احکام

1- در صورتی که روزه ها را به خاطر شیر دهی خورده است و در آن زمان بیماری قند نداشته است، قضای روزه هایی که نگرفته است. واجب است و علاوه بر قضا برای هر روز که خورده یک مد طعام (750 گرم) گندم یا آرد یا نان به فقیر بدهد و بخاطر تأخیر هم برای هر روز 750 گرم گندم یا برنج یا آرد یا...به فقیر بدهد.(1)
و اگر نمی تواند قضای روزه سالهای شیردهی را بگیرد باید وصیت کند که بعد از مرگش برای او کسی را اجیر کند.
اما روزه هایی که به خاطر بیماری قند نگرفته است و در بین سال نیز در اثر بیماری قضای آن ها را نمی تواند بگیرد، قضای روزه هایی که به خاطر بیماری نمی تواند بگیرد واجب نیست، و اگر توان مالی داردبرای هر روز یک مد طعام (750 گرم) گندم یا آرد یا نان به فقیر بدهد.(2)
پی نوشت:
1. آیت الله مکارم، توضیح المسائل، مسأله 1454.
2. همان، مسأله 1433.