کتاب شناسی

از اینکه در مسیر الهی قدم برداشته و در فکر اعتلای حقیقت خود هستید خوشحالیم. خداوند تعالی می فرماید: «الّذین جاهدوا فینا لنهدینّهم سبلنا؛ (1) آن ها که در راه ما تلاش کنند، قطعاً به راه‌های خود، هدایت شان خواهیم کرد».
عوامل تقویت ایمان:
1- انجام واجبات و ترک محرمات:
پیامبر صلی الله علیه وآله فرمود:«اصلُ الدین الوَرَع و رأسه الطاعه؛ ریشه و اساس دین و دینداری ورع و اجتناب از گناهان، و ساقه و سر آن اطاعت از خداست». که اصل اطاعت و ورع همان انجام واجبات و ترک محرمات است. در حدیث دیگری که از امام صادق (ع)نقل شده:« ایمان آن است که طاعت خدا شود و گناهی محقق نگردد». (2)
2- معرفت و شناخت چهارده معصوم (ع) و توسل و ارتباط با آنان:
زیرا ائمه سبیل اللّه یعنی راه خدا و باب الله به معنای در ورود به مقام الوهیت و تقرب به خدا هستند. بابی که قرآن دستور می‌دهد، اگر می‌خواهید در خانه‌های رحمت و فضل الهی به روی شما باز شود، باید از آن در‌ها عبور کنید: «آتوا البیوت من أبوابها». (3)
امام باقر (ع) در تفسیر و بیان مصداق آیه: «آتوا البیوت من أبوابها»، می‌فرماید: «امامان از آل محمّد (ع)سبیل الله هستند». (4)
امیر المؤمنین علیه السلام در مقام تبیین آیه مذکور فرمود: «ما اهل البیت خانه‌هایی هستیم که خداوند دستور داده از راه در‌های آن وارد شوید. ما اهل البیت، خانه‌های خدا هستیم و هم در‌های خانه خدا». (5)
بنا بر این، هر کس می‌خواهد به خدا تقرّب جوید و به کمال نهایی عبودیت و انسانیت نایل گردد، باید با ائمه (ع)و احادیث و معارف بلند آنان آشنا شود و برنامه دنیا و آخرت خویش را بر اساس آن تنظیم کند و بداند بدون شناخت و ارتباط و اطاعت از امامان (ع)نیل به قرب الهی میسر نیست.
«من أراد اللّه بدء بکم و من وحّده قبل عنکم و من قصده توجّه بکم؛ (6) هر که خدا را طلب می‌کند و تقرّب و نزدیکی به او را جستجو می‌نماید، باید از شما اهل البیت آغاز کند و با شما باشد. هر کس توحید خالص طلب می‌کند و وحدانیت خدا را می‌جوید، ولایت و اطاعت شما را می‌پذیرد و هر که قبله مقصودش خداست، به سوی شما می‌آید».
3- عمل صالح:
ایمان بدون عمل صالح معنا ندارد. امام صادق (ع)فرمود: «الإیمان لا یکون إلاّ بعمل؛ (7) ایمان چیزی جز عمل نیست».
از مجموع روایات و آیات مربوط به بحث ایمان می‌توان دریافت که ایمان، حقیقت واحدی نیست و در همه مؤمنان یکسان و برابر نمی‌باشد، بلکه حقیقتی است که دارای مراتب و درجات متعدد می‌باشد. هر چه ایمان قوی تر باشد نزدیکی به خدا هم بیشتر است.
امام صادق علیه السلام می فرماید:
«خداوند ایمان را به هفت شعبه تقسیم کرده است:
1ـ نیکوکاری؛
2- راستگویی؛
3- رسیدن به درجه یقین؛
4- نیل به مقام رضا و خشنودی خدا؛
5- وفا (وفای به عهد و پیمان‌های الهی و بیعت با چهارده معصوم علیهم السلام و قول و تعهدات مشروعی که به انسان‌ها دادیم)؛
6- علم و معرفت؛
7- حلم و بردباری و صبر و شکیبایی».
سپس فرمود:
«خداوند آن را میان مردم تقسیم نمود. به هر کس، هفت سهم داد، کامل الایمان است (یعنی هر کس توانست با اراده و تلاش و عمل صالح خویش و جلب توفیقات الهی، همه درجات آن را کسب کند، می‌توان گفت از ایمان کامل برخوردار است). اما برخی یک سهم از ایمان را تحصیل می‌کنند. بعضی از دو درجه آن برخوردارند و گروهی به مرتبه سوم ایمان نایل گردیدند. به همین ترتیب. کسی که یک سهم از ایمان را کسب کرده، تکلیفی به اندازه دو سهم بر او تحمیل نکنید. به کسی که از دو سهم ایمان برخوردار است، وظیفه ای به اندازه سه سهم بارش نکنید؛ یعنی استعداد و قابلیت پذیرش اشخاص در ایمان یکسان نیست. خدا از هر کسی به اندازه ظرفیتش تکلیف خواسته است. پس هم در اعمال و اخلاق دینی و تحصیل علوم و معارف از هر کسی به اندازه توان و استعدادش توقع داشته باشید». (8)
معرفی کتاب:
دورۀ کتابهای شهید دستغیب ؛و آقای محسن قرائتی؛
کتاب ره توشه، استاد مصباح یزدی؛سیمای مؤمن در قرآن و حدیث،ابوالفضل بهشتی.
نقطه های آغاز در اخلاق عملی ،آقای مهدوی کنی
برای توضیحات بیشتر می توانید با شماره (09640)تماس بگیرید
پی‌نوشت‌ها:
1. العنکبوت (29) آیه 69.
2. شیخ کلینی، اصول کافی، ج 2 ، ص 504 . دارالکتب الاسلامیه، تهران،1365 ش.
3. البقره (2): 189.
4. سید هاشم بحرانی، البرهان، ج 1، ص 190، بنیاد بعثت، تهران، 1416ق.
5. همان.
6. شیخ عباس قمی، مفاتیح الجنان، زیارت جامعة کبیره.
7. شیخ کلینی، اصول کافی، ج 3، ص 55. دارالکتب الاسلامیه، تهران، 1365ش.
8. همان، ص 70.