امد تا جایی که دیگر تحمل نکردم و متاسفانه دست به استمنا زدم و حالا خیلی ناراحت و پشیمانم و خیلی دلم گرفته میترسم حضرت عباس ع از من ناراضی شده باشه و بلایی بر من نازل بشه امیدم رو از دست داده ام فکر میکنم اگه توبه کنم دیگه خدا و ائمه به من فرصت بخشیده شدن ندهندایا حالاتی که بعد ترک استمنا به من دست داده بود ممکن است به علت ماندن منی در بدن من باشد یا نه ایا ماندن منی در بدن ضرری هم دارد یا نه کمکم کنید خواهش میکنم کمکم کنید یا علی
1-اينکه حضرت عباس (ع) از عمل خودارضايي ناراضي است. شکي نيست. ولي بايد توجه داشته باشيد که ايشان فرد عصبي و خشن نيستند که فورا به فکر انتقام باشد.( در ضمن توجه داشته باشيد که حضرت عباس فقط باذن خداوند مي‌توانند نفعي يا بلايي برسانند). به نظر ما جرم اصلي شما اين است که از توبه و بخشوده شدن ناميد شده‌ايد. برادر گرامي در قدم اول لازم است که روح نااميدي را از بين ببريد. بدانيد که نااميدي نه تنها به شما کمکي نمي‌کند. بلکه ممکن است شما بيشتر از هدف دور کند. زيرا ناميدي از رحمت خداوند، خود از گناهان است. از اين رو سعي کنيد به رحمت و بخشش خداوند اميدوار باشيد و مطمئن باشيد هر چه هم گناه داشته باشيد باز هم رحمت خدا وسيعتر از گناهان شما است. در قرآن خداوند بارها و بارها خود را رحمن و رحيم معرفي کرده است، اصلا خود خداوند متعال صريحا فرموده: « لا تَقْنَطُوا مِنْ رَحْمَةِ اللَّهِ» «از رحمت خدا ناميدي و مايوس نشويد» مطمئن باشيد خداوند با اين جمله تعارف نمي‌کند و قصد شوخي هم ندارد؛ اين‌ها همه نشان از رحمت بي‌انتهاي خداوند است. حضرت على (ع) در باره اميد برحمتهاى بىحد و حصر الهى بفرزندش فرمود:«و ارج اللَّه رجاء انّك لو اتيته بسيّئات اهل الارض غفرها لك»«بخداوند آن چنان اميدوار باش كه اگر با گناهان اهل زمين در پيشگاه او حاضر شوى تراببخشد.» البته مبادا رحمت و بخشايش خداوند سبب تجري و جرات شما بر گناه شويد، ممکن است اين فکر به دهنتان بياييد که خدا مهربان است. پس اين يه بار را هم گناه کنم، بعدا توبه مي کنيم. در چنيني مورايد مطمئن باشيد که اين فکر، فکرشيطاني است. شيطان با اين ترفند ممکن است که به فکر انحراف شما بيافتد. پس نه ناميد باشيد و نه آسوده خيال.
2-در مورد وجود مني در بدن بايد گفت که هيچگونه ضرري ندارد. حال اگر مني توليد شده و انباشه شود يا در بدن مصرف مي‌شود و يا به صورت احتلام و در مواقع لزوم از بدن خارج مي‌شود. مطمئن باشيد که اصلا نيازي نيست تا از طريق خود ارضايي مني‌هاي ذخيره شده را تخليه کنيد. در ضمن وجود تپش قلب و استرس را با وجود مني اصلا مرتبط نکنيد.
3-نکته سوم در مورد ترک استمنا است. خدا را شکر شما آن قدر اراده‌تان قوي هست که بتوانيد خودارضايي را ترک کنيد. پس توصيه مي‌کنيم دوباره بلند شده و با توکل به خدا از تکرار دوباره خودارضايي خودداري کنيد. مطمئن باشيد. که خداوند توبه کنندگان را دوست دارد. ولي اگر بخواهيد از درگاه خداوند ناميد شويد خود همين ممکن است گناه تلقي شود.براي اينکه ميزان موفقيت خود در ترک استمنا را بالا ببريد. لطفا توصيه زير را اجرا کنيد.
با توجه به روحيه‌اي که داريد جملات بسيار بازدارنده‌اي در مورد خودارضايي تهيه کنيد و هنگام انجام اين عمل آنها را تکرار کنيد. براي اينکه اين مساله بهتر روشن شود مثالي را توضيح مي‌دهيم. از آنجايي که شما روحيه مذهبي داريد، با توجه به روايت زير مي‌توانيد جملات بازدارنده‌اي براي خود درست کنيد.
پيامبر (ص) فرمود: ناكح الكفّ ملعون. كسى كه با دست. خود نكاح كند ملعون است.
اين حديث را با خط درشت در کاغذي بنويسيد و يا اينکه اصلا آن را پرينت کرده و در جيبتان بگذاريد؛ هر موقع احساس کرديد که مي خواهيد خودارضايي کنيد آن را در آورده و بخوانيد. سپس جملات زير به خود بگوييد:
«الان که دارم اين کار را مي کنم ملعون مي شوم خدا من را مي بيند. واقعا حيف نيست. بخاطر چند لحظه لذت، لعن خداوند متعال را بخرم؟ آيا اين معامله به ضرر خودم نيست؟ نمک مي خوري و نمک دان مي شکني؟ از نعمت خدا استفاده مي کني بعد معصيت مي کني؟ از همون دستي که خدا نعمت داده، داري براي معصيت خدا استفاده مي کني؟»
