مدتی است که استمنا میکنم،تا قبل از آن نمیدانستم که این کار حرام است از وقتی که فهمیدم توبه کردم ولی چند باری است ک این گناه را باز تکرار کرده ام،آیا بخشوده میشوم؟
چگونه میتوانم اراده خود را برای ترک این گناه بالا ببرم؟
غرق گنه ناامید مشو ز دربار ما که عفو کردن بود در همه دم کار ما
هیچ گناهی وجود ندارد که حتی با توبه هم بخشیده نشود و خداوند بر اساس مهربانی و بخشندگی اش، در قرآن وعده داده که تمام گناهان را می بخشد خداوند در یکی از آیات فرموده است: «قل یا عبادی الّذین أسرفوا علی أنفسهم لا تقنطوا مِن رحمة الله إنّ الله یغفر الذّنوب جمیعاً إنّه هو الغفور الرّحیم وأنیبوا‌إلی ربّکم؛(1) ای بندگان خدا که بر خود اسراف و ستم کرده‌اید، از رحمت خداوند نا امید نشوید که خدا همة گناهان را می‌آمرزد واو بسیار بخشنده و مهربان است و به درگاه پروردگارتان انابه کنید».
و خداوند در یک آیه دیگر قرآن فرموده که همه گناهان را می بخشد مگر شرک را ، یعنی شرک به خودش را نمی بخشد ولی مفسران گفته اند مراد این است اگر با شرک از دنیا برود بخشیده نمی شود ولی اگر توبه کند گناه شرک هم بخشیده می شود خدا فرموده: إِنَّ اللَّهَ لا يَغْفِرُ أَنْ يُشْرَكَ بِهِ وَ يَغْفِرُ ما دُونَ ذلِكَ لِمَنْ يَشاء(2)
خداوند (هرگز) شرك را نمىبخشد و پائينتر از آن را براى هر كس بخواهد (و شايستگى داشته باشد) مىبخشد
آيه فوق صريحا اعلام مىكند كه همه گناهان ممكن است مورد عفو و بخشش واقع شوند، ولى" شرك" به هيچ وجه بخشوده نمىشود، مگر اينكه از آن دست بردارند و توبه كنند و موحد شوند،(3)
پس همه گناهان با توبه واقعی بخشیده می شوند و توبه برای همه گناهان وجود دارد و موثر است.
توصیه ما این است اگر بارها هم توبه شکسته اید باز هم بلافاصله بعد از گناه توبه کنید و خود را در آغوش خدا بیاندازید چرا که توبه هر گاه حقیقى و واقعى باشد و از اعماق جان برخیزد و جامع شرایط باشد و واقعاً از گناهى که مرتکب شده احساس خجلت و ندامت کند و خود را در پیشگاه خدا شرمنده ببیند و در صدد کسب رضاى حق تعالى باشد, مقبول درگاه احدیت واقع شده و آثار و برکاتش نمایان مى گردد. هر چند گناه بزرگ یا بسیار باشدقرآن کریم می فرماید: «اِنّ الله یحبّ التوابین؛(4) خداوند توبه کنندگان را دوست می دارد».کسی که دوست و محبوب خدا شد، خدا عزیزش می کند؛ همه گناهان کبیره و صغیره او را می بخشد، چنان که پیامبر فرمود:«التائب من الذنب کمَن لا ذنب له؛(5) کسی که از گناه توبه کند (خداوند همه گناهان او را می آمرزد و) همانند کسی می شود که هیچ گناهی نکرده است». به فرموده امام صادق علیه السلام خدا چنین فردی را که زیاد توبه می کند دوست دارد: إِنَّ اللَّهَ يُحِبُّ الْعَبْدَ الْمُفَتَّنَ التَّوَّاب(6)
خداوند عبدی که دچار فتنه شده زیاد توبه می کند دوست می دارد
وبدانید یکی از راه های شیطان برای غرق شدن در معاصی این است که به انسان القاء می کند که تو دیگر خیلی بد شدی و خیلی گناه کردی. پس دیگر خدا تو را نمی بخشد و توبه ات قبول نیست پس لازم نیست توبه کنی واین باعث می شود که بیشتر از خدا دور شویم پس به این القائات توجه نکنید و بلافاصله توبه کنید. البته گناه نکردن خیلی مطمئن تر از توبه کردن است.
در ضمن باید در کنار توبه و بعد از آن، از مقدمات گناه و هر آنچه که شما را به طرف گناه متمایل می کند دوری کنید. وگرنه دوباره به طرف آن کشیده می شوید مثلا باید از هر کاری که شما را تحریک جنسی می کند مانند نگاه حرام و دیدن صحنه های محرک و اختلاط با نامحرم و افکار شهوانی و تنهایی و دوری کنید.
در ضمن در صورت عدم رفع مشکل استمناء با مشاوره مذهبی یا مشاوره تلفنی مرکز به شماره 09640 تماس بگیرید.
پی نوشت ها:
1.زمر (39) آیة 53.
2.نساء (4): آيه 48.
3.مكارم شيرازى ناصر، تفسير نمونه، دار الكتب الإسلامية - تهران، چاپ اول، 1374 ش،ج3، ص:409.
4.سوره بقره آیه 222.
5. کلینی ،اصول کافی، ترجمه حاج سيد جواد مصطفوى، كتاب فروشى علميه اسلاميه ،ج 3، ص 109.
6.ثقه الاسلام كليني،كافي، الناشر: دار الكتب الاسلاميه، تهران، سال نشر/1365 ه.ش ،ج 2، ص 435.
