تفاوت کار خیراز روی عادت و یا رضای خدا

پرسشگر گرامی اگر منظورتان تفاوت بین افرادی که ایمان ندارند. ولی کار خیر انجام می دهند و افرادی که مومن هستند، می باشد که ظاهر سوال شما همین است باید بگوییم که انجام کار خیر بدون ایمان و اعتقاد به خدا و قصد تقرب به او ،به تصریح قران موجب ضرر است و نفعی ندارد و فقط ایمان در کنار عمل صالح و کار خوب است که می تواند موجب فلاح و رستگاری بشود و نه ایمان بدون عمل خوب و نه کار خوب بدون ایمان، برای آخرت مان فائده ندارد خدا در سوره مبارکه عصر نجات از خسران را ایمان و عمل صالح و توصیه به حق و صبر دانسته است:
وَ الْعَصْرِ
إِنَّ الْإِنْسانَ لَفي‏ خُسْرٍ
إِلاَّ الَّذينَ آمَنُوا وَ عَمِلُوا الصَّالِحاتِ وَ تَواصَوْا بِالْحَقِّ وَ تَواصَوْا بِالصَّبْرِ (1)
قسم به روزگار
كه انسانها در خسران هستند.
مگر كسانى كه ايمان آورده و اعمال شايسته انجام دهند و يكديگر را به حق و استقامت سفارش كنند.پس مهمترین تفاوت بین این دو دسته همین است که کار خوب بدون ایمان نجات بخش نیست. البته کسی که کار خوب می کند در دنیا خداوند جزای کار اورا می دهد و با شهرت وثروت او را به مقصود دنیایی خود می رساند. ولی دلیلی ندارد کسی که خدا با این همه نعمت و لطفی که به او کرده نمی بیند و برای او کار نمی کند، در آخرت بهشتی باشد مگر اینکه بگوییم که شاید او دسترسی به ایمان نداشته و نمی توانسته مومن باشد که از این بحث جدا خواهد بود. چون تکلیف برای کسانی است که دین به آنها عرضه شده باشد یعنی در دسترس آنها بوده باشد. ولی این هم با آیه قرآن که می فرماید ما در همه امت ها کسی را فرستاده ایم که مردم را انذار می کند،منافات دارد َ إِنْ مِنْ أُمَّةٍ إِلاَّ خَلا فيها نَذيرٌ (2)
هيچ امتى نيست مگر اينكه در آن انذار كننده‏اى گذشته است.
پی نوشت :
1.عصر(103)ایات 1 تا 3.
2.فاطر(35) آیه 24.