اعتقادی

زَحر فرزند «قیس بن مالک جعفی» از سوارکارانِ نامی عصر خود در کوفه بوده است. (1) شیخ طوسی او را از اصحاب امیر مؤمنان علی (ع)به شمار آورده است. (2). شیخ مفید، زحر بن قیس را حامل نامه حضرت علی (ع)به مردم کوفه ذکر می‏کند و می‏نویسد: موقعی که حضرت ناکثین را شکست داد، عبداللَّه بن عباس را به عنوان حاکم بصره منصوب نمود و خود عازم کوفه گردید و قبل از عزیمت نامه‏ای برای مردم کوفه نوشت، و به وسیله زحر بن قیس نامه را فرستاد. " (3) امیرالمؤمنین (ع) او را مورد عنایت قرار داده و هر گاه به او می‏نگریست، می‏فرمودهر که دوست دارد شهید زنده‏ای را ببیند به این مرد (زحر بن قیس) نگاه کند.» همو می‏افزاید: امیر مؤمنان (ع)روی کاردانی و ایمانی که در زَحر سراغ داشت، وی را به امارت و حکومت مدائن برگزید. زحر بن قیس در جنگ جمل در رکاب امیرالمؤمنین علی (ع)شرکت داشته است؛ او حامل نامه امام (ع)از بصره به کوفه بوده در وقعه صفین آمده: چون امیرالمؤمنین (ع)پس از فراغت از جنگ جمل به کوفه وارد شد، با کارگزاران و عاملان خود مکاتبه کرد و آنها را برای جنگ با معاویه و اطاعت از خود فرا خواند، از جمله نامه‏ای برای «جریر بن عبداللَّه بجلی» که از زمان عثمان عامل هَمِدان بود، نوشت و در آن نامه پیمان شکنی طلحه و زبیر و لشکرکشی آن دو به بصره و ظلم‏هایی که بر عثمان بن حنیف و مردمان بی‏گناه روا داشتند و شکست سپاه جمل و بازگشت حضرتش به کوفه را در آن نامه یادآور شد و نامه را توسط «زحر بن قیس جعفی» برای او ارسال کرد. چون نامه علی (ع) به دست جریر رسید، از آن بسیار تجلیل کرد و پیام امام‏(ع)را برای مردم خواند و آنان را برای اطاعت از آن حضرت‏(ع) دعوت نمود، سپس زحربن قیس که گویا با سستی مردم در لبیک به دعوت امام مواجه شده بود، برخواست و خطبه‏ای خواند زحر بن قیس در این مأموریت ضمن رعایت امانت‏داری و رساندن نامه امام (ع)به جریر، خود در مقام تشویق مردم در اطاعت از رهبری امیرمؤمنان‏(ع)و شرکت در جنگ با معاویه، کمال تلاش و کوشش را کرد و در اطاعت از امام و پیشوای معصوم(ع)به وظیفه اسلامی الهی خود عمل نمود نصر بن مزاحم از «ایمن بن خریم بن فاتک» شعری را نقل کرده که دلالت دارد زحر بن قیس از معدود سوارکاران بی‏باک و دلاور جنگ صفین بوده است.(4) در ضمن درباره مرگ زحر اطلاعاتی به دست نیامد.
پی نوشت ها:
<http://www.rasekhoon.net/library/printcontent-53382.aspx.1>
2. شیخ طوسی، رجال ،انتشارات جامعه مدرسین، ص 65 .
3.شیخ مفید، ارشاد، ترجمه محلاتی ، انتشارات علمیه اسلامیه ج1 ص253-254.
4<http://www.rasekhoon.net/library/printcontent-53382.aspx.1>