قضاوت درست 2

با سلام و تشكر از ارتباط شما با مركز ملي پاسخگويي به سوالات ديني
برادر گرامی! اگر از طرف دوستتان این سوال را مطرح می کنید، و او می داند که شما از این برنامه هایش مطلع هستید، این نامه را به او دهید تا جواب را مطالعه کند و اگر اطلاعی ندارد به او چیزی نگویید:(این جواب خطاب به ایشان است.)
در ابتدا زیارت خانه خدا و نورانی شدن چشمتان به قبور أئمه بقیع را به شما تبریک می گوییم. ان شاء الله حجتان مقبول و سعیتان مشکور باشد. از اینکه از گناهان قبلی خود دست شسته اید و در سفر حج با خدای خود معامله کرده اید تا دیگر مرتکب گناه نشوید، مایه خرسندی است. حال كه از اين اماكن متبركه بهره لازم را برديد، بهترين كار اين است كه خود را از لحاظ روحي و جسمي پاك نگه داشته و به تعهدی که با خدای متعال و أهلبیتش(ع) بستید، پایبند باشید.
در هر حال شما که جوان هستيد، باید برای خود چاره ای بیندیشند که آیا خویش را تسلیم گناه با همه عواقب و دور شدن از رحمت الهی کنید، یا این که زمینه و شرایط ازدواج را فراهم آورید، در صورت اضطرار راه هایی را برای کنترل و کم شدن شهوت طی کنید. بدانید تسهیل کنترل غریزة جنسی در گرو اموری است:
1- طرد افکار شیطانی: مشکل ترین مرحلة رویارویی با انحراف جنسی، پاک سازی اندیشه و پرهیز از افکارشهوانی است.
2ـ پر کردن اوقات فراغت با مطالعه، تفریح، مسافرت و غیره.
3ـ کنترل چشم: نگاه راهبر دل و دام شیطان و بذر شهوت است. برای مهار غریزة جنسی باید از دیدن آن چه که میل جنسی را تحریک می کند، خودداری کرد. خدای متعال در قرآن کریم می فرماید:" قُلْ لِلْمُؤْمِنينَ يَغُضُّوا مِنْ أَبْصارِهِم‏ ". (1) اى رسول ما! مردان مؤمن را بگو تا چشم ها را (از نگاه ناروا) بپوشند.
4ـ عدم آمیختگی زن و مرد: همنشینی زن و مرد و همسخن شدن و خلوت کردن با یکدیگر زمینة لغزش را فراهم می کند. شیطان نفرسوم این همنشینی است.
5ـ کم خوری: یکی دیگر از راه های کنترل غریزة جنسی، دوری از پرخوری است.
6ـ یکی از راه های آرام کردن طوفان غریزة جنسی در انسان، ورزش و فعالیت بدنی است، زیرا ورزش مقدار فراوانی از انرژی های بدنی و فکری انسان را به خود اختصاص می دهد و از مسایل دیگر کم می کند.
7ـ آخرت گرایی: توجه به پاداش اخروی در باره کسانی که دامن خود را از گناه پاک داشته اند و توجه به عذاب های اخروی ، یکی از باز دارنده ها از گناه است.
8ـ یاد مرگ: در روایت داریم که : " كَانَ رَسُولُ اللَّهِ كَثِيراً مَا يُوصِي أَصْحَابَهُ بِذِكْرِ الْمَوْتِ فَيَقُولُ أَكْثِرُوا ذِكْرَ الْمَوْتِ فَإِنَّهُ هَادِمُ اللَّذَّاتِ حَائِلٌ بَيْنَكُمْ وَ بَيْنَ الشَّهَوَات " رسول خدا(ص) اصحاب خود را در بارة مرگ بسیار سفارش می کرد و می فرمود: «زیاد مرگ را یاد کنید؛ زیرا یاد مرگ شکنندة لذات نفسانی و مانع میان تو و شهوات است». (2)
نکات پایانی:
برادر گرامی! از این نکته غافل نباشید که جلوی ضرر را از هر کجا که بگیرید، سود و منفعت است. کسی که مسیر زندگی را بیراهه رفته و به جای عروج و کمال، پیوسته رو به سقوط و تباهی گام برداشته و به جای "فلاح"، در مسیر"خسران"افتاده، در حال باختن زندگی است. هر لحظه که متوجه راه خطا و بن بست شود و به مسیر نورانی و خدایی"فطرت" برگردد،می تواند گذشته سیاه و تباه را جبران کند.
مگر می شود گنهکار، از صمیم دل با نیت راستین و خالص به سوی خدا برگردد و او در را به رویش ببندد و
نپذیرد؟! آیا توبه بنده، زمینه ساز گشایش پنجره ای رو به رحمت الهی نیست؟! مخصوصا كه از زیارت او آمده و خود را به أئمه بقیع(ع) عطرآگین کرده اید.
گناه،هر چند زیاد باشد، لطف و کرم خدا بیش تر است. رابطه با خدا را باید بر اساس وسعت کرم و گستردگی رحمت او برقرار ساخت. وقتی همه درها به روی انسان بسته شود، آغوش رحمت الهی به روی عاصیان گشوده است. اما به شرط آن که "بازگشت" ندامت واقعی و عزم استوار باشد! چیزی که در فرهنگ دینی از آن به "توبه نصوح" یاد می شود.(3)لذا حال کسی که توبه کرده و گناه را کنار گذاشته، مثل این است که اصلا گناه نکرده است. بلکه محبوب خدا شده است.
و در آخر: توصیه ما این است که اگر می توانید با ازدواج آسان، زندگی را شروع کرده و از تشریفات امروزی دوری کنید تا بتوانید، بر مسایل جنسی خود مدیریت کنید و از گناه و دام شیطان فراری باشید. و اگر تحت هیچ شرایطی (بهانه های فراز از مسولیت ازدواج)نتوانستید، ازدواج کنید، می توانید از راه ازدواج مشروع - با ضوابط و شرایط آن - که ازدواج موقت باشد، اقدام کنید. البته ازدواج موقت ، رقیب ازدواج دائم نمی تواند باشد. بلکه مسکنی است تا ازدواج دایم مهیا شود.برای توضیحات بیشتر با شماره (09640)تماس بگیرید.
پی نوشت ها:
1. نور (24) آیه 30.
2. بحرانی، سید هاشم بن سلیمان، البرهان فی تفسیرالقرآن، ج3،ص142، ناشر:موسسه بعثه، چاپ اول، قم1374ش.
3. جواد محدثی ، توبه ، بازگشت به فطرت (درس هایی از نهج البلاغه2)،ص14،بنیاد پژوهش های اسلامی آستان قدس رضوی مشهد،چاپ نهم، 1387.