زنان

از اینکه در آن فضا، به دنبال رضایت پروردگار هستید، نشان از روحیۀ ایمان بالا و صلابت در مسایل مذهبی را دارد.
آدمی موجودی است که هم‏نیاز به دوست داشتن دارد و هم دوست داشته شدن. هم محبت کردن و هم دیده شدن و محبت دیدن. حال اگر راهی صحیح و اصولی برای این دیده شدن و محبت کردن پیدا شود؛ کار در مسیر منطقی و طبیعی به پیش خواهد رفت؛ ولی به هر دلیل اگر مجرای صحیحی پدیدار نشود، روشن است که پتانسیل و فشار این نیاز به صورت‏های دیگر بروز خواهد کرد.
خودنمایی و نشان دادن حرکات فوتبالی در حضور زنان و دختران، فی نفسه(به خودی خود) اشکالی ندارد. البته اگر تحت تأثیر بودنتان به سمتی پیش برود که موجب محبت خاطر و وابستگی شود، امر مطلوبی نیست و برای انسان رنج و ناراحتی را به همراه خواهد داشت. مخصوصاً در دوران نوجوانی و جوانی که افراد احتیاج به محبت و دوستی بیش تری دارند، اگر علاقه‏ها تعدیل نشود، کم کم تبدیل به عشق و علاقه می‏شود که ره به جایی نمی‏برد.
انسان باید در هر چیزی تعادل را مراعات نماید. اگر حرکات شما از روی عشق و علاقه به جنس مخالف باشد، آسیب های آن بیش تر و جدی تر خواهد بود.
از این رو، اصل گرایش و علاقه به نشان دادن هنر فوتبالی تان، حرام نیست، ولی خودنمایی که باعث تحریک شدن ایشان و خود شود، آرامش را از انسان سلب می‏کند و ممکن است انسان به تدریج به سمت گناه و عشق حرام رانده شود.
در تحقیقات علمى در مورد فیزیولوژى و نیز روان‏شناسى زن و مرد ثابت شده که مردان نسبت به محرّک‏هاى چشمىِ شهوت‏انگیز، حساس ترند و چون تأثیر حس بینایى زیادتر است و چشم از فاصله دور و میدان وسیعى قادر به دیدن است، از سوى دیگر ترشّح هورمون‏ها در مرد ،صورتى یکنواخت و بدون انقطاع دارد، مردان به صورتى گسترده تحت تأثیر محرّک‏هاى شهوانى قرار مى‏گیرند. پس در وهلۀ أول سعی تان بر این باشد که با اجرای حرکات ورزشی، بازی خوبی ارائه دهید، این کار اشکالی ندارد؛ ولی مواظب این أمر باشید که تشویق ها و محرکات زنان، باعث نگاه و چشم چرانی و... نشود که مقدمات حرام را ایجاد می کند.
تمام این صحنه‏ها پلی است که آدمی را به حقیقت مطلق برساند؛ یعنی به خدا باید عشق ورزید. به او که سرچشمه همه زیبایی‏ها و کمال‏هاست. به او که زیبایی مطلق و کمال مطلق است. این را نیز در پایان بدان که تمامی نمایش ها و عشق‏های مجازی به مخلوقات خداوند پایان‏پذیر و زود گذراست. آدمی پس از مدتی بر پوچی آن پی‏خواهد برد؛ ولی تنها عشق جاودانه به خداوند ابدی و ازلی است که ماندگار است و روح انسان را آرامش واقعی خواهد بخشید.
نکته پایانی:
زنان با توجه به نقطه ضعفی که در مردان وجود دارد، برای شکار مردان، وجلب توجه آنان، به تبرج وخود نمایی، که یک میل ذاتی است واز طبیعت آن ها سر چشمه می گیرد، رو می آورند. بنابراین تبرّج وخود نمایی زنان، ریشه در طبیعت وذات آنان دارد. و انحراف‏هاى آن نیز مخصوص زنان است و دستور پوشش هم براى آنان مقرر گردیده است.
و اما حیا وشرم در انسان،( مرد و زن )امری ذاتی و طبیعی است وریشه در سرشت آن ها دارد. و این غریزه یا یک حالت روانی خاصی است که موجب متانت و وقار در رفتار وحرکات و سکنات می شود و فقط به بشر اختصاص دارد و هیچ یک از حیوانات آن را ندارند. امام صادق (ع) مى‏فرماید: «نگاه کن به صفتى که خداوند آن را به آدمیان اختصاص داده و حیوانات از آن بى‏بهره‏اند؛ آن خوى پر ارج وبزرگ، آن خلق ارزنده و عظیم، شرم و حیاست.»(1)
وقـتـى کـه زن مـقام و موقعیت خود را در برابر مرد یافت و نقطه ضعف مرد را در برابر خود دانست، هـمانطور که متوسل به تبرج و تجمل و خودآرائى شد که از آن راه قلب مرد را تصاحب کند، توسل به دور نگهداشتن خود از دسترس مرد نیز جست و دانست که نباید خود را رایگان کند بلکه بایست آتـش عـشـق و طـلـب او را تیزتر کند.(2)
پی نوشت ها :
1. مجلسی، محمدباقربن محمد تقی، بحارالانوار(ط-بیروت)ج3،ص81.
2.شهید مرتضی مطهری، مسئله حجاب، ص 69، انتشارات صدرا، قم.