سلام.خسته نباشيد
"قال ربنا الذي اعطي كل شي خلقه ثم هدي""طه،50":گفت پروردگار ما كسي است كه بخشيد به هرچيزي ويژگي و خصوصيتي متناسب با آفرينشش و سپس هدايتش كرد.
با توجه به اين آيه خداوند بر اساس خلقت و آفرينش(ظرفيت و لياقت) هركس به او ويژگي هايي را عطا كرده است و باز برحسب آن ويژگي ها، انسان را هدايت كرده است.پس در نهايت هدايت الهي ، رستگاري دنيا و آخرت و دستيابي به بهشت برين به ظرفيت هركس بستگي دارد، ظرفيتي كه خود خدا آن را به انسان ها داده است.برچه اساسي خداوند به بعضي افراد ظرفيت زياد و در نتيجه سعادت را داده و بعضي ديگر را از آن بي بهره ساخته است.آيا اين عدالت خدا را زير سوال نمي برد؟
همچنين از حديث امام صادق(ع) هم اين تناقض به وجود مي آيد:"...آنان كه در تفكر و تعقل برترند، نسبت به فرمان هاي الهي داناترند و آن كس كه عقلش كامل تر است، رتبه اش در دنيا و آخرت بالاتر است...""اصول كافي،چاپ اسلاميه،ج1،ص19.
عقل كه يك موهبت الهي است، باعث تعيين رتبه انسان در دنيا و آخرت مي شود در صورتي كه عقل و ضريب هوشي همه ي انسان ها مثل هم نيست و انسان ها به اندازه هاي مختلف از هدايت بهره مند ميشوند.
با تشكر.
