نماز از كي وچه زماني جمع شد يعني ظهر باعصر مغرب با عشا

مطمئناً خواندن نماز عصر و عشا در وقت‌های خاص خود از نظر شیعه، افضل است و ثواب بیشتر دارد.
اماظهر و عصر و مغرب و عشا را با هم خواندن از زمان پیامبر شروع شده، پیامبر هم بین این دو نماز جمع می‏کردند و هم جداگانه می‏خواندند.
جمع بینانها در روایات شیعه و حتی در روایات اهل سنت آمده است. برای نمونه به چند روایت اشاره می‏کنیم:
روایات شیعه:
عبدالله بن سنان از حضرت امام صادق(ع) نقل کرده پیامبر بدون این که عذری در کار باشد، ظهر و عصر و نیز مغرب و عشا را با یک اذان و دو اقامه خواندند.(1)
اسحاق بن عمار از امام صادق(ع) نقل می‏کند پیامبر بدون این که عذری در کار باشد، ظهر و عصر را در یک جا خواندند. عمر به حضرت گفت: آیا در نماز حکم تازه‏ای پیدا شده؟ پیامبر گفت: نه حکم تازه‏ای درباره نماز نیامده ولی خواستم کار را بر امت خودم راحت‌تر کنم.(2)
عبدالملک قمی می‏گوید: به امام صادق(ع) گفتم: می‏توانم بین دو نماز را بدون این که عذری داشته باشم جمع بکنم؟ امام گفت: پیامبر این کار را انجام داد و خواست که امت را در آسایش و راحتی قرار دهد.(3)
سعید بن جبیر از ابن عباس نقل کرده: پیامبر بدون این که خطر و سفری در بین باشد، ظهر و عصر را با هم خواند. ابن عباس گفت: پیامبر خواست با این کار امت را در آسایش قرار دهد و کسی از امت او به زحمت و مشقت نیفتد.(4)
عبدالله بن عمر می‏گوید: پیامبر با این که در مدینه بود و مسافر نبود، نماز را تمام و با هم خواند.(5)
امام باقر(ع) فرمود: پیامبر ظهر و عصر و نیز مغرب و عشا را با یک اذان و دو اقامه خواند.(6)
روایات اهل سنت:
جابر بن زید از ابن عباس نقل کرده است که پیامبر هفت رکعت مغرب و عشا را با هم خواند .هشت رکعت ظهر و عصر را با هم خواند و حضرت در مدینه بود.(7)
نیز می‏گوید: پیامبر هفت رکعت را با هم خواند و هشت رکعت را با هم خواند(8)
ابن عباس می‏گوید: پیامبر در مدینه، بین ظهر و عصر و بین مغرب و عشا را جمع می‏کرد، بدون این که عذری در کار باشد.(9)
سعید بن جبیر از ابن عباس نقل می‏کند: رسول خدا(ص) ظهر و عصر و مغرب و عشا را با هم خواند بدون این که خطر و یا سفری در کار باشد.(10)
پی‌نوشت‌ها:
1. وسائل‏الشیعه، ج 3، ص 160، باب 32، ح1.
2. همان، ج 3، ص 161، ح 2.
3. همان، ح3.
4. همان، ح4.
5. همان، ح 7.
6. همان، ح 11.
7. صحیح بخاری، ج 1، ص 201، باب تأخیرالظهر الی العصر، ح 518، چاپ پنجم، 1993 - 1414، نشر و توزیع دار ابن کثیر و الیمامه، دمشق و بیروت.
8. همان، ص 206، ح 537، باب وقت المغرب.
9. صحیح سنن نسائی، ج 1، ص 200، ح 601، باب الجمع بین الصلوتین فی الحضر.
10. صحیح مسلم، ج 1، ص 489، ح 49، باب الجمع بین الصلوتین فی­الحضر، چاپ اوّل، دار احیاء التراث العربی، 1955، 1374، بیروت.