براي کنترل نگاه از گناه راهکارهايي وجود دارد که مهم‏ترين آنها عبارتند از:
1- خداباوري:
اعتقاد به خدا و يقين داشتن به اين که انسان در محضر خدا است و خدا ناظر بر تمام احوال و درون آدمي است، به انسان کمک مي‏کند نگاه خود را کنترل نمايد. امام صادق(ع) مي‏فرمايد: «فروبستن چشم از گناه ميسّر نيست مگر اين که انسان عظمت و جلال پروردگار را در قلبش مشاهده کرده باشد».
از امام علي(ع) سؤال شد: توانايي بر کنترل چشم چگونه حاصل مي‏شود؟ حضرت فرمود: «اين که خود را تحت قلمرو سلطان آگاه از همة مسائل بداني و تسليم او باشي».(1)
2- توجه به آثار فروبستن چشم:
اگر انسان بداند کنترل نگاه چه آثار و برکاتي دارد، قطعاً بر ادامه آن تشويق خواهد شد. آثار و فوائدي که بر چشم پوشي مترتب است، عبارتند از:
الف) راحتي دل:
کسي که چشمش را فرو بندد، دلش را آرام کرده است.
با چشم چراني انسان احساس آرامش نمي‏کند، زيرا احساسات و غرايز شهواني تمام ناشدني و سيري‏ناپذير است و نفس اماره انسان را به بدي و زشتي هر چه بيشتر وادار مي‏کند.
امام علي(ع) مي‏فرمايد: «کسي که چشم فرو بندد، دلش را صفا داده است».(2)
ب) کشف حقايق:
رسول اکرم(ص) مي‏فرمايد: «چشمتان را فرو بندد تا عجائبي را ببينيد».(3)
ج) شيريني عبادت را حس کردن:
پيامبر اسلام(ص) مي‏فرمايد: «مسلماني چشم خود را از زن نامحرم فرو نمي‏بندد مگر آن که خداوند شيريني عبادتش را در دل او ايجاد مي‏کند».(4)
د) تزويج حور العين:
امام صادق(ع) مي‏فرمايد: «کسي که نگاهش به زن نامحرمي بيفتد، پس چشمش را به سوي آسمان افکند و يا نگاهش را فرو بندد، خداوند حورالعين را به ازدواج او در مي‏آورد».(5)
3- توجه به عواقب چشم چراني:
کسي که بداند چشم چراني چه پيامدهاي ناگواري دارد، قطعاً به ضرر خود اقدام نخواهد کرد و نگاهش را کنترل خواهد کرد. رسول اکرم(ص) مي‏فرمايد: «کسي که چشمش را از حرام پر کند، خداوند روز قيامت چشمش را از آتش پر خواهد کرد، مگر آن که توبه کند و برگردد».(6)
در روايت ديگر مي‏فرمايد: «نگاه تيري از تيرهاي مسموم شيطان است».(7)
حضرت مسيح فرمود: «از نگاه به نامحرم بپرهيزيد که بذر شهوت و رشد دهنده فسق است».(8)
4- طرد افکار شيطاني:
براي کنترل نگاه، بايد انديشه را از نفوذ افکار شيطاني دور نگه داشت، زيرا گام نخست در انحراف، فکر کردن درباره آن است. امام علي(ع) مي‏فرمايد: «کسي که در اطراف گناه بسيار بينديشد، سرانجام به آن گناه کشيده خواهد شد».(9)
5- پرهيز از عوامل تحريک‌زا:
تخيلات تحريک کننده، رفت و آمد در جاهايي که نامحرم است، گفت و گو با نامحرم، ديدن فيلم‏ها و عکس‏هاي مبتدل، زمينه را براي چشم چراني فراهم مي‏کند.
6- دقت در دوست‌يابي:
بررسي‏ها نشان مي‏دهد که نوجوانان، اوّلين قدم‏هاي انحراف و تباهي را به کمک دوستان ناباب برداشته، سپس در سراشيبي سقوط قرار گرفته‏اند.(10) آلودگي و انحراف، به سرعت از طريق دوستان نا اهل به افراد پاک و سالم سرايت مي‏کند و چشم چراني از اين قاعده مستثنا نيست.
امام علي(ع) مي‏فرمايد: «از معاشرت با مردم فاسد بپرهيز که طبيعت تو، ناخودآگاه ناپاکي را از طبع آنها سرقت مي‏کند».(11)
7- تقويت اراده:
چشم چراني اگر به صورت عادت در آمده باشد، همچون خصايص طبيعي و ذاتي، دامنه دار و پر نفوذ مي‏گردد و به منزله طبيعت دوم در مي‏آيد. در اين حال رهايي از اين عادت ناپسند، نياز به تصميم و عزمي راسخ دارد. آن چه در شروع کار مهمّ است، خواستن و انگيزه داشتن است. براي مبارزه با چشم چراني بايد دو کار انجام گيرد:
الف) به خواسته نفس پاسخ مثبت داده نشود،
ب) عادت پسنديده‏اي جايگزين گردد و خود را به کارهاي پسنديده مانند مطالعه کتاب و ورزش مشغول سازد.
8-درمسايل زناشويي كوتاهي نكنيد و در اين زمينه خوب بپردازيد تا تمام نياز ها تامين شده و در نتيجه از تيررس گناه و شيطان دور شويد
استمداد از پروردگار و توسل به اهل بيت(ع) را فراموش نكنيد. براي توضيحات بيشتر مي توانيد با شماره (09640) تماس بگيريد
پي‌نوشت‏ها:
1. بحارالأنوار، ج 101، ص 41.
2. ميزان الحکمه، ج 4، ص 3289.
3. بحارالأنوار، ج 101.
4. ميزان الحکمه، همان، ص 3292.
5. همان.
6. بحارالأنوار، ج 73، ص 334.
7. همان، ج 101، ص 38.
8. همان، ص 42.
9. غررالحکم، ج 5، ص 321.
10. محمدعلي سادات، راهنماي پدران و مادران، ج 1، ص 99.
11. ابن ابي الحديد، شرح نهج البلاغه، ج 20، ص 272.