روزه

پرسشگر گرامی با سلام و تشکر از ارتباط شما با مرکز ملی پاسخگویی به سوالات دینی؛
اگر انسان بدون قصد بیرون آمدن منی کاری کند که عادتا با آن کار ، منی از او خارج نمی شود. اما این بار اتفاقا منی خارج شد روزه اش صحیح است.
ولی اگر عادت داشته باشد که با این مقدار کار کردن منی از او خارج می شود و یقین داشته باشد که مایع خارج شده منی است، روزه اش باطل شده و علاوه بر قضا، کفاره هم باید بدهد.(1)
کسى که کفّاره روزه رمضان بر او واجب است، باید دو ماه روزه بگیرد یا شصت فقیر را سیر کند یا به هر کدام یک مد (750 گرم )، طعام یعنى گندم یا جو و مانند این ها بدهد. چنانچه برایش ممکن نباشد، مخیّر است بین اینکه هیجده روز روزه بگیرد، یا اینکه هر چند مد که مى‏تواند به فقرا اطعام بدهد. اگر نتواند این کارها را انجام بدهد، باید استغفار کند. احتیاط واجب آن است که هر وقت بتواند کفّاره را بدهد.(2)
در صورتی که انسان با کار حرامی مانند استمنا روزه خود را باطل کند، بنا بر احتیاط واجب باید کفاره جمع بدهد، یعنی هم شصت روز ، روزه بگیرید و هم شصت فقیر را سیر کند.(3)
با توجه به اینکه آیت الله فاضل در کفاره جمع احتیاط واجب دارند،می تواند به مرجع دیگری که کفاره جمع را واجب نمی داند،مراجعه کند، مثلا در صورتی که آیت الله خامنه ای و یا آیت الله سیستانی را اعلم بعد از آیت الله فاضل می داند، می تواند به این دو مرجع مراجعه کند.
اگر گرفتن روزه های کفاره برای انسان سخت باشد،می تواند کفاره شصت طعام را انتخاب کند، اما در هر صورت قضای روزه واجب می باشد.
کفاره به سبب تاخیر در انجام آن اضافه نمی شود.
پی نوشت ها :
1. آیه الله فاضل، توضیح المسائل ،م1646.
2. همان ، م 1713.
3 . همان ، م1718.