نسل افراد غیر سید

از نظر اسلام همه در برابر قانون و عدالت برابرند. از این جهت فرقی میان شاه و گدا و غنی و فقیر و قوی و ضعیف و زن و مرد و سیاه و سفید حتی میان پیغمبر و امام که معصومند و سایر مردم نیست. با استثنا و هیچ امتیازی نمی توان علیه کسی اعمال نفوذ کرد و آزادی قانونی را از وی سلب نمود. ریشه اصلی احترام سادات آیه ای است که به موجب آن خدا به پیغمبر خود امر می کند که از مردم بخواهد با خویشاوندان وی برخورد دوستی و مودت نمایند. (1)
سر این درخواست پس از رحلت پیغمبر اکرم روشن شد. مردم با اولاد حضرت معامله ای کردند که در تاریخ با نسل هیچ رهبر و پیشوایی نشده است .پس از رحلت، قرن ها سلسله سادات هیچ گونه تأمینی نداشتند، کشته می شدند، سرهای بریده ایشان را به عنوان ارمغان از شهری به شهری می بردند، آنان را زنده زنده در زمین دفن می کردند، دسته دسته در پس ساختمان ها و در لای دیوارها می گذاشتند، سال ها در قعر زندان های تاریک شکنجه می دادند، مسموم می کردند. پس از قرن ها که از هجرت گذشت و شیعه کم و بیش استقلال و آزادی مذهب پیدا کرد ،در برابر مظالمی که به اولاد رسول و دوستداران شان گذشته بود، عکس العمل نشان داده و در احترام سادات می کوشند.
دلیل خاص دینی بر برتی سادات و آن هم صرفاً به جهت نسب نداریم. قرآن کریم اساساً تقوا و پرهیزکاری‌، ایمان‌، پاکی و طهارت نفس را مایة بزرگی و عظمت انسان در مراحل زندگی دنیوی و اخروی می‌داند:...اِن‌َّ اَکرَمَکُم عِندَ اللّه‌ِ اَتقـا‌کُم‌; (2)
ای مردم‌! ما شما را از یک مرد و زن آفریدیم .شما را تیره ها و قبیله ها قرار دادیم تا یکدیگر را بشناسید; ]این‌ها ملاک امتیاز نیست‌[، گرامی‌ترین شما نزد خداوند با تقواترین شماست‌..."البته در قرآن کریم برخی صفات دیگر ذکر شده که وجود آن‌ها در انسان می‌تواند منشأ و سرچشمة بزرگی و عظمت باشد; مثل علم و دانش‌، مهربانی و سخاوت‌، کمک به دیگران‌، جهاد (3)و... "...قُل هَل یَستَوِی الَّذین‌َ یعلَمون‌َ والَّذین‌َ لا یَعلَمون‌َ...; (4)... بگو آیا کسانی که می‌دانند با کسانی که نمی‌دانند یکسانند...".(5)
سیادت عنوانى است براى مردان و زنانى که در طول نسب خویش به حضرت هاشم بن عبد مناف (جدّ رسول اللَّه) مى‏رسند. هر کس سلسله نسب او به هاشم بن عبد مناف یا فرزندان او برسد، سید محسوب مى‏شود.(6)
ساير انسانها نيز داراي نسب مي باشند كه هر كس بايد خود در پي شناساني نسبش باشد البه اين امر(اهتمام به نسب شناسي) در بين غير عربها داراي اهميت كمتري است از اين رو چندان از نسب خويش نيستند
خلاصه آنكه بر ماست كه به سادات احترام بگذاريم. اما لزوم احترام گذاردن بر آن ها دلیل بر رتبه و مقام معنوی آن ها نیست.
اين که در مجالس روضه از آنان ياد مي شود به دليل وابستگي نسبي آنان به اهل بيت است همانگونه که شخصیت بزرگی که همه علاقه مند اویند اگر از دنیا برود وابستگان او به عنوان صاحب عزا به حساب می آیند.
گر چه ما اهل بیت را متعلق به همه می دانیم. اما در مراسم شهادت آن بزرگواران سادات را که از جهت نسب به اهل بیت نزدیک ترند. صاحبان عزا می دانیم و آنان را گرامی میداریم.
هيچ گونه قصد توهين به غير سادات در اين بين وجود دارد تنها قصد و نيت احترام گذاردن به سادات است.
پی نوشت ها :
1. شوری(42) آیه 23.
2.حجرات(49)آیه 13.
3.نسأ(4) آیه95.
4.زمر(39) آیه 9.
5. نمونه‌، آیت اللّه مکارم شیرازی و دیگران‌، ج 19، ص 390 ـ 397، دارالکتب الاسلامیة‌، تهران‌.
6. عروة الوثقى، ج 2، کتاب الخمس، فصل 2، مسئله 3.