ظن در نماز و نماز اول وقت

1- اول وقت نماز از زمان اذن شروع می شود تا پایان وقت فضیلت ادامه دارد و هر مقداری که به اول وقت فضیلت نزدیک تر باشد فضیلت بیشتری دارد.
هر نماز برای خود وقت فضیلت دارد. وقت فضیلت نماز از اول اذان ظهر تا موقعی است که سایه‌شاخص(شاخص و سیله ای است صاف مانند قطعه چوب صاف یا میله آهنی صاف که آن برای تشخیص وقت ظهر. در زمین هموار به طور عمودى فرو می کنند. صبح که خورشید بیرون مى آید ،سایه آن به طرف مغرب مى افتد. هر چه آفتاب بالا آید، این سایه کم مى شود. هنگامى که سایه به آخرین درجه کمّى رسید ،موقع ظهر است. همین که رو به زیادى گذارد و سایه به سوى مشرق برگشت، اوّل وقت نماز ظهر و عصر است)، به اندازه خود شاخص شود (منظور سایه ای است که از ظهر به بعد پیدا می‌شود) و وقت فضیلت عصر از موقعی است که سایه شاخص به اندازه خود آن است تا موقعی که به اندازه دو برابر آن شود، و با رسیدن سایه شاخص به اندازه خودش، اول وقت فضیت نماز عصر است، و وقت فضیلت نماز مغرب از وقت اذان مغرب است تا ناپدید شدن حمره مغربیه (یعنی رنگ سرخی که بعد از غروب آفتاب در مغرب ظاهر می‌شود) . وقت فضیلت نماز عشا از موقعی است که سرخی مزبور ناپدید می‌شود تا یک سوم از شب.
و وقت فضیلت نماز صبح از اول طلوع فجر،‌یعنی سپیده صبح است تا موقعی که هوا روشن شود.(1)
در تمام این موارد هر مقداری که انسان به اول وقت نزدیک تر باشد فضیلتش بیشتر است، مثلا اگر بعد ا ز اذان ظهر یا بعداز اذان مغرب بلا فاصله نماز ظهر و مغرب را بخواند، اول وقتی است که فضیلت آن از همه بیشتر است.
در صورتی که شک در تعداد رکعات نماز باشد، و گمان به یک طرف باشد، باید به گمان خود عمل کند، و فرقی نمی کند گمان و ظن بین رکعت سوم و چهارم باشد یا بین رکعت اول و دوم باشد، و با عمل به گمان در تعداد رکعات، نماز صحیح است.(2)
پی نوشت:
1. امام خميني، تحریر الوسیله ج1، مقدمات الصلاة مقدمه اولی، اعداد فرائض ومواقیت یومیه ونوافلها، مسأله 6 ص:132 2. امام خمینی، توضیح المسائل، مسأله1166 و 1199 و تحریر الوسیله، ج1، احکام خلل، القول فی حکم الظّن فی افعال الصلاه و رکعاتها، مسأله 1. ( نظر رهبری در این مسائل مطابق با فتوای امام خمینی می باشد).