همسر من به علت برخوردهای ناپسندیده و مستقیمی که از چند روحانی دیده به کلی از روحانیت زده شده و دید منفی نسبت به این نظام و سخنان مراجع پیدا کرده و فقط در پی توجیه کردن کارهای خود می باشد و می گوید که از کجا معلوم که صحبت های ایشان درست باشد و منافع شخصی د

اگر چه در هر صنف و گروهی و شغلی عده ای هستند که خلاف می کنند و بدون ملاحظه، اعمال خلاف انجام می دهند. ولی این دلیل نمی شود که کل آن صنف و گروه را متهم کنیم. مثلا اگر یک پزشک بر خلاف تعهدات کاری خود تجویز خلاف دهد یا بد اخلاق باشد و یا اعمال نا پسند انجام دهد، آیا سزاوار است تمام جامعه پزشکی زیر سوال بروند ؟! یا فقط باید همان افراد محکوم شوند ؟! اصلا سرایت دادن یک اشتباه و خطا به کسانی که راجع به انها علم نداریم یک قضاوت نا عادلانه است.
در روحانیون نیز همین گونه است واگر برخی از آنها خلاف عمل کردند و ملاحظات را کنار گذاشتند. نباید کل روحانیت در چشم ما خراب شوند. چرا که بسیاری از روحانیون مقید و اهل عمل و اخلاق هستند.
به هر حال توصیه ما این است که اولا موضع گیری سرسخت نداشته باشید و با بحث کردن کار را به لجبازی نکشانید که کاملا اثر عکس دارد و باعث استقامت ایشان بر این عقیده می شود و ثانیا سعی کنید با مثال زدن روحانیون خوب و با اخلاق جامعه روحانیت را از اتهامات بری کنید و ذهن همسر خود را به طرف روحانیون خوب و با اخلاق که الگوگیری کامل از اهل بیت (ع) خودشان را اصلاح کرده اند، هم ببرید و اگر شبهه اعتقادی برای ایشان پیش آمده برای حل شبهه از این مرکز سوال نموده و پاسخ را به ایشان بدهید.
برای توضیحات بیشتر با شماره (09640)تماس بگیرید.