در صحیح بخاری (1) از عبد الله بن مسعود روايت شده كه يكى از علماى يهود نزد پيامبر آمد و عرضه داشت:
يا محمّد! در تورات مىخوانيم كه خداوند آسمانها را روى يك انگشت، زمينها را روى يك انگشت، درختان را روى يك انگشت، آب ها و خاک ها را روى يك انگشت و مخلوقات ديگر را روى يك انگشت خود مىگذارد، سپس مىگويد: منم مالك و سلطان [موجودات].
پيامبر در تصديق گفتار او خنديد، به قدرى كه دندانهايش نمايان شد.
سپس در تأييد گفتار آن عالم يهودى، اين آيه را قرائت فرمود: « وَ ما قَدَرُوا اللَّهَ حَقَّ قَدْرِهِ وَ الْأَرْضُ جَميعاً قَبْضَتُهُ يَوْمَ الْقِيامَةِ وَ السَّماواتُ مَطْوِيَّاتٌ بِيَمينِه»(2) « آنها خدا را آن گونه كه شايسته است نشناختند، در حالى كه تمام زمين در روز قيامت در قبضه اوست و آسمانها پيچيده در دست او»(3)
در صحیح مسلم (4) و سنن ترمذی (5) نیز این روایت نقل شده و مورد استناد آن دسته از اهل سنت قرار گرفته که برای خداوند متعال جسم مادی قائلند.
پی نوشت ها:
1. بخاری جعفی، محمد بن إسماعيل أبو عبدالله ، صحيح بخاري ، بيروت، دار ابن كثير ، اليمامة، 1407ق، ج 4، ص 1812، حدیث 45 33.
2. زمر(39) آیه 67.
3. متن عربی روایت مذکور به شرح زیر است:
« حدثنا آدم حدثنا شيبان عن منصور عن إبراهيم عن عبيدة عن عبد الله رضي الله عنه قال: جاء حبر من الأحبار إلى رسول الله (ص) و سلم فقال يا محمد إنا نجد أن الله يجعل السماوات على إصبع والأرضين على إصبع والشجر على إصبع والماء والثرى على إصبع وسائر الخلائق على إصبع فيقول أنا الملك فضحك النبي صلى الله عليه و سلم حتى بدت
نواجذه تصديقا لقول الحبر ثم قرأ رسول الله صلى الله عليه و سلم « وما قدروا الله حق قدره والأرض جميعا قبضته يوم القيامة والسماوات مطويات بيمينه سبحانه وتعالى عما يشركون »
4. نیشابوری قشیری،، ابوالحسين مسلم بن الحجاج ، صحيح مسلم، بيروت، دار إحياء التراث العربي، بی تا، ج4، ص 2147، ح 2786.
5. ترمذی، سنن الترمذي، مصر، مطبعه مصطفى البابي الحلبي، 1395ق، ج 5، ص 371، ح 3238.
