خودارضائی

از آنجا که شما خواهر بزرگ برادرتان به حساب می آیید، طبیعتاً نمی توانید او را مستقیماً از عمل زشتی که احیاناً مرتکب می شود باز دارید، بایستی تا آنجا که امکان دارد این کار را به صورت غیر مستقیم پیگیری کنید. گذشته از این، هنوز شما به خودارضایی برادرتان و ابتلا او به آن اطمینان ندارید، چه بسا ممکن است او این کار را انجام نمی دهد و یا هنوز به آن به صورت افراطی و اعتیاد گونه مبتلا نیست. توجه داشته باشید که اکثر نوجوانان و جوانان خصوصاً پسران، خواسته و ناخواسته نوعی دست ورزی و دستمالی با آلت تناسلی خود دارند و ممکن است از این ناحیه مقداری هم تحریک شوند ولی این به معنای خودارضایی به معنای مصطلح شرعی و حرام بودن مطلق کارشان نیست. خودارضایی و استمنا از لحاظ شرعی آن است كه انسان با اراده و اختیار خود با خود كارى كند كه از او منى بیرون آید.
گاهی وقت ها افرادی که مبتلا به خودارضایی هستند به نوعی دچار علایم و عوارض آن می شوند و از طریق مشاهده این علایم می توان به خودارضایی آنان پی برد، شما نیز می توانید با مشاهده عوارض و نشانه های خودارضایی تا حدودی به خودارضایی برادرتان پی ببرید و مطمئن گردید که آیا برادرتان به خودارضایی مبتلاست یا نه؟
كسى كه به خودارضايى عادت كرده، داراى نشانه هايى است كه برخى از آنها عبارتند از: رنگ پريدگى، كبودى اطراف چشم، خستگى و بى حالى مفرط، خواب آلودگى زياد، سستى و بى رمقى، لرزش اعضاى بدن، ضعف حافظه، اضطراب، افسردگى، علاقه مفرط به تنهایی، عصبانيت و يأس و نااميدى، معمولاً فرد خودارضا نسبت به كوچك ترين محرّك محيطى و اجتماعى حسّاس است؛ كمتر حوصله گفت وگو با خانواده و ديگران دارد؛ زود رنج است و به سرعت از كوره به در مى رود؛ با والدين و اعضایی خانواده خود بدرفتارى مى كند؛ گاهى فرياد مى زند و تحمّل حرف منطقى ندارد؛ از نصيحت ديگران به شدت بي زار است و بر سر مسائل كوچك، پرخاشگرى مى كند؛ به تماشایی تصاویر جنسی و فیلم های مستهجن علاقه نشان می دهد و در وسایل خود از این گونه تصاویر نگهداری می کند؛ دوستان ناباب و نامناسبی دارد و یا رابطه دوستانه ای با جنس مخالف پیدا کرده است و همین طور ممکن است نسبت به مسائل دینی و مذهبی بی تفاوت و سست گردد و یا این که به خاطر احساس گناه شدیداً و به صورت افراطی به مسائل مذهبی روی بیاورد.
با مشاهده این گونه علایم، تا حدودی می توان حدس زد که احتمالاً برادرتان به خودارضایی مبتلاست، البته این صرف احتمال است و هرگز با قاطعیت نمی توان آن را اثبات کرد. مگر این که خود فرد به این مطلب اذعان کند و یا آزمون های روانشناختی آن را به اثبات برساند.
در مجموع برای این که برادرتان را از ابتلا به این عادت زشت برهانید و یا در صورت ابتلا، زمینه ترک آن را فراهم آورید بایستی در درجه اول تمامی زمینه هایی که منجر به خودارضایی می شود را با همکاری او از بین ببرید. می توانید با تهیه کتاب هایی و در اختیار قرار دادن آنها به برادرتان، غیر مستقیم شناخت و آگاهی او را در زمینه انحرافات اخلاقی از جمله خودارضایی و عوارض و آسیب های مختلف آن افزایش دهید. می توانید گرایش مذهبی او را تقویت کنید و آن را افزایش دهید و اگر دوستی های آلوده و ناسالمی دارد، به شیوه ای زمینه قطع رابطه را فراهم کنید و به جای آنها او را ترغیب به انتخاب دوستان سالم نمایید.
می توانید با یکی از همجنسان او مثل: برادر بزرگ تر، عمو، دایی، مربی، معلم، امام جماعت مسجد، مشاوره دانشگاه و یا یک روانشناس با تجربه صحبت کنید تا برخی از مفاهیم دوران جوانی و کیفیت مراقبت از خود در برابر هجمه های فرهنگی را به او آموزش دهند و احیاناً پای صحبت او بنشینند تا اگر مشکلی دارد و یا به یکی از انحرافات اخلاقی مبتلاست، زمینه ترک آن را فراهم کنند.