اینکه به امام حسن علیه اتسلام کریم اهل بیت گفته می شود آیاریشه روایی دارد؟باذکرسند
ممنون
تعبیر کریم اهل بیت در مورد امام حسن مجتبی (ع) به واسطه ی ماجراهائی است که از حضرت در مورد انفاق مالشان نقل شده و هیچ مستند دیگری برای آن یافت نشد.
همانطور که خودتان ( به تناسب تحصیلاتتان ) با خبر هستید. حضرت علاوه بر انفاق کریمانه ای که از تمام خاندان عصمت به گوش رسیده است در طول عمر خود، دو یا سه مرتبه تمام اموال خود را با خدا به صورت مساوی تقسیم نموده[1] قسمتی را که در راه خدا کنار گذارده بود بین فقراء تقسیم نمودند. چنین عملی شنیدنش بسیار ساده است ولی در مرحله ی عمل به نظر نمی رسد کار راحتی باشد.
شنیدن این عمل حضرت در کنار برخی دیگر از بخشش های کریمانه ی ایشان در برخی روایات، شنوندگان و محبینشان را بر آن داشته که ایشان را با نام کریم اهل بیت (ع) بخوانند[2].
برای نمونه به این روایت توجه کنید:
أَنَّهُ سَأَلَ الْحَسَنَ بْنَ عَلِيٍّ (ع)رَجُلٌ فَأَعْطَاهُ خَمْسِينَ أَلْفَ دِرْهَمٍ وَ خَمْسَمِائَةِ دِينَارٍ وَ قَالَ ائْتِ بِحَمَّالٍ يَحْمِلُ لَكَ فَأَتَى بِحَمَّالٍ فَأَعْطَى طَيْلَسَانَهُ فَقَالَ هَذَا كِرَى الْحَمَّال، همانا شخصی از حضرت درخواست مال نمود و حضرت به او پنجاه هزار درهم و پانصد دینار عطا نموده و بدو فرمود: برو بار بری بیاور و اینها را ببر. وقتی بار بر آمد حضرت لباس خویش را به او دادند و فرمودند این کرایه ی باربری توست.[3]
از این نمونه ها موارد دیگری هم هست که خودتان می توانید در کتاب شریف بحار الانوار ملاحظه بفرمائید[4]. گاه می شد که برخورد کریمانه ی حضرت موجب تحول دشمنان و محبت ایشان می گشت[5].
پس این نام برگرفته از منش خاص حضرت بوده و ما در هیچ روایتی به صورت اختصاصی نتوانستیم بیابیم که حضرت را با عنوان کریم اهل بیت نامیده باشند. تنها سندی که می توان برای این مساله ارائه نمود. نقل رسمی تاریخ نگاران در مورد زندگانی حضرت امام حسن (ع)می باشد[6]. همين نقل تاريخ نگاران را مي توان به عنوان پيشينه ي استفاده ي اين لقب براي حضرت دانست.
سر بلند و شادکام باشید
پی نوشت:
1. علامه مجلسی، بحار الانوار، بیروت، موسسه الوفاء، 1404 ق، ج 43، ص 332، ح 2 و ص 339، ذیل ح 13.
2.مثلا مرحوم آقا بزرگ طهرانی در کتاب الذریعه ی خود ( که مصنفات شیعه را در آن جمع آوری نموده ) آورده است:
2448: أرجوزة في مناقب الإمام أبي محمد الحسن الزكي السبط ع و ذكر أخلاقه و صفاته و إمامته و الأسباب التي اضطر معها للصلح مع معاوية و ذكر وفاته في عدة فصول، للعلامة الشيخ هادي بن الشيخ عباس آل كاشف الغطاء، أولها:
إن الإمام الحسن المهذبا خير الورى جدا و أما و أبا
كريم أهل البيت أهل الكرم عليهم بعد الصلاة سلم
(شیخ آقا بزرگ تهرانی، الذريعة إلى تصانيف الشيعة، قم / تهران، اسماعیلیان / کتابخانه ی اسلامیه، ج 1، ص 497).
3. بحار الانوار، ج 43، ص 341، ذیل ح 14.
4. همان، ص 331، باب مكارم أخلاقه و عمله و علمه و فضله و شرفه و جلالته و نوادر احتجاجاته (ص).
5.أَنَّ شَامِيّاً رَآهُ رَاكِباً فَجَعَلَ يَلْعَنُهُ وَ الْحَسَنُ لَا يَرُدُّ فَلَمَّا فَرَغَ أَقْبَلَ الْحَسَنُ (ع) فَسَلَّمَ عَلَيْهِ ...( همان، ص 344، ذیل ح 16) .
6. به عنوان نمونه به کتاب زندگانی حسن بن علی (ع)، ج 1، ص 175 مراجعه نمائید ( باقر شریف قرشی / مترجم فخر الدین حجازی، زندگی حسن بن علی (ع)، تهران، بنیاد بعثت، 1352 ش ) .
