من نوجوانی هفده ساله ام.مدتی است که بادختری آشنا شده ام که ازنظر من ومادرم بهترین فرد برای ازدواج است از هر نظر. اما من هنوز شرایط ازدواج راندارم ونمی توانم کاری بکنم. من و آن دختر هردو به هم علاقه مندیم ولی بااین وجود حتی یک بار هم باهم حرف نزده ایم و ارتباط نداریم. من از هر نظر مطمئنم که مابسیار هم ازنظر خانوادگی و موقعیت به هم می خوریم. وچون او در شرایط ازدواج است ممکن است او را از دست بدهم. سال من این است که آیا میتوانم طی یک نامه به او بگویم که برای من صبر کند البته یک نامه برای این که رابطه ی نامشروع ایجادنشود؟لطفا مرا راهنمایی کنید.
از مطالب شما نمایان است فردی فهمیده هستید که با همفکری و مشورت با خانواده و کارشناسان می خواهید مسیر درست را انتخاب می کنید و تصمیمی سنجیده بگیرید.
برای پاسخ به مسئله شما نکاتی را بیان می کنیم:
الف) ابتدا ببینید آمادگی های روحی و روانی لازم برای ازدواج را دارا هستی یا خیر؟
آمادگیهای لازم قبل از ازدواج:
1- امید: شخص به قابلیتها و امکانات موجود خویش باور داشته و بتواند روی آنها برای آینده خود و خانواده سرمایه گذاری کند.
2- اراده: شخص به استقلال رسیده باشد و بتواند بدون وابستگی به دیگران شخصا در امور ات زندگی تصمیم گیری نماید.
3-هدفمندی: هدف شخص از زندگی و ازدواج مشخص باشد و بداند دنبال چه چیزی می گردد بر این اساس شخص باید قدرت برنامه ریزی داشته باشد.
4- شایستگی: شخص به اندازه ای از رشد برخوردار باشد که قدرت اجرا داشته باشد.
5- وفاداری: شخص می بایست به مرحله تحمل سختیها و اختلاف سلیقه با همسر خویش نائل گردیده باشد.
این مشخصه ها به طور مشترک برای زن و مرد لازم است. اما از آنجا که مدیر و رهبر خانواده مرد است نه زن لذا ضروری است که مرد بیش از زن به این آمادگی ها مجهز باشد.
ب) یکی از جدی ترین آسیبها که می تواند پیوند زناشوییی را با چالش مواجه سازد عدم شناخت کافی از شخص مقابل است این امر سبب می شود که طرفین در انتخاب خود دچار اشتباه شوند. لذا ضروری است قبل از خواستگاری رسمی، طرفین وارد رابطه با یکدیگر نشوند چرا که ایجاد چنین ارتباطی می تواند دختر و پسر را از فضای منطقی و آگاهانه دور سازد و تصمیم آنها را بر عواطف و احساسات مبتنی کند. از آنجا که عواطف و احساسات پایدار نیستند و بسته به موقعیت دچار تغییر می شوند. لذا تصمیمی هم که بر آن بنا نهاده شود سست و غیر قابل اتکاست. لذا تا می توانید سعی کنید از فضای احساسی فاصله بگیرید.
ج) طی چند سال آینده ممکن است شرایط فرق کند و نظر شما یا طرف دیگر عوض شود بنابراین در صورتی که آمادگی یا انگیزه لازم برای ازدواج را نداریم لزومی ندارد تا چند سال آینده دایره انتخاب خود را محدود به یک نفر کنیم.
با توجه به نکات بالا پاسخ شما این است که:
شما که فردی عاقل و فهمیده هستید، وقتی متوجه می شوید فعلا امادگی ازدواج را ندارید نباید با کسی قرار بگذارید که صبر کند تا چند سال دیگر که اماده شدید با شما ازدواج کند.زیرا:
انسانها در طول زمان شرایط، نظرات و سلیقه هایشان تغییر می کند.امکان دارد تا چند سال آینده نظر شما تغییر کند و شرایطی برای شما پیش بیاید که بخواهید با کس دیگری ازدواج کنید، از سوی دیگر امکان دارد این دختر در طول این مدت ، خواستگاران مناسبی داشته باشد و بخاطر شما فرصتهای خوبی را برای ازدواج از دست بدهد.
اما در صورتیکه آمادگی دارید و اصل این پیوند مورد پذیرش خانواده ها باشد شما می توانید رسما خواستگاری کنید و شرایط خود را بازگو نمایید و از آنها بخواهید دوره عقد تا سرو سامان گرفتن شما به طول بیانجامد. اما به این نکته نیز توجه داشته باشید طولانی شدن دوره عقد هم می تواند زندگی مشترک را دچار حوادث و چالش نماید.
پله های رسیدن به ازدواج موفق:
1. تحقیق کامل و ماهرانه از روابط والدین و اعضاء خانواده فرد مورد نظر( اعتیاد، طلاق یکي از اعضاء، نوع دوستی ها، رابطه با همسایه ها) درصورت وجود هر یکی از این ها، علت رابررسی کنید زیرا خانواده یک سیستم است و همه در مشکلات همدیگر دخیل و به نحوی تأثیر پذیرند.
2. تحقیق کامل و ماهرانه از همسر آینده( محل تحصیل یا کار، دوست و....)
3. فرهنگ و آداب و رسوم همسر
4. سطح اقتصاد و رفاه خانواده همسر
5. با توجه به آگاهی از خود و خانواده خودتان پذیرش و رفتن به خواستگاری
6. پرسیدن تمامی علاقه ها و سلیقه ها، انتظارات طرف مقابل و خواسته ها ایشان(آنچه که هست و می خواهد شما باشید به طور کامل)
7. آگاه کردن طرف مقابل نسبت به تمامی علاقه ها و سلیقه ها، انتظاراتی که از طرف مقابل دارید( آنچه که هستید و می خواهید طرف مقابلتان باشد)
8. جمع بندی نهایی ایشان و خود شما و اینکه امتیازهایی که شما به ایشان می دهید نسبت به ملاکهایی که شما دارید.
اما مهمترین ملاک ها:
ناگفته نماند هر فردی یک سری ملاکهای خاص خود را دارد که کاملاً شخصی و به سلیقه و تجارب شخصی برمی گردد:
الف: ایمان و گرایش مذهبی در حد انجام واجبات و ترک محرمات
ب: نزدیک بودن یا همسطح بودن درآمد و سبک رفاه و خرج های زندگی
ج: پایین بود سن دختر حداقل یک سال و تفاوت سنی حداکثر 5 سال
د: بالا بودن تحصیلات پسر نسبت به دختر
توجه: بند ج و د، اگر سایر فاکتورها همخوانی داشته باشد، با یک مشاوره کوتاه مشکلی را در روابط ایجاد نمی کند.
